{"id":50,"date":"2026-03-18T15:00:00","date_gmt":"2026-03-18T15:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/?p=50"},"modified":"2026-03-18T14:35:23","modified_gmt":"2026-03-18T14:35:23","slug":"thailand-als-progressief-walhalla","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/2026\/03\/18\/thailand-als-progressief-walhalla\/","title":{"rendered":"Thailand als progressief walhalla"},"content":{"rendered":"\n

In veel westerse landen staat de acceptatie van LHBTIQA+-personen onder druk. In Thailand lijkt juist het tegenovergestelde te gebeuren: transgender personen worden er door veel mensen geaccepteerd. Toch vertaalt die tolerantie zich nauwelijks in progressieve wetgeving. Samen met de Transgender Alliance zet Katy Suhongsa zich in om politici ervan te overtuigen dat een gendererkenningswet in Thailand noodzakelijk is.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Coming-out<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Katy Suhongsa<\/strong>: “Het is tijd dat Thailand ons erkent, we zijn mensen, geen campagnemiddel.\u201d<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Terwijl een groep Amerikaanse toeristen uitgebreid zit te genieten van hun koffie in het centrum van Chiang Mai, een stad in het noorden van Thailand, spreek ik online met Katy Suhongsa. Ze belt me een minuut te vroeg, terwijl ik nog een plek zoek op een terras. Nog voordat ik goed en wel zit, begint ze te vertellen over haar coming-out. Haar moeder en zus reageerden meteen positief toen ze vertelde dat ze transgender was. \u201cMijn moeder en zus accepteerden het meteen toen ik zei dat ik transgender ben. Maar,\u201d haar ogen dwalen even af, \u201cMijn vader had er veel moeite mee.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Katy draagt een zwarte coltrui, waar ze tijdens het gesprek af en toe aan frunnikt. Terwijl ze terugdenkt aan dat moment, beschrijft ze hoe haar vader haar strak aankeek toen ze hem vertelde dat ze een vrouw was. Zijn gezicht vertrok, zijn schouders zakten en even leek hij niet te weten hoe hij moest reageren. Uiteindelijk probeerde hij haar naar een voetbalteam te sturen, in de hoop dat ze weer \u201ceen echte man\u201d zou worden. Katy weigerde dat.<\/p>\n\n\n\n

De strijd om gendererkenning<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jaren later werkt diezelfde afwijzing nog altijd door, maar op een andere manier. Sinds twee jaar zet Katy zich namens de Transgender Alliance in als programmamanager om regelgeving te moderniseren. In die rol spreekt ze regelmatig met politici en probeert ze hen te overtuigen om de Gender Recognition Act in te voeren. Dat gaat niet vanzelf. \u201cHet is een ingewikkelde klus,\u201d zegt ze met een aarzelende glimlach. \u201cSoms zit ik echt met mijn handen in mijn haar en vraag ik me af waarom deze wet nog steeds niet is ingevoerd.\u201d<\/p>\n\n\n\n

De wet waar ze voor pleit, zou het mogelijk maken om het geslacht in offici\u00eble documenten te veranderen en een X te laten registreren voor mensen die zich niet in de traditionele categorie\u00ebn man of vrouw herkennen. Vorig jaar werd het voorstel nog door het parlement verworpen. Toch geeft Katy de strijd niet op. Volgens haar is de vraag naar zo\u2019n wet veel breder dan vaak wordt aangenomen. \u201cNiet alleen de LHBTI-community vraagt hierom,\u201d zegt ze. \u201cEen veel groter deel van de samenleving wil dit.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Homohuwelijk als doorbraak<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Toch gaat verandering soms sneller dan verwacht. In januari kwam een andere langgekoesterde wens van veel activisten, waaronder Katy, uit: Thaise stellen van hetzelfde geslacht konden vanaf dat moment trouwen. Daar werd meteen massaal gebruik van gemaakt. Op de eerste dag stapten al driehonderd paren in het huwelijksbootje. Thailand werd daarmee het eerste land in Zuidoost-Azi\u00eb dat het homohuwelijk legaliseerde, al gebeurde dat bijna vijfentwintig jaar later dan in Nederland, waar het eerste koppel al in 2001 trouwde.<\/p>\n\n\n\n

Hoewel Thailand in de regio relatief progressief beleid voert ten aanzien van LHBTIQA+-personen, valt het op andere vlakken toch tegen. Vooral transgender personen hebben minder rechten. Ze kunnen wel in transitie gaan, maar doen dat vaak bij private klinieken, omdat ze bij de nationale zorginstellingen slechte ervaringen hebben. Katy herinnert zich nog goed hoe ze daar zelf behandeld werd. \u201cIk werd steeds aangesproken met \u2018meneer\u2019,\u201d vertelt ze. \u201cZelfs toen ik zei dat ik een vrouw genoemd wilde worden, luisterden de artsen niet naar mij. Dat was een pijnlijke ervaring.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Dat probleem wordt versterkt doordat transgender personen hun geslacht niet kunnen veranderen in offici\u00eble documenten. Daardoor ontstaan soms verwarrende situaties. Toen een collega van Katy voor haar werk naar Hongkong reisde, werd ze urenlang vastgehouden op het vliegveld. De politie begreep de situatie niet: haar paspoort gaf aan dat ze een man was, terwijl ze eruitzag als een vrouw.<\/p>\n\n\n\n

Sociaal tolerant<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Toch valt op dat Thailand op sociaal vlak opvallend vooruitstrevend is, vertelt socioloog Jaray Singhakowinta. Ik spreek hem een paar dagen eerder in een groot kantoorpand buiten het centrum van Bangkok. Singhakowinta onderzoekt al jaren de Thaise LHBTIQA+-gemeenschap. Terwijl hij plaatsneemt op een koninklijke stoel in zijn immense kantoor, legt hij uit dat de houding van de Thaise bevolking de afgelopen decennia sterk is veranderd. Volgens hem is de samenleving steeds toleranter geworden.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Jaray Singhakowinta<\/strong>: “Het zit diep in ons om tolerant te zijn naar anderen”<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

\u201cIn de twintigste eeuw keek Thailand erg naar het Westen,\u201d zegt hij. Hoewel het land nooit gekoloniseerd is, wilde het wel modern lijken. Siam, de oude naam van het land, werd vervangen door Thailand, als symbool van vooruitgang. Maar die drang naar verwesterlijking had ook een keerzijde. \u201cIn het Westen was homoseksualiteit destijds taboe,\u201d legt Singhakowinta uit. \u201cDus namen we ook hun conservatieve idee\u00ebn over, en kwamen er in Thailand allerlei anti-homowetten bij.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Volgens hem ligt dat verleden inmiddels ver achter ons. Thailand spiegelt zich minder aan het Westen en vaart steeds meer een eigen koers, een koers die volgens hem diep geworteld is in de Thaise cultuur. \u201cHet zit diep in ons om tolerant te zijn naar anderen,\u201d zegt hij. \u201cWe noemen dat contextuele gevoeligheid: rekening houden met de sociale omgeving en proberen harmonie te bewaren.\u201d Volgens Singhakowinta verklaart juist die eigenschap waarom Thailand politiek gematigder is dan veel westerse landen. Extreme partijen krijgen er weinig voet aan de grond; de meeste mensen vinden dat anderen vooral hun eigen leven moeten kunnen leiden.<\/p>\n\n\n\n

Die houding is volgens hem vooral zichtbaar bij jongere generaties. Voor veel Thaise Gen Z\u2019ers is diversiteit vanzelfsprekend. In hun vriendengroepen lopen homo\u2019s, lesbiennes en transgender personen even makkelijk mee als ieder ander. Singhakowinta wijst erop dat antropoloog Peter A. Jackson dertig jaar geleden nog schreef dat LHBTI-personen in Thailand wel getolereerd, maar niet echt geaccepteerd werden. \u201cDat is nu echt anders,\u201d zegt hij. \u201cDe nieuwe generatie denkt niet meer in hokjes. Voor hen is identiteit iets vloeibaars.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Een paar jaar geleden ontstond er bijvoorbeeld een mediastorm rond een Thaise influencer. Hij zei dat \u201chet allemaal niet te gek moet worden met transgenders en homo\u2019s.\u201d en noemde de Pride die toen in Bangkok georganiseerd werd \u201connodig en overdreven.\u201d Volgens Singhakowinta reageerde het publiek fel. Op sociale media viel vrijwel iedereen over hem heen. De algemene reactie was duidelijk: dit ging alle perken te buiten. Laat mensen gewoon henzelf zijn, vonden veel mensen.<\/p>\n\n\n\n

Genderidentiteit in de Thaise cultuur<\/strong><\/p>\n\n\n

\n
\"\"
Kulapa Vajanasara<\/strong>: \u201cTomboys zijn van oudsher veel minder zichtbaar dan kathoeys. Dat komt door het patriarchaat.”<\/em><\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Antropologe Kulapa Vajanasara ziet dezelfde maatschappelijke verandering. Tien jaar geleden bezocht zij voor het eerst de Pride in Amsterdam, een ervaring die haar diep raakte. \u201cHet ontroerde mij enorm hoeveel mensen er waren,\u201d vertelt ze. \u201cEr stonden tranen in mijn ogen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ik spreek haar in een buitenwijk van Bangkok, in een vestiging van een bekende Amerikaanse koffieketen. Terwijl ze rustig in haar koffie roert, vertelt ze over haar onderzoek naar genderidentiteiten in Thailand. In dat onderzoek spelen ook termen als kathoey en tomboy een belangrijke rol. Deze identiteiten bestaan al eeuwenlang en werden vroeger gebruikt voor intersekse personen of mensen die op een andere manier afweken van de heteronorm. Tijdens de verwesterlijking van de twintigste eeuw kregen deze woorden echter een negatieve lading en werden ze vaak als scheldwoorden gebruikt.<\/p>\n\n\n\n

Tegenwoordig zijn de termen door veel mensen juist gereclaimd. Sommige transgender vrouwen identificeren zich trots als kathoey, terwijl tomboy vaak wordt gebruikt door lesbische of queer vrouwen met een meer mannelijke expressie. Volgens Vajanasara zegt dat ook iets over de genderverhoudingen in de Thaise samenleving. \u201cTomboys zijn van oudsher veel minder zichtbaar dan kathoeys,\u201d legt ze uit. \u201cDat komt door het patriarchaat. Mannen die zich vrouwelijk gedragen worden vaak gezien als grappig of excentriek, vooral in entertainment. Maar vrouwen die zich mannelijk gedragen dagen bestaande machtsverhoudingen uit. Zij worden sneller als bedreigend of ongepast gezien.\u201d<\/p>\n\n\n\n

In Thailand heeft mannelijkheid traditioneel een hogere status dan vrouwelijkheid. Daardoor is het voor kathoeys paradoxaal genoeg soms makkelijker om zichtbaar te zijn: in de ogen van de samenleving \u2018verlagen\u2019 zij zich van man naar vrouw, wat past binnen de bestaande hi\u00ebrarchie. Onder de jongere generatie lijkt dat echter steeds minder relevant te worden, omdat veel jongeren genderidentiteit minder belangrijk vinden dan eerdere generaties.<\/p>\n\n\n\n

Achteruitgang in het Westen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Terwijl Thailand sociaal steeds toleranter lijkt te worden, staat de acceptatie van LHBTI-rechten in delen van het Westen juist onder druk. In Nederland was er vorig jaar bijvoorbeeld een meerderheid in de Tweede Kamer om de nieuwe transgenderwet niet te behandelen. Die wet had het mogelijk moeten maken om het geslacht op offici\u00eble documenten eenvoudiger te wijzigen.<\/p>\n\n\n\n

Ook in de Verenigde Staten ontstaan nieuwe regels en decreten die de LHBTIQA+-gemeenschap juist minder rechten geven. In sommige overheidsdocumenten mogen ambtenaren de woorden \u2018gender\u2019 of \u2018LGBT\u2019 niet meer gebruiken, en zelfs het woord \u2018diversiteit\u2019 is op bepaalde plekken in de ban gedaan.<\/p>\n\n\n\n

Daarnaast lijkt ook de maatschappelijke acceptatie te stagneren. Nog maar 43 procent van de LHBTI\u2019ers zegt dat het goed gaat met de acceptatie, terwijl dat vijf jaar geleden nog twee derde was. Een op de tien LHBTI\u2019ers werd vorig jaar bespuugd. Uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt bovendien dat de algemene acceptatie van de LHBTI-gemeenschap nauwelijks nog toeneemt. Veel mensen zeggen positief te staan tegenover homoseksuele en lesbische personen, maar de acceptatie van zichtbare genderdiversiteit en transgender personen neemt af. In Amsterdam vindt volgens onderzoek van de GGD nog maar 43 procent van de inwoners homoseksualiteit normaal.<\/p>\n\n\n\n

De strijd voor erkenning<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Toen Katy nog in haar dorp woonde, maakte ze soms nare situaties mee. \u201cToen ik in een winkelcentrum was, deed een moeder haar handen voor de ogen van haar kinderen,\u201d vertelt ze. \u201cHaar kinderen mochten geen transgenders zien. Dan voel je je echt akelig.\u201d In Bangkok ervaart ze dat anders. Daar voelt ze zich vrijer om zichzelf te zijn. \u201cHier kan ik echt mezelf zijn,\u201d zegt ze. \u201cIk krijg bijna nooit vragen over mijn geaardheid of geslacht. Mensen snappen het hier. Veel mensen hebben een goede opleiding gehad en stellen geen ongemakkelijke vragen. Ik voel me hier veilig.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Misschien is dat ook waarom Katy zich nu inzet voor verandering. Via de volledig door transgender personen gerunde organisatie Thai TGA werkt ze aan een nieuwe gendererkenningswet die gebaseerd is op zelfbeschikking. In zo\u2019n systeem kunnen trans en non-binaire mensen hun geslacht laten aanpassen zonder medische keuring of langdurige procedures. Daarnaast houdt ze toezicht bij militaire keuringen om ervoor te zorgen dat transvrouwen daar met respect worden behandeld, en ondersteunt ze jonge activisten die hun stem laten horen. Ze weet dat verandering langzaam gaat, maar gelooft dat de tijd uiteindelijk aan hun kant staat. \u201cHet is tijd dat Thailand ons erkent,\u201d zegt ze. \u201cWe zijn mensen, geen campagnemiddel.\u201d Toch klinkt ze niet bitter, eerder vastberaden. Volgens haar kan de politiek uiteindelijk niet om de samenleving heen. \u201cDe meerderheid van de Thai is tolerant,\u201d zegt ze. \u201cEn de politiek kan de meerderheid niet blijven negeren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Tussen Katy en haar vader gaat het inmiddels beter. De oplossing, zegt ze zelf, was simpel: communiceren. \u201cToen ik jong was, had ik geen idee hoe ik met mijn vader moest praten. Terwijl dat eigenlijk altijd de oplossing is. Dat heb ik door mijn werk geleerd. Ik kwam erachter dat hij vooral bezorgd was dat ik fysiek aangevallen zou worden op straat. Gelukkig is dat nog nooit gebeurd,\u201d zegt ze met een trotse glimlach.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In veel westerse landen staat de acceptatie van LHBTIQA+-personen onder druk. In Thailand lijkt juist het tegenovergestelde te gebeuren: transgender personen worden er door veel mensen geaccepteerd. Toch vertaalt die tolerantie zich nauwelijks in progressieve wetgeving. Samen met de Transgender Alliance zet Katy Suhongsa zich in om politici ervan te overtuigen dat een gendererkenningswet in Thailand noodzakelijk is.<\/p>\n","protected":false},"author":1206,"featured_media":95,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[9,13,10,12,11],"class_list":["post-50","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-thailand","tag-lhbti","tag-progressief","tag-queer","tag-thailand","tag-transgender"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-content\/uploads\/sites\/275\/2025\/10\/pride.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/50","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1206"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=50"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/50\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":188,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/50\/revisions\/188"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/media\/95"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=50"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=50"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/buitenlandjournalistiek\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=50"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}