Door: Annelin Slomp
*Eve is haar werknaam, niet haar echte naam.
Wanneer Eve (44) het restaurant binnenloopt, doet niets vermoeden dat ze sekswerker is. Toch merkt ze dagelijks hoe hardnekkig de vooroordelen over haar beroep zijn. Als sm-meesteres, trainer en consultant beweegt ze zich in een wereld waar stigma en misverstanden de boventoon voeren. Eve probeert dat beeld te doorbreken, zodat ze haar werk zonder vooroordelen kan doen. De carrièreswitch van kantoorbaan naar sm-meesteres begon vijf jaar geleden bij een Instagram-dm.
‘’Voor 250 euro loop ik met mijn hakken over je rug heen.’’ Zo reageerde Eve op het Instagram berichtje van haar eerste klant. Hij vroeg haar om voor 100 euro op zijn handen te gaan staan, naar aanleiding van een foto die Eve had gepost met hoge hakken aan. In het begin twijfelde ze om op het bericht in te gaan: ‘’Ik was bang om iets kapot te maken bij iemand of om echt iemand pijn te doen en schade toe te brengen. Ik dacht dat ik mij schuldig zou voelen.’’ Ze werkte al een tijdje in een Swingersclub; een plek waar volwassenen, vaak koppels sociaal en seksueel contact hebben. Ze werkte daar naast haar administratieve functie achter de bar als bijbaan. ‘’Daar zag je echt van alles en toen dacht ik al dit vind ik heel leuk.’’
Ze werd daar geïntroduceerd met BDSM (Bondage, Discipline, Dominantie, Submissie, Sadisme en Masochisme). ‘’Ik had altijd gedacht, dat als ik iets met BDSM ga doen, dan ga ik de onderdanige rol in, maar dat vond ik veel te kwetsbaar.’’ De nieuwsgierigheid won van haar twijfels. De eerste keer was een kwetsbaar, maar ook een fijn moment voor Eve. Het was ook de eerste keer van de klant. ‘’We hebben echt samen een ervaring neergezet, die voor ons allebei wereldverruimend was. Ik dacht van oké, het zachte en het zorgzame van mij kan ik hierin stoppen. Ik hoef niet hard en gemeen te worden, dat ben ik niet.’’ Eve is daar vier uur geweest, waarin ze veel met hem sprak over waar hij tegenaan liep. Het was een kwetsbaar moment: ‘’Ik wist niet wat ik deed en hij vond het ook heel spannend, we hebben allebei momenten van twijfel gehad.’’
Bij SM (sadomasochisme) gaat het om een machtsverhouding, die je op verschillende manieren kunt invullen: ‘’Het kan in een rollenspel, het kan op mentaal vlak door iemand belachelijk te maken, en het kan bijvoorbeeld door het controleren van orgasmes’’. Haar klanten hebben uiteenlopende verlangens in dit speelveld, het is een commerciële setting, wat het lastig maakt om binnen haar grenzen te blijven. ‘’Ik kies zelf hoever ik bereid ben mijn grenzen te verleggen. Overheen is wel een heel groot woord. Ik heb flexibele grenzen die ik bereid ben om sporadisch te overschrijden als ik mijn inkomen moet genereren.’’
Die complexiteit zit niet alleen in het werk zelf, maar vooral in hoe anderen daarop reageren, zoals haar familie. ‘’Ik ben er zo heilig van overtuigd dat ik niks verkeerds doe.’’ Dat is het zinnetje waardoor ze het werk blijft doen, maar ook wat door haar hoofd ging toen ze het haar zoon (toen 10, inmiddels 15) moest vertellen. Uiteindelijk heeft ze nooit de kans gehad om het zelf aan haar zoon te vertellen. ‘’Het is een heel gedoe geweest met zijn vader, die van mijn werk wist. Toen mijn werk openbaar werd, hebben ze hier in het dorp (naast Den Bosch gelegen) mijn advertenties gevonden en dat is bij mijn ex-familie terechtgekomen. Dat is een ontplofte bom geweest.’’ Haar ex heeft het zonder toestemming aan haar zoon verteld, zonder haar invloed. ‘’Ik heb mijn zoon echt een tijd niet gezien of gesproken, omdat hij heel erg boos was op mij. Nu is het gelukkig goed, maar het heeft heel veel impact gehad.’’ Ze heeft ook niet de kans gehad om het haar moeder zelf te vertellen, die heel erg bang was dat Eve gevaar zou lopen. ‘’Aan de ene kant was het fijn dat ik het haar niet zelf verteld had, daardoor heeft zij de eerste emoties niet aan mij getoond.’’ Ze heeft het haar vader wel kunnen vertellen: ‘’Hij zei dat hij eigenlijk altijd had gedacht dat ik een bordeel zou gaan runnen.’’
Eve worstelt met de vooroordelen van anderen, zowel vanuit de politiek als in het dorp. Het is voor haar onmogelijk om een locatie te vinden voor haar werk. ‘’Sekswerk is nooit ergens toegestaan, het is overal specifiek uitgesloten. De bank wil mij geen hypotheek geven, zowel zakelijk als privé niet.’’ Door al deze dingen kan ze haar werk nauwelijks doen en overweegt ze om te stoppen. De vooroordelen over sekswerkers voelt ze ook in het dorp, wanneer ze haar boodschappen doet en mensen tegenkomt waarmee ze jarenlang biertjes heeft gedronken in de kroeg. Ze doen alsof ze haar niet kennen. ‘’Ik merk dat ik meer last heb van die verandering dan hen, dus dat je dan toch merkt dat je minder snel naar het dorp gaat.’’
‘’Het is niet zozeer dat ik een dubbelleven leid, maar ik kan mij niet helemaal losmaken van alle schaamte, schuld en vooroordelen die mensen hebben.’’ Dat is ook de reden dat Eve ervoor kiest om zo open te zijn over haar werk, hoewel dat in het begin ook lastig was. Bij haar allereerste mediaoptreden (NOS), werd er gevraagd wat voor onderschrift ze bij haar naam wilde hebben. Ze wilde sm-meesteres als bijschrift, maar zij hadden liever sekswerker: ‘’Oeh, dat wil ik niet. Ik heb daar heel lang over getwijfeld. Uiteindelijk is het alleen bij Eve gebleven, omdat ik het écht niet wilde.’’ Ze heeft daar later nog een gesprek over gehad met iemand die al jaren sekswerker is. ‘’Ze zegt, ja, je hebt enorm last van een zelfstigma. Oh ja, kut. Ik wil daar niet mee geassocieerd worden eigenlijk.’’ Het heeft haar een jaar gekost om het te accepteren: ‘’Nu gooi ik de term overal neer, ik vind het eigenlijk ook wel leuk om een beetje te shockeren.’’
