Door: Luna Raap<\/p>\n\n\n\n
\u2018\u2019Een keer hadden we in de club bedacht om wijn mee te nemen naar de studio en gewoon te kijken wat er uit zou komen,\u201d vertelt de 21 jarige singer-songwriter Lieve Stuurman met een grote lach op haar gezicht terwijl ze op een kussen op haar bed leunt. Lieve is opgegroeid op Ameland en woont inmiddels op kamers voor haar studie aan de popacademie in Leeuwarden. Het is nog geen jaar geleden sinds haar eerste album, onder de naam Lieve, op Spotify uitkwam, toch is ze alweer volop bezig met het schrijven van het volgende. \u201cIk ben eigenlijk de hele dag door bezig met het bedenken van idee\u00ebn voor een nieuw nummer.\u2019\u2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n Voor Lieve is liedjes schrijven bijna de normaalste zaak van de wereld. \u201cNormaal gesproken ben ik in een kwartiertje wel klaar met een nummer,\u201d zegt ze nonchalant, terwijl ze het lepeltje in haar koffie een keer ronddraait. \u201cVaak heb ik er ook meteen wel een melodie bij in mijn hoofd. Vroeger nam ik het gewoon op en liet het daarbij, nu gaat er toch iets meer werk in.\u201d Wanneer ze een idee heeft, noteert ze het meteen in haar vaste tekstboekje. Ook haar telefoon krijgt het zwaar te verduren. \u201cTijdens een sessie neem je eerst een stukje op, denk je: \u2018Oh nee, dit is beter,\u2019 en neem je nog een stukje op. Aan het eind van de sessie heb je zestig audiobestanden en twintig notities, die je nooit meer opruimt omdat het al middernacht is,\u201d vertelt ze lachend, terwijl ze de lange lijsten op haar telefoon laat zien.<\/p>\n\n\n\n Haar muziek stopt niet als het avond wordt, ook op vakantie gaat haar creatieve proces gewoon door. \u201cIk heb opnames van mijn album gemaakt terwijl ik midden in de nacht in bed lag, naast mijn moeder. Dan spreek ik iets in, en ineens hoor je op de achtergrond mijn moeder roepen: \u2018Lieve, mond dicht, ik wil slapen,\u2019\u2019 vertelt ze terwijl ze zelf weer moet lachen om de gedachte.<\/p>\n\n\n\n Het begin van LIEVE<\/strong><\/p>\n\n\n\n Lieve was een jaar of veertien toen ze echt begon met schrijven. Het eerste nummer waar ze langere tijd aan werkte, heette \u2018Snowflakes\u2019. Ze schreef het midden in de zomer, en het belandde later op haar eerste album. \u201cHet was echt het meest heartbreak-liedje dat ik ooit heb geschreven,\u201d zegt ze terwijl ze lacht om haar eigen woorden. \u2018\u2019En ik was nog nooit verliefd geweest, dus dat vind ik achteraf ook echt grappig\u2019\u2019 Haar eerste liedjes schreef ze nog op een oude Nokia, in de concepten van haar Gmail-app. \u2018\u2019Het was bijna een dagboek, echt een dump van woorden,\u2019\u2019 vertelt ze met een glimlach terwijl ze de herinnering ophaalt.<\/p>\n\n\n\n Haar muzikale wortels liggen echter al veel eerder. Op zesjarige leeftijd begon ze op Ameland bij juf Agatha met blokfluitles, een bijna verplicht ritueel voor alle eilandbewoners. \u2018\u2019Iedereen op Ameland heeft blokfluitles gehad,\u2019\u2019 grinnikt ze. \u2018\u2019Het was een soort cultding: sporten of muziek, en wij gingen blokfluiten.\u2019\u2019 Toen ze negen was en de blokfluitboeken uit had, ontdekte ze de gitaar. Een paar jaar later, rond haar dertiende of veertiende, begon ze gitaar en zang te combineren. Ze leerde zichzelf akkoorden aan, en daarmee was het schrijven van haar eigen liedjes begonnen.<\/p>\n\n\n\n Experimenteren op creatieve manieren<\/strong><\/p>\n\n\n\n Lieve werkt sinds het begin van haar opleiding samen met producer Joep Mens. \u201cWe mochten toen nog muurschilderingen maken op school, Joep kwam toen kijken en zo raakten we aan de praat,\u201d legt Lieve uit terwijl ze enthousiast door blijft praten. Lieve was druk op zoek naar een producer toen Joep voorstelde om een keer samen de studio in te gaan. \u201cIk weet nog wel dat ik toen super nerveus was. Het enige wat ik kon denken was: \u2018oh shit, producer, studio, help!\u2019\u201d<\/p>\n\n\n\n Sindsdien zijn ze uitgegroeid tot een hecht duo en goede vrienden. \u201cWe werden al gauw vrienden toen we zo\u2019n twee jaar geleden begonnen met samenwerken,\u201d vertelt Joep, \u201cmaar we weten het altijd professioneel te houden en goed te werk te gaan.\u2019\u2019 Al hebben ze soms ook wel minder serieuze momenten. \u2018\u2019Tijdens onze sessies experimenteren we regelmatig, en soms eindigt dat met Lieve die helemaal enthousiast begint te schreeuwen.\u201d<\/p>\n\n\n\n Beide waarderen ze vooral ook de connectie die ze hebben opgebouwd, wat volgens Joep erg belangrijk is in de studio. \u201cAls je een goede connectie hebt, is er ruimte voor eigen inbreng in het nummer waardoor je als twee creatievelingen echt iets heel moois kunt maken.\u201d<\/p>\n\n\n\n Af en toe bedenken Lieve en Joep ook wat gekkere manieren om inspiratie op te doen. \u201cWe hadden in de club het geniale idee om wijn mee te nemen naar de studio op school,\u201d vertelt Lieve met een schaapachtige glimlach. Verpakt in ice tea-flesjes gingen ze op pad, vol hoge verwachtingen. \u201cWe dachten dat er geweldige content uit zou komen en dat we super zouden spelen, maar uiteindelijk hebben we alleen een filmpje waarop we drie kwartier lang bloedserieus aan het werk zijn,\u201d lacht ze. Toen ze later de apparatuur terugbrachten, deden ze alsof er niets aan de hand was. \u201c\u2018Werkse nog! Fijne avond h\u00e8!\u2019 riepen we tegen het personeel,\u201d herinnert ze zich. \u201cIk voelde me echt een soort alcoholist. Die avond lag ik al om negen uur in bed.\u201d<\/p>\n\n\n\n De volgende stap<\/strong><\/p>\n\n\n\n Lieve kijkt vol ambitie naar de toekomst van haar muziek. Op korte termijn wil ze haar tweede album uitbrengen, misschien zelfs een derde, en fulltime met haar band spelen. \u201cHopelijk support act doen voor een artiest als Davina Michelle, dat lijkt me echt vet,\u201d zegt ze enthousiast. Op de lange termijn droomt ze vooral van creatieve vrijheid. \u201cDat je gewoon kan maken wat je wil, zonder dat er iets boven je hoofd hangt.\u201d Toch weet Lieve wel zeker dat ze het puur bij Nederland wilt houden. \u201cInternationaal gaan lijkt me echt verschrikkelijk. Ik wil nog wel iets van vrijheid houden.\u201d<\/p>\n\n\n\n Haar podiumervaring groeit inmiddels gestaag, van intieme optredens in een iglo tot kersttourtjes en festivalshows. \u201cHet is zo leuk als mensen je herkennen of je terugvragen,\u201d zegt ze. \u201cVroeger was het plannen van optredens lastig, vooral vanaf Ameland zonder rijbewijs, maar nu kan ik veel meer gigs aannemen en me volledig op muziek richten.\u201d Haar knusse schrijfhoekje, nagebouwd zoals thuis, geeft precies de ruimte die ze nodig heeft om idee\u00ebn tot leven te brengen en zich voorlopig volledig te concentreren op het schrijven van haar tweede album\u2026 dit keer waarschijnlijk toch maar weer gewoon met een kop koffie.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Door: Luna Raap \u2018\u2019Een keer hadden we in de club bedacht om wijn mee te nemen naar de studio en…<\/p>\n","protected":false},"author":1607,"featured_media":223,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-222","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-persoonlijke-verhalen"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-content\/uploads\/sites\/273\/2025\/10\/LIEVE-hor.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/222","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1607"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=222"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/222\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":500,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/222\/revisions\/500"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/media\/223"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=222"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=222"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=222"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}