{"id":84,"date":"2025-10-07T19:09:22","date_gmt":"2025-10-07T19:09:22","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/?p=84"},"modified":"2025-10-16T10:07:19","modified_gmt":"2025-10-16T10:07:19","slug":"de-natuurlijke-aarde-van-rick-om-van-de-natuur-te-houden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/2025\/10\/07\/de-natuurlijke-aarde-van-rick-om-van-de-natuur-te-houden\/","title":{"rendered":"De natuurlijke aard(e) van Rick om van de natuur te houden\u00a0"},"content":{"rendered":"\n

Door: Desir\u00e9 de Wit\u00a0<\/em>

Voor en tijdens de kap van het Betonbos in Groningen is Rick Middelbos (30) meerdere malen op de achtergrond en voorgrond te zien. Als \u2018bio-fluencer\u2019, ecoloog en natuurliefhebber vindt hij dat hij een stem moet zijn voor de natuur. Inmiddels komt Rick ook regelmatig in het nieuws door zijn kritiek over de plantenkeuze bij nieuwe bebouwingen in Groningen Stad. \u00a0<\/strong>

Op jonge leeftijd ontdekt Rick\u00a0dat dinosauri\u00ebrs uitgestorven zijn. Hij was woest en verdrietig. \u201cHet is mijn eerste jeugdtrauma,\u201d vertelt hij. Later is hij fossielen gaan verzamelen en vogelaar geworden. In de jaren erna heeft hij steeds meer om toe te voegen aan wat en wie hij is.\u00a0

Los van de dino\u2019s zat er altijd al een fascinatie voor de natuur in hem. Voor Rick is het instinctief, net als bij jagers en verzamelaars. \u201cIk verzamelde beestjes en als mijn moeder onkruid ging wieden zette ik ze in potjes en had ik een verzameling planten.\u201d Toen hij twaalf jaar oud was is Rick bij de Jeugdbond voor Natuur- en Milieustudie gegaan (JNM). Bijna elk weekend ging Rick mee op vogelkampen. Hij werd er vrij snel heel actief en fanatiek in. Zo kwam hij in aanraking met mensen die andere soorten groepen deden dan vogels. \u201cMijn interesses werden breder en uiteindelijk ben ik op alle kampen geweest. Dat waren in totaal 258 kampen totdat ik te oud werd.\u201d Vrijwel alle kennis, vooral de basiskennis heeft Rick te danken aan de JNM, maar ook al zijn contacten in de natuurwereld. \u00a0

Momenteel werkt Rick op een middelbare school in Groningen als biologiedocent. Volgens Nora Meijles, een leerling van Rick zijn de lessen leuk en interessant omdat hij uitlegt door middel van eigen ervaringen. \u201cHij neemt vaak dingen mee van huis zoals zijn slang of botten. De lessen zijn ook af en toe chaotisch, maar dat maakt het juist leuker. Zijn passie voor de natuur komt terug in de lessen en hij zoekt altijd helpende handen voor in de schooltuin.\u201d\u00a0

Naast docent zijn doet hij veldwerk, natuurbeheer, lezingen, excursies, gastlessen, elke week een radiorubriek voor RTV Noord en af en toe een natuurrubriek voor Radio1 en Radio2. Voor velen wordt zo\u2019n week als druk beschouwd, maar niet voor Rick. Daar komt zijn ADHD goed te pas. \u201cIk ben heel slecht in dingen organiseren of\u00a0plannen, dat het niet als \u2018druk\u2019 voelt.\u201d Elke vrije ruimte die hij heeft wordt besteed aan afgeleid raken door iets dat hij niet heeft gepland. \u201cDan hoor ik een of andere maaimachine en denk ik \u2018huh, wat gebeurt daar?\u2019, dan ga ik ernaartoe en zie ik iets heel geks gebeuren. Voordat ik het weet is het drie uur later, heb ik allemaal mensen gebeld en zijn er weer andere dingen bezig.\u201d\u00a0(Een brommend geluid onderbreekt het interview. Het gekraak van een stoel en voetstappen verdwijnen in de ruis. Met een intense blik wordt naar buiten gekeken. Na een enkele minuut komen de voetstappen en het gekraak van de stoel weer terug. Het interview gaat\u00a0verder.)

Hij kan de natuur haast niet omschrijven, er is heel veel, het is heel mooi en het is zoveel. \u201cHet is de kern van ons bestaan en daarom heel belangrijk en daarom leuk, want ik hou van het bestaan.\u201d Voor hem komt bij het houden van natuur ook veel zorgen, pijn en stress. \u201cIn onze huidige maatschappij wordt het als afwijkend ervaren om van de natuur te houden in plaats van de norm. We leven in een wereld waar de mens dominant is en dat is nou eenmaal een egocentrische aap, vrij destructief.\u201d\u00a0

Rick houdt zich ook bezig met de natuur in Groningen en de beslissingen die de provincie en de gemeente nemen over het natuurbeheer. \u201cIk kom op voor ecologische misstanden en beheren. Omdat ik er verstand van heb vind ik dat ik er ook wat van moet zeggen.\u201d In de eerste week van september is het Betonbos in Groningen gekapt om ruimte te maken voor de nieuwe wijk Stadshaven. Na alle ophef en protesten was Rick enorm overstuur over de beslissing om door te gaan met de ontbossing. Dirk van den Bosch, een collega\u00a0van hem omschrijft de kap als een stuk dat van Rick werd omgehakt. \u201cRick zag het Betonbos als een ecosysteem midden in de stad Groningen vernietigd worden en het deed hem opmerkelijk veel pijn.\u201d\u00a0

Hoop heeft Rick nog wel. \u201cIk kan zeggen dat het allemaal geen zin heeft, maar als ik dat echt dacht dan zou ik het niet meer kunnen doen, dus dan denk ik dat het wel iets doet.\u201d Volgens hem is het het belangrijkste om in gesprek te blijven met elkaar en zorgen voor meer natuureducatie en bewustwording. Hij is erg actief op Instagram en vandaar probeert hij het belang van natuur door te communiceren. \u201cTe \u2018bio-fluencen\u2019 als het ware.\u201d Rick vindt dat de enige manier om mensen te bereiken is om er enthousiast en vrolijk over te zijn. \u201cUiteindelijk moet je het vanuit liefde doen en die liefde overdragen tot enthousiasme.\u201d Hij neemt hier een positieve houding in, zodat anderen zijn enthousiasme overnemen en er gebruik van maken. Hiermee hoopt Rick mensen zo te motiveren dat de drang om voor de natuur op te komen uit henzelf komt.\u00a0\u201cEr is zoveel moois en ik vind het frustrerend dat de rest van de wereld dat niet lijkt te zien.\u201d\u00a0 \u00a0

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Door: Desir\u00e9 de Wit\u00a0 Voor en tijdens de kap van het Betonbos in Groningen is Rick Middelbos (30) meerdere malen…<\/p>\n","protected":false},"author":1535,"featured_media":85,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-84","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-persoonlijke-verhalen"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-content\/uploads\/sites\/273\/2025\/10\/IMG-20250923-WA0003-scaled.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1535"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=84"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":211,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/84\/revisions\/211"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/media\/85"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=84"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=84"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2a\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=84"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}