“We hebben nog steeds geen water.” 
Dominique klinkt teleurgesteld terwijl ze een rijstwafel met kaas eet in haar moderne keuken in Málaga. Ze draagt een witte linnen broek, een witte top en een zwarte Prada-zonnebril. Ze woont hier twee maanden en blijft een half jaar voor haar minor Internationaal Recht. 

Het appartement ziet eruit alsof het uit een interieurmagazine komt: een ruime grijze bank, een grote tv aan de muur en een open keuken met barkrukken. Aan de muur hangen foto’s van vrienden en familie. “Ik wilde het meteen goed inrichten, dan voelt het sneller als mijn eigen plekje.” 

Studeren in het buitenland wordt steeds populairder onder studenten. Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat in studiejaar 2023/2024 127.920 internationale studenten stonden ingeschreven aan Nederlandse hogescholen en universiteiten. Dat aantal stijgt in 2024/2025 naar ongeveer 131.000, maar daalt een jaar later weer naar zo’n 130.190. Daarmee lijkt de groei van internationale studenten af te vlakken. 

Ook Spanje is populair onder internationale studenten. Alleen al in Málaga studeren meer dan 1.700 internationale studenten uit 61 landen aan de universiteit. In totaal verwelkomde de provincie in 2024 ruim 34.000 studenten uit het buitenland, die samen zo’n 85 miljoen euro uitgaven in de regio. 

Terwijl landen als Spanje internationale studenten juist aantrekken, woedt in Nederland al jaren een discussie over het beperken van die instroom. Met de Wet internationalisering in balans (Wib) proberen opeenvolgende kabinetten grip te krijgen op het groeiende aantal internationale studenten, onder meer vanwege druk op het onderwijs en de woningmarkt. 

Laten we niet vergeten hoe belangrijk internationalisering is, want in Nederland stimuleren we nog steeds om een minor in het buitenland te doen. 

Vanuit Hogeschool Windesheim gaan er dit schooljaar (2025/2026) vanuit BMR 62 studenten naar Spanje voor een minor. Volgens Jamilla ter Steege, outgoing coördinator bij het kantoor BMR International op Windesheim in Zwolle, zit de waarde van een buitenlandse studie niet alleen in het onderwijs zelf, maar juist in wat daarbuiten gebeurt: “In het buitenland moet je veel meer zelf uitzoeken. Je zelfredzaamheid wordt groter. Waar studenten in Nederland vaak begeleid worden, moeten ze in steden als Málaga zelf oplossingen vinden voor praktische problemen, van roosters tot huisvesting.” 

Jamilla houdt zich bezig met het informeren en selecteren van studenten die op studie in het buitenland willen gaan. 

Hoe komen studenten bij die programma’s? Volgens Jamilla stimuleren sociale media dit enorm. “Ik denk dat het voor studenten toegankelijker is geworden om naar het buitenland te gaan. En ik denk ook dat door sociale media en alle travel influencers de wereld toegankelijker wordt en daardoor de stap om naar het buitenland te gaan minder eng is dan vroeger.”

Bij Dominique zelf, waren geen sociale media nodig om erachter te komen dat ze in het buitenland wilde studeren. Zij wist dit altijd al. 

Maar komen die internationale studenten echt in contact met andere culturen en de lokale samenleving, of blijven ze vooral onder hun eigen groep? 

De eerste week in Málaga 

“Mijn eerste week was verschrikkelijk.” 
Dominique en haar vriendin Marlou kwamen in de regen aan. In hun appartement lag nog overal bouwstof. Ze moesten eerst alles schoonmaken. De verhuurder zei dat het waterprobleem maar tien dagen zou duren, maar na twee maanden hebben ze nog steeds geen water. Douchen doen ze in de sportschool, handen wassen met flessen water. En de wc? Die moeten ze buiten de deur gebruiken. “We overleven het wel,” zegt Dominique. “Maar dit was in Nederland nooit gebeurd.” 

Na school komt strand 

De lucht is strakblauw, de zon schijnt en de temperatuur is aangenaam. Na haar schooldag kan Dominique dan ook lekker aansluiten bij haar Nederlandse vriendengroep op het strand. De groep bestaat uit wel 25 Nederlandse jongeren. Daarmee lijkt het internationale leven verrassend Nederlands. 

ESN (Erasmus Student Network) Málaga is een studentenorganisatie die actief is in Europa met als doel de ondersteuning en ontwikkeling van studentenuitwisseling en het stimuleren van contact tussen internationale studenten. Ze organiseren feesten en activiteiten, maar hebben ook een grote groepsapp waarin je in contact kan komen met anderen. Deze Nederlandse jongeren hebben elkaar via sociale media en verschillende appgroepen gevonden. 

“Het ligt er net aan waar ik ben. Op school spreek ik veel met andere internationale studenten uit andere landen, maar ik volg ook boks- en danslessen.” Bij dansles heeft ze ook Spaanse contacten. Met één van hen heeft ze zelfs een soort taaldeal: hij helpt haar met Spaans, zij hem met Engels. “Ze zijn hier echt heel lief en willen je helpen.” 

Een stuk of acht jongeren liggen in zwemkleding te zonnen op het grindachtige zandstrand. Dominique loopt in haar zomers witte outfit naar haar vrienden toe. Ze zitten vaak op een vaste plek op het strand, maar deze keer zitten ze iets verder, dus moest ze even zoeken. Ze vouwt haar grote blauwe kleed, dat ze van een strandverkoper heeft gekocht, uit in de wind en legt het neer op het zand. “Ik hoop niet dat het kleed weer afgeeft,” zegt ze terwijl ze kijkt of haar broek al verkleurd is. 

Er wordt lekker gekletst en gevoetbald, totdat de zon steeds verder ondergaat en het kouder wordt. Dan pakken de meesten hun spullen en gaan. Dominique blijft nog even zitten met twee vrienden. Na een tijdje kletsen geven zij zich ook over aan de kou en verlaten ze het strand. Ze ruilt het strand in voor een terrasje in de zon. “Bij dit pleintje blijft de zon het langst hangen.” 

Ze wil zoveel mogelijk Spaans praten met de mensen daar. “Mensen zijn vaak wel bereid om te helpen en wat langzamer te praten of te helpen met uitspraak of een woord.” Ze bestelt dan ook in het Spaans haar go-to, typisch Spaanse drankje: “dos tintos de verano.” 

Back to school! 

De volgende dag moeten Dominique en haar vriendin Marlou weer naar school. Het is een korte lesdag van 13.00 tot 14.30 uur, maar ze hebben er helemaal geen zin in. 

“Kom op, we gaan,” zegt Dominique terwijl ze zich uitstrekt. “We gaan nu niet verzaken.” In de eerste les werd verteld dat ze niet verplicht waren om naar de lessen te komen. “Nou, dat moet je tegen ons niet zeggen.” Deze week hebben de vriendinnen een record gehaald in het aantal bijgewoonde lessen. 

Het is een grote campus met verschillende gebouwen voor verschillende opleidingen. Ze lopen naar het bruine gebouw met ‘Facultad de Derecho’: Rechten. 

Het is een ouderwets, breed klaslokaal met een groot krijtbord dat perfect schoongeboend is. De docente komt rustig tien minuten later binnenlopen. “Nou, ze is nog vroeg voor haar doen,” zeggen Dominique en Marlou. Het klaslokaal wordt muisstil. De docent loopt naar de meterkast en zet de lampen van het lokaal aan met een schakelaar. Tijdens de les zijn veel studenten bezig met hun eigen werk en letten niet echt op. 

Op laptops staan samenvattingen open, meestal gemaakt met behulp van ChatGPT. Het lijkt alsof het de docent niet veel uitmaakt dat niemand oplet. Ze laat iedereen zijn gang gaan en vertelt rustig haar verhaal zonder studenten erbij te betrekken. 

Er gaat een papiertje rond waarop je je naam moet opschrijven. Je moet jezelf aftekenen om te laten weten dat je er bent; dit kan invloed hebben op je cijfer. Maar deze docent is daar niet zo streng in, zegt vriendin Marlou. “De docent heeft gezegd: als je denkt dat je niks nuttigs leert, dan kom je niet.” 

Twee minuten voordat de les voorbij is, komt er een jonge meid het klaslokaal binnenlopen alsof er niks aan de hand is en zoekt een plekje. “What’s the point?” fluistert een student uit het Verenigd Koninkrijk. Al snel blijkt waarom ze nog even kwam. Voordat ze het lokaal weer verlaat, vult ze nog snel haar naam in op de aftekenlijst, om daarna doodnormaal met de rest van de klas het lokaal te verlaten. 

Volgens Candela, een Spaanse geneeskundestudent, blijft de internationale groep vooral onder elkaar. “Erasmusstudenten zitten samen, Spaanse studenten aan de andere kant.” Ze heeft zelf nauwelijks contact met internationale studenten omdat ze niet zo goed Engels spreekt. 

Fabian, een andere Spaanse student, ervaart het contact met buitenlandse studenten vooral in de les, wanneer zij moeite hebben de stof te begrijpen. “Buiten de collegezaal heb ik weinig contact met ze.” Maar hij vindt het niet erg: “Het geeft meer sfeer op de universiteit.” Hij mist wel een programma dat internationale en Spaanse studenten beter met elkaar verbindt, iets wat volgens hem niet echt bestaat. 

Het nachtleven 

Dominique gaat vaak stappen met een vriendin van haar. Beiden blond. “Twee blonde meiden betekent eigenlijk bijna altijd gratis VIP.” Haar favoriete uitgaansplek in Málaga is Sala Gold. Vandaag sloeg ze toch liever over. Ze was moe na een drukke dag en zegt af voor vanavond. 

Het is zaterdagavond en het is druk in de stad. Op elke hoek van de straat staat een propper. Ze gooien telkens opnieuw hun verkooppraatjes in de strijd, met de vaak gekleurde bandjes die ze aan voorbijgangers proberen te verkopen. Sommige proppers herkennen het Nederlandse publiek en proberen Nederlandse artiesten te noemen: “Roxy Dekker, leuke muziek,” roept een man. 

De terrassen lopen langzaam leeg. Bij haar favoriete club staat een korte rij. De beveiliger checkt de ID-kaarten; hij kijkt de meiden lang aan en moet dan lachen. Een kaartje om naar binnen te gaan kost 15 euro, inclusief een shot en een drankje. 

Het is druk binnen. De muziek staat hard en er zijn felgekleurde lampen. Voor de garderobe ontstaat een steeds langere rij. Een man en een vrouw die achter in de rij staan, kunnen niet wachten en staan al te zoenen. De man die de jassen ophangt, lijkt geen haast te hebben en houdt zijn rustige Spaanse tempo vol. 

Er wordt veel gedanst en meegezongen met de muziek van de club. Tussen de dj-sets wisselen verschillende acts elkaar af. Zo zijn er twee danseressen in schaars geklede outfits, één aan elke kant van de dj-booth. De dansende dames worden afgewisseld door een wat oudere man met een saxofoon, die verrassend goed meespeelt met de muziek. 

In de club zijn opvallend veel verschillende talen te horen. Meerdere keren wordt er gevraagd: “Where are you from?” Er zijn veel jongeren uit verschillende landen, met verschillende redenen om hier te zijn: van Engeland tot Oostenrijk, van vakantie tot schoolopdracht of minor. 

Op de dames-wc’s gaat het feestje gewoon door. Er wordt volop meegezongen met de muziek die nog te horen is uit de club en er worden Snapchatfilmpjes gemaakt. Het lijkt de plek waar even ruimte is om kletspraatjes te maken met andere meiden. Ze vragen elkaar waar ze vandaan komen en wat ze hier doen, of laten de lipcombo’s zien die ze gebruiken en vragen of anderen deze ook willen proberen. Ook herkennen ze elkaars talen: “Oh, ben jij Nederlands?” vraagt een aangeschoten meid. Ze is hier een weekje op bezoek; haar vriend woont hier een half jaar en loopt stage. 

Na een avond vol dansen, zingen, kletsen en het afwijzen van jongens die er geen gras over laten groeien, is het voor deze avond klaar. Hier brengt Dominique normaal haar avonden door.  

Internationale studenten zijn niet alleen zichtbaar in het bruisende nachtleven van Málaga; ze dragen ook flink bij aan de lokale economie. Uit recente cijfers blijkt dat buitenlandse studenten in Spanje gezamenlijk een economische impact van meer dan €6 miljard hebben, inclusief hun uitgaven aan studie, huisvesting, horeca, vervoer en vrije tijd. Bovendien werd in het nachtleven van Málaga duidelijk dat studenten uit allerlei landen samenkomen, wat laat zien hoe internationaal deze aanwezigheid is en hoe zij de stad zowel cultureel als economisch levendig houden. 

Tussen bubbels 

Nog vier maanden blijft Dominique in Málaga. Ze heeft veel nieuwe ervaringen en vrienden kunnen maken: een grote Nederlandse vriendengroep, maar ook andere internationale studenten, via ESN Malaga. Via sport en dans, of even een koffietje halen bij de koffiebar, heeft ze ook Spaanse contacten. “Ik denk dat ik nu Spaans op B2-niveau beheers; hiervoor was dat B1. Dit komt echt omdat ik het nu veel spreek en ook probeer te leren van de Spanjaarden hier.” 

Als Dominique langs een koffietent loopt, zwaait een lokale bewoner die daar werkt naar haar. Dominique blijft niet in haar Nederlandse bubbel hangen en heeft buiten haar Nederlandse vriendengroep ook buitenlands contact. Ze spreekt de Spaanse taal in een koffietent en probeert zoveel mogelijk het slome tempo van Spanje te volgen. Dat lukt alleen niet met alles. Want nu, ze zitten nog steeds zonder water. Ze blijft achter de Spanjaarden aangaan. “Daar komt dan mijn Nederlandse temperamentje naar boven.” 

Ze hoopt dat er nog een moment komt waarop er water is in haar appartement. Ondanks het ontbreken van water heeft ze hier de tijd van haar leven. Als ze vertelt over weer naar huis gaan, hangen haar mondhoeken naar beneden.