“Waar heb ik me al die tijd druk over gemaakt”

Margot is personal coach voor mensen die met een burn-out te maken hebben. Aan de hand van wandelingen in het  bos probeert ze mensen te coachen.

 

“Het ging eigenlijk van het een op het andere moment. Ik kreeg ineens aanvallen van paniek en ik snapte er helemaal niks van; ik kon ze niet terugplaatsen. Ik had eigenlijk helemaal geen idee waarom ik ze had.” Lange tijd heeft de 37-jarige Wilbert  in onzekerheid gezeten. Niet wetende wat hem toch mankeerde, bleef hij maar doorgaan met zijn alledaagse werkzaamheden. Het gevolg: veel en langdurig ziek zijn, hevigere  migraineaanvallen en zelfs een prostaatontsteking. Het had allemaal met elkaar te maken. ‘’Ik begon ontzettend hard te piekeren en binnen anderhalve week was het eigenlijk, was ik lichamelijk helemaal op’’, vertelt Wilbert.

De oorzaak van al deze ellende: een burn-out. Volgens burn-outcoach Margot Brouwer zijn Wilberts lichamelijke klachten heel typerend voor zo’n burn-out. “We roepen vooral heel veel stress op door te denken. Door het anticiperen op wat er allemaal mis kan gaan en dat we de lat hoog leggen, dus uiteindelijk creëer je een soort overbelasting. En als je dan heel lang met die stresshormonen rondloopt, dan put het op een gegeven je lichaam uit. En dan krijg je klachten.’’

 

Geen moment om uit te rusten

Wilbert erkent dat de overspannenheid bij hem niks te maken had met zijn werk, terwijl je dat vaak wel zou mogen verwachten. “Ik heb jarenlang eigenlijk onder heftige stress in de thuissituatie gezeten. En dan kwam je thuis van het werk en dan blijf je als het ware werken, want dan gaat de stress door. Normaal blus je uit thuis, maar dat kon niet, omdat daar gewoon allerlei dingen waren die de hele tijd om je alertheid vroegen.” Uiteindelijk ging Wilbert eraan onderdoor en pas toen hij een bezoekje bracht aan de huisarts, wist hij dat het om een burn-out ging. “Toen ben ik ook uitgevallen op het werk voor een aantal maanden.’’

 

“Op een gegeven moment was werk bijna meer mijn ontspanning, terwijl ik het werken eigenlijk soms ook niet leuk vond.” – Wilbert

 

In veel gevallen kan zo’n complete zelfontwrichting voortkomen uit een ‘high level of perfectionism’. Een instituut dat zich volledig focust op perfectionisme, het Nederlands Instituut voor Perfectionisme Coaching, legt ook duidelijk de link tussen een burn-out en perfectionisme bij individuen. “Het patroon van perfectionisme kan veel stress veroorzaken en is een belangrijke oorzaak voor burn-out.’’ Ze spreken van termen als ‘het weinig of niet je eigen grenzen stellen’, ‘altijd maar doorgaan’, ‘je overal verantwoordelijk voor voelen’, ‘je eigen gevoel onderdrukken’.

 

Niet iedereen kan het overkomen

“De lat hoog leggen, zie je wel heel veel terug”, beaamt Margot Brouwer uit eigen ervaring. Alleen is niet iedereen even vatbaar voor het krijgen van een burn-out. “Het zijn vaak mensen die niet zeuren die een verhoogd risico lopen. Mensen die dingen makkelijker los kunnen laten, die niet zo veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, die een zesje ook genoeg vinden, die lopen dan weer minder risico op een burn-out.”

Wilbert is een voorbeeld van iemand die de lat voor zichzelf behoorlijk legde. “Thuis deed ik eigenlijk altijd alles verkeerd. Ik was wel een beetje de afvallige, om het zo maar te zeggen. Ik deed eigenlijk heel veel dingen niet goed en daardoor word je eigenlijk perfectionist. Op een gegeven moment ga je het compenseren, dus dat je alles zo goed mogelijk wilt doen.”

 

“Er zijn mensen die gewoon niet meer kunnen staan, waarbij de benen ophouden met werken; al die lichamelijke functies houden op. Mensen worden daar zo bang van.” – Margot Brouwer

 

Na een tijd door een psychotherapeut te zijn geholpen, merkte Wilbert dat dit hem toch niet zo tevreden stemde. Na een zoektocht op het internet kwam hij in contact met Margot. Zij loopt met haar cliënten door een bos. Aan de hand van beweging en praten in een rustige omgeving heeft ze inmiddels al zo’n vijftig mensen geholpen. Samen werken Wilbert en Margot nu toe naar zijn volledige herstel, maar daarvoor moest eerst een lange weg bewandeld worden.

 

Een moeilijke periode

“Het effectieve is als je dingen echt anders gaat doen. En dan ben je hersteld, maar je wilt ook nog zorgen dat je het niet meer krijgt. En daarvoor heb je gedragsverandering nodig, en dat duurt lang’’, aldus Margot. Een lastige en lange periode, vooral als je diep bent gezonken. “Een goeie burn-out ben je, om te herstellen, wel minimaal zo’n drie maanden onderweg.”

 

Op maat gemaakt

“Ik heb inmiddels acht sessies gehad. Drie sessies snel achter elkaar, beetje doorpakken; de basis. Dat was ook wel nodig op dat moment. Ik kreeg dan opdrachten mee waarmee ik moest oefenen en daarnaast veel lopen’’, zo beschrijft Wilbert zijn eigen plan van aanpak. “In het begin is het structuur aanbrengen; al je inspanningen even tot het minimale beperken’’, zo omschrijft Margot de beginfase naar herstel. Gelukkig voor Wilbert zat het bij hem vanaf het eerste contact met Margot niet meer zo diep; hij was nog wel in staat om te werken.

 

Jong en perfectionistisch

“Ik ben meerdere keren gestopt met studies, omdat ik bang was dat ik het niet goed zou doen. Ook neem ik altijd te veel hooi op mijn vork, omdat ik denk dat ik het dan goed doe.” Op deze manier beschrijft de 23-jarige Charel haar belettende perfectionisme. Ze heeft niet te kampen met een burn-out, maar wel met een aantal oorzaken van een mogelijke uitval. “Ik wil altijd alles controleren bij projecten, daarnaast heb ik faalangst en vind ik dat andere mensen het altijd beter doen dan ik.” Charel heeft hulp gezocht bij een psycholoog en ze geeft aan dat dit haar verder helpt. “Dit bevalt mij goed, want de psycholoog laat mij zien dat het niet altijd perfect hoeft.

 

De goede weg ingeslagen

“Je hoeft jezelf niet helemaal te veranderen; ik ga je leren dat het vechten goed is, maar daarnaast ga ik je andere dingen leren, zodat je een rugzak hebt met dingen waar je uit kan putten’’, zo beschrijft Margot haar doel. En dat is precies wat Wilbert wil bereiken, mocht hij ooit weer een terugval meemaken. “Ik denk dat ik het wel sneller herken, zodat ik het een stap voor ben.’’ Hij is nog niet uitbehandeld, maar is zich wel van bepaalde zaken bewust. “Achteraf denk ik: waar heb ik me al die jaren druk over gemaakt!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *