{"id":183,"date":"2026-05-26T08:37:22","date_gmt":"2026-05-26T08:37:22","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/?p=183"},"modified":"2026-06-08T16:02:03","modified_gmt":"2026-06-08T16:02:03","slug":"doorkachelen-in-je-eigen-universum","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/2026\/05\/26\/doorkachelen-in-je-eigen-universum\/","title":{"rendered":"Doorkachelen in je eigen universum"},"content":{"rendered":"\n

Stefan van Dinther (Den Bosch, 1969) kreeg dertig jaar geleden naamsbekendheid in de internationale stripwereld met het tijdschrift Eiland, <\/em>dat hij samen met zijn vriend Tobias Schalken opzette. Sinds de laatste uitgave van Eiland <\/em>in 2010, werkt Stefan onder andere aan zijn eigen strip Man & Kerel. <\/em>7 mei verschijnt hiervan een nieuwe deel in zowel het Nederlands als Frans. Van Dinther geeft ook sinds 1998 les aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht (HKU) in onder andere het vak Beeldsequentie. Maar vraag hem wat zijn werk is, en het antwoord klinkt beslist: \u2018Stripmaker.\u2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018Mijn vrouw was gisteren jarig,\u2019 zegt Stefan terwijl hij twee bordjes appeltaart op zijn werkplek zet: een grote eettafel in de woonkamer van zijn huis in Hilversum. Het is er een gezellig zooitje; bovenop iedere kast in de kamer reiken de stapels strips, boeken en speldozen tot aan het plafond. \u2018De tafel is nu leeg, maar als ik hier werk vult het zich vrij snel met mappen en tekeningen,\u2019 vertelt een kauwende Van Dinther.
Bovenop de boekenkast achter hem staat een latex Obelix-pop van twintig centimeter hoog met op zijn rug geen menhir maar een stapel Asterix-stripjes. Ernaast een boek met traditionele Japanse prenten en een papieren gevouwen modelletje van een brutalistisch flatgebouw. Er staat een piano in de hoek \u2013 bedolven onder boeken \u2013 met een Lego Minecraft <\/em>set op de kruk. Als een pak verse sneeuw ligt elk horizontaal vlak in de woonkamer bedekt met papier.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Veel kunstenaars en schrijvers hebben een eigen werkruimte, waarom teken jij aan de eettafel?<\/strong>
\u2018Ik werk graag in mijn eigen omgeving. Toen ik in Amsterdam woonde had ik een tijdje een eigen atelier, op vijf minuten lopen van mijn huis. Toch merkte ik dat ik vaak thuis werkte en niet naar het atelier ging, haha. Het voordeel van mijn werk is dat er geen verfspatten bij komen kijken, en ik heb weinig materiaal nodig \u2013 zelfs geen ezel.
Er zijn schrijvers die graag in een rumoerig caf\u00e9 werken, anderen hebben opperste concentratie nodig. Dat verschilt per persoon.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Volgens je vrouw Simone blijf je als je werkt altijd aanspreekbaar, maar wie jouw werk leest, zou dat niet zeggen. Dat lijkt niet te zijn gemaakt door iemand in een ruimte waar de tv aanstaat en de afwas wordt gedaan.<\/strong>
\u2018Ik werk in fases en ik puzzel veel met mijn werk. Dan teken ik wat, dan ga ik knippen en schuiven, en dan denk ik na onder de douche of in bed: wat wil ik nu weer uitproberen? Ik neem de tijd om het te laten bezinken \u2013 het speelt altijd in mijn achterhoofd, dus niet alleen op het moment dat ik het teken.\u2019
<\/p>\n\n\n\n

In een interview met stripblad Zone 5300 <\/em>in 2011, vertelde je dat je juist nooit nadenkt over je werk en het plot van je strips. Is dat veranderd?<\/strong>
\u2018Nou nee \u2013 ik denk nog steeds niet echt vooruit, haha. Ik ben alleen bezig met waar ik op dat moment ook op papier mee bezig ben.\u2019
Na een lange pauze: \u2018Weet je, je kan van tevoren structureren en achteraf structureren. De meeste mensen plannen vooraf: die bedenken het verhaal en werken het plot uit zodat hun verhaal een bepaalde structuur heeft. Pas als ze die structuur hebben, gaan ze het uitwerken. Ik doe het andersom \u2013 in het begin werk ik vanuit intu\u00eftie en pas later denk ik: wat ben ik nou in godsnaam aan het vertellen?\u2019
<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Ineens draait Stefan zich om en haalt een multomap tevoorschijn. Hij bladert door de plastic hoesjes. In sommige hoesjes zitten complete pagina\u2019s, anderen zitten vol uitgeknipte tekeningetjes van Man of Kerel. Van Dinther heeft naar eigen zeggen een hekel aan opschetsen en inkten. Hij tekent liever hetzelfde poppetje tien keer opnieuw, om dan de beste versie uit te knippen en op de pagina te plakken.
<\/p>\n\n\n\n

Vind je het belangrijk dat je werk speels is?<\/strong>
\u2018Ja, zeker. Je moet er ook lol in hebben, toch? Als ik eerst een heel verhaal zou moeten bedenken en dan nog honderd pagina\u2019s moet uitwerken en inkten, dan wordt het bijna werk.\u2019 Na een lachsalvo: \u2018Het klinkt raar, maar ik wil mijn strips \u2018licht\u2019 houden.
Ik zit graag tussen de \u2018hoge kunst\u2019 en \u2018lage kunst\u2019 in. Ik hou van zowel Lucky Luke als Picasso \u2013 ik zeg maar wat. Of het Japanse avant-garde manga-tijdschrift Garo, <\/em>daar zaten soms verhalen tussen waar ik echt niks van begrijp, haha. Dat vind ik ook fijn \u2013 strips hoeven niet makkelijk te zijn.\u2019<\/p>\n\n\n\n

7 mei ligt zijn nieuwe boek van Man & Kerel <\/em>in de winkel \u2013 Nu Kerel & Man<\/em>. Zowel het Franstalige Frem\u00f3k als het Nederlandse Oogachtend geven het uit, op de cover staan de namen van de twee hoofdpersonages in vijftien talen: van \u7537\u3068\u7537<\/em> tot Cara e Homem. <\/em>De vorige Nederlandse en Franse Man & Kerel<\/em>-boeken hadden een oplage van respectievelijk duizend en vijftienhonderd. \u2018Nog lang niet uitverkocht,\u2019 volgens Stefan.<\/p>\n\n\n\n

Ben je tevreden met hoe je boeken verkopen?<\/strong>
\u2018Het zou leuker zijn als ik grotere oplagen had, maar daar pas ik mijn werk niet op aan. Ik kijk liever naar mijn eigen drive <\/em>en waar mijn lol zit.
Als ik van mijn strips zou moeten leven, dan moet ik kijken naar wat de markt wil en hoe ik mijn werk daarop afstel \u2013 terwijl ik het veel leuker vind om door te kachelen in mijn eigen universumpje.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Op de vraag hoe hij gemotiveerd blijft zonder grote verkoopcijfers blijft het even stil. Dan begint hij te glunderen \u2013 \u2018Tja, het is gewoon leuk.\u2019
Lachend vervolgt hij:\u00a0 \u2018Het mooie aan kunst is dat je het mag maken zonder dat je daar een reden voor hebt, omdat je het simpelweg wil. Ik vind het een voorrecht dat ik dingen kan doen zonder praktisch nut. Je hoeft je nooit te vervelen, ik denk nooit \u2018nou is het genoeg geweest.\u2019
Of Stefan denkt dat dat gevoel nog lang blijft? \u2018Ik ben er niet bang voor dat het uitdroogt \u2013 ik merk dat ik het alleen maar leuker vind worden.\u2019\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stefan van Dinther (Den Bosch, 1969) kreeg dertig jaar geleden naamsbekendheid in de internationale stripwereld met het tijdschrift Eiland, dat…<\/p>\n","protected":false},"author":1494,"featured_media":271,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-183","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-interviewen"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-content\/uploads\/sites\/276\/2026\/05\/Afbeelding1.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1494"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=183"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":188,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/183\/revisions\/188"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/media\/271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=183"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=183"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=183"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}