{"id":169,"date":"2025-10-14T18:44:12","date_gmt":"2025-10-14T18:44:12","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/?p=169"},"modified":"2026-03-27T12:25:26","modified_gmt":"2026-03-27T12:25:26","slug":"90-000-euro-studieschuld-ik-was-er-echt-totaal-niet-mee-bezig-af-en-toe-keek-ik-voor-de-lol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/2025\/10\/14\/90-000-euro-studieschuld-ik-was-er-echt-totaal-niet-mee-bezig-af-en-toe-keek-ik-voor-de-lol\/","title":{"rendered":"90.000 euro studieschuld: \u2018Ik was er echt totaal niet mee bezig, af en toe keek ik voor de lol\u2019"},"content":{"rendered":"\n

Marc Kranenburg (33) oogt rustig als hij over zijn studieschuld vertelt. \u201cIk was er eigenlijk nooit echt mee bezig,\u201d zegt hij schouderophalend. Maar toch heeft Marc bij DUO nog een flinke studieschuld van bijna zestigduizend euro staan. En daar komt nog eens dertigduizend euro schuld bij zijn ouders bij op. Marc is lang niet de enige met een studieschuld, al wordt het aantal studenten met een studieschuld sinds de herinvoering van de basisbeurs in 2023 wel minder, blijkt uit cijfers van het CBS. Toch zit Marc nog altijd vast aan zijn torenhoge studieschuld.<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Marc studeerde juist tijdens het leenstelsel, toen studenten geen basisbeurs meer kregen. Hierdoor heeft hij onder andere een enorme studieschuld opgebouwd. Maar het \u2018eeuwige student\u2019 zijn, zoals zijn vriendin Nina over hem vertelt, helpt ook niet erg mee.<\/p>\n\n\n\n

Marc groeide op in een grote villa in Enschede in een gezin met twee broers. Allemaal zijn ze hoogbegaafd. Hierdoor liep het contact met leeftijdsgenoten niet altijd vanzelfsprekend. \u201cWij dachten gewoon anders dan andere kinderen, dus daarom trokken we vooral met elkaar op. We leefden echt in ons eigen wereldje\u201d, vertelt hij terwijl hij een beetje dromerig naar boven kijkt, alsof hij op dat moment in dat eigen wereldje is.<\/p>\n\n\n\n

Het gezin waar hij in opgroeit is hecht, maar ook gesloten. Over emoties werd weinig gepraat en problemen werden, zoals hij zelf een beetje lachend vertelt, \u2018onder het tapijt geschoven’. \u201cDaardoor heb ik eigenlijk nooit echt geleerd om over gevoelens te praten.\u201d Ook zijn vriendin Nina ziet dat nog steeds wel eens terug. \u201cGeld was en is bij hen thuis een soort liefdestaal. Ze hielpen hem financieel, maar emotioneel niet echt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Doordat de broers anders zijn dan \u2018gemiddelde kinderen’, voeden de ouders van Marc hun kinderen erg voorzichtig en beschermd op. Geen knopen doorhakken en alle opties vrijhouden. \u201cGeen beslissingen nemen was ook een soort beslissing\u201d, zegt Marc met een scheef glimlachje terwijl hij zijn glas water op de tafel heen en weer schuift.<\/p>\n\n\n\n

Doordat Marc hoogbegaafd is, haalt hij het vwo met \u2018twee vingers in zijn neus\u2019, zoals hij zelf omschrijft. Hij begint hierna aan de opleiding psychologie, hij haalt zijn diploma wederom zonder veel moeite en bouwt na eigen zeggen een kleine schuld op van 7000 euro op. \u201cDat stelde geen drol voor\u201d, zegt hij wederom met dat scheve glimlachje. Toch was het \u2018psychologenwerk\u2019 niet helemaal zijn ding. In zijn master komt hij erachter dat het vak van psychiater hem meer aanspreekt.  <\/p>\n\n\n\n

In 2016 begint Marc daarom met de studie geneeskunde om vervolgens een specialisatie tot psychiater te doen, waar hij op dit moment mee bezig is. Doordat geneeskunde zes jaar duurt, kon hij niet voor 2020 klaar zijn met zijn opleiding. \u201cAls ik beide opleidingen binnen die 10 jaar had kunnen proppen, dan had ik bijna geen studieschuld gehad. Dus eigenlijk is mijn studieschuld ontstaan tijdens geneeskunde.\u201d Ook kreeg hij tijdens deze opleiding geen basisbeurs meer, waardoor hij volop moest lenen bij DUO. Ik woonde op kamers in Utrecht en ik had leefgeld nodig voor huur, boodschappen en dat soort dingen.\u201d Marc feestte niet al zijn geld op. \u201cIk was totaal geen feestbeest, ik zat liever thuis met wat vrienden.\u201d Maar ook had hij geen bijbaantje. \u201cIk had daar geen tijd voor, ik was altijd bezig met mijn studie\u201d, vertelt Marc. Toch zegt zijn vriendin Nina dat dit ook andere oorzaken had. \u201cMarc is erg chaotisch. Als hij gewoon een goede planning had en alles wat meer op orde, dan had hij best een bijbaantje kunnen hebben. En ook omdat geld bij hem in de familie als iets abstracts en vanzelfsprekends werd gezien, had hij ook niet die nood of dwang om een bijbaantje te zoeken. Marc knikt zachtjes instemmend met een frons op zijn gezicht. \u201cIk leefde gewoon van dag tot dag\u201d, zegt hij. \u201cAls hij de keuze had tussen avondeten en een pakje sigaretten, dan was voor hem de keuze snel gemaakt\u201d, vertelt Nina.<\/p>\n\n\n\n

Die onverschilligheid komt ook terug in Marcs houding tegenover zijn studieschuld. \u2018Ik was er echt totaal niet mee bezig. Af en toe keek ik voor de lol, iets van \u00e9\u00e9n keer per jaar of zo.\u201d Die afstandelijkheid tegenover geld komt vanuit zijn jeugd. \u201cEr was eigenlijk altijd wel een financieel vangnet, want mijn ouders hielden altijd wat geld achter de hand.\u201d<\/p>\n\n\n\n

En dat vangnet was er. Toen Marc niet meer genoeg kon lenen bij DUO, sprongen zijn ouders bij. Uiteindelijk leent hij bij zijn ouders nog eens 30.000 euro, wat in totaal resulteert in een studieschuld van bijna 90.000 euro. \u201cDie zekerheid maakte het makkelijker om de schuld een beetje te negeren.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Toch was er wel een moment waarop de grootte van zijn schuld wel binnenkwam. Namelijk bij het kopen van zijn huis. \u201cIk keek wat ik kon lenen zonder studieschuld. En dat verschil was toch wel heel groot.\u201d Op dat moment keek Marc ook hoe groot zijn opgebouwde studieschuld nou eigenlijk was. \u201cToen dacht ik wel van, poeh, dat is toch wel flink\u201d, vertelt hij met een nuchtere, emotieloze blik.<\/p>\n\n\n\n

Inmiddels is Marc bezig met zijn specialisatie tot psychiater. Hij werkt en leert tegelijk, waardoor hij maandelijks wel een inkomen heeft. Zodoende heeft hij ondanks zijn hoge studieschuld toch een jaar geleden een huis kunnen kopen. Zijn studieschuld aflossen, daar heeft hij echter geen haast mee. \u201cEr gaat nu ook nog geen rente overheen, dus dan ga ik het ook nog niet aflossen, dat doe ik wel als ik volledig werk als psychiater.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Een goede vriendin van Marc, Emma, vertelt dat Marc zich terugtrekt als hij ergens mee zit. \u201cHij wil er dan gewoon niet mee bezig zijn.\u201d Zij denkt dat Marc zijn grote studieschuld op dit moment ook een beetje negeert, zodat het probleem er maar niet is. \u201cHij vindt het lastig om over dingen te praten waar hij mee zit.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Toch kon Marc wel met iemand over zijn studieschuld praten. Een van Marcs broers zat in hetzelfde schuitje als hij. Ook hij had geneeskunde gestudeerd en had een flinke studieschuld opgebouwd. \u201cDat was wel fijn, omdat we elkaar begrepen.\u201d Hij vertelt het met een liefdevolle, maar kleine glimlach.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Marc Kranenburg (33) oogt rustig als hij over zijn studieschuld vertelt. \u201cIk was er eigenlijk nooit echt mee bezig,\u201d zegt…<\/p>\n","protected":false},"author":1409,"featured_media":170,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-169","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-persoonlijke-verhalen"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-content\/uploads\/sites\/273\/2025\/10\/image.jpeg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/169","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1409"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=169"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/169\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":657,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/169\/revisions\/657"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/media\/170"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=169"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=169"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=169"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}