{"id":273,"date":"2026-06-08T16:23:48","date_gmt":"2026-06-08T16:23:48","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/?p=273"},"modified":"2026-06-08T16:24:54","modified_gmt":"2026-06-08T16:24:54","slug":"modelbaan-op-bestelling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/2026\/06\/08\/modelbaan-op-bestelling\/","title":{"rendered":"Modelbaan op bestelling"},"content":{"rendered":"\n

Er zijn maar weinig Nederlandse modelbouwers die zo nauwkeurig en virtuoos werken als Huib Maaskant. Op YouTube laat hij zien hoe hij hele landschappen doet rijzen uit hout, piepschuin en gips. Het is in april een jaar geleden dat Maaskant zich met zijn bedrijf Magica Miniatura vestigde op een industrieterrein aan de rand van Amersfoort. Met dit bedrijf bouwt de modelbouwgoeroe \u201cmagie in miniatuur.\u201d Modelbanen maken tegen betaling is een risicovolle business, <\/em>waar in Nederland zich maar een paar bedrijven aan wagen. Waarom koos de Soestenaar ervoor om in zijn eentje dit bedrijf te starten?<\/strong>

Op blote voeten loopt Huib Maaskant (1971) over de betonnen vloer van de eerste verdieping en vertelt: \u201cDeze casco units zijn maar \u20ac180.000, maar je moet zelf alles erin zetten. Toen ik ‘m kocht, was het een kale bunker waar de gemiddelde Duitser jaloers op zou zijn.\u201d
Sindsdien heeft hij het aangekleed: in het midden staat een lange werktafel en overal staan 3d-printers en lasersnijmachines. Aan de muur zitten twee lampen, gericht op een rek met honderden zakjes vol groenvezels, modelzand, graspollen, struikjes en andere nepnatuur. De achterwand van baksteen en afgebrokkelde stuc blijkt behang.
\u201cWil je ook een pannenkoek?\u201d vraagt een vriendelijk ogende man met een schort om. Hij staat achter het fornuis in de hoek van de ruimte \u2013 de man blijkt vrijwilliger te zijn. Op tafel schuift Huib een overgroeid spoorwegtrac\u00e9 met roestige stootblokken opzij en zet er borden neer voor de lunch: \u201cIk had ooit het idee om een kookplaat te bestellen.\u201d Lachend: \u201cNou kunnen we om de paar weken hier pannenkoeken eten \u2013 dat is hysterisch!\u201d

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Hans Peter Wieringa (l): \u2018Huib gaat door tot het perfect is\u2019

<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n


Hoe zou jij als oud-reclameman Magica Miniatura pitchen?<\/strong>
\u201cWe bouwen onder andere miniatuurbanen, diorama’s en modellen voor tv en zoeken daarbij naar de magie. Voordat ik een baan voor klanten maak, ga ik eerst met hen in gesprek: wat fascineert je, wat maakt de baan interessant, heb je herinneringen aan een vakantieplek? Kortom, waar zit het verhaal? We gaan niet gewoon rails op een plaat flikkeren en ‘m volbouwen. Een modelbaan is heel persoonlijk, eentje bouwen is niet goedkoop. Voor hetzelfde geld koop je een nieuwe personenauto – en best een grote.\u201d

Huib bouwt in alle denkbare schalen \u2013 de baan \u2018Buitenlust\u2019 in het souterrain van zijn huis is schaal 0 (1 op 43,5), maar onlangs schepte hij een idyllisch Japans plattelandsdorp in 1 op 150. Huib bouwt daarbij niet alleen eigenhandig de huizen, bergen en rivieren \u2013 hij bedraadt en soldeert ook zelf alle wissels en lichtjes. Dit alles filmt hij voor zijn YouTube-kanaal Prutsvlog, waarvoor hij ook merchandise verkoopt: zwarte shirts met in koeienletters \u2018PRUTSER\u2019 erop.
Maaskant vertelt hoe hij te werk gaat: \u201cIk streef in miniatuur niet pers\u00e9 realisme na, wel geloofwaardigheid. Niet iedere klinknagel hoeft te kloppen, maar je moet je er wel in kunnen verliezen \u2013 niks mag de illusie verstoren. Modelbouw lijkt daarin meer op goochelen dan op fotograferen.\u201d

Mensen uit Huibs omgeving noemen hem een kunstenaar. Ziet hij zichzelf ook zo? Hij schiet in de lach: \u201cVoor een deel wel, maar als ik boompjes zit te draaien weet ik niet of ik nou kunst maak. Ik vind mezelf meer een creatieve vogel, die zich vooral uit in modelbouw. Het is wel een heel artistiek vak: je maakt iets dat niet bestaat. Misschien ben ik wel een beetje een kunstenaar \u2013 met een knipoog.\u201d

Maaskant is eigen baas, en dat is hij altijd geweest. Hij studeerde begin jaren ’90 af in Corporate Film, een scene <\/em>die net rond die tijd instortte. Huib: \u201cIn diezelfde periode kwam het internet op, waar ik al veel mee werkte. Ik ben toen door een reclamebureau benadert en zo die wereld ingerold. Maar na anderhalf jaar dacht ik: \u201cIk kan dit beter dan mijn baas.\u201d Daarom ben ik freelancer: ik wil controle over mijn eigen lot. Ik heb liever leuk werk met meer risico, dan een klotebaantje van negen tot vijf. Daarnaast heb ik een hekel aan vrij vragen, dat trek ik \u00e9cht niet.\u201d
<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Huibs trukendoos<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n


Huib heeft jarenlang zijn eigen reclamebureau gehad. Dat hij in zijn vrije tijd een modelbaan bouwde, vertelde hij niemand: \u201cJe wordt al snel gezien als Opa Flodder.\u201d
Een paar jaar geleden merkte Huib dat hij te oud werd voor de reclamewereld: “Dat weet je van tevoren. Toen ik 27 was, wilde ik ook geen mensen van mijn vaders leeftijd in dienst.\u201d
Hij had een tweede carri\u00e8re nodig en maakte daarom werk van zijn hobby. De \u2018Chief Magician\u2019<\/em> haalt zijn handen door zijn grijze haar en vertelt droogjes: \u201cIk kan verder niks anders. Tja, ik had een caf\u00e9 kunnen beginnen, of een snackbar \u2013 als ik de sociale hygi\u00ebne had.\u201d

Ik weet niet of je in een snackbar op blote voeten mag lopen.<\/strong>
\u201cMensen raken daar vaak van over de zeik \u2013 interesseert me heel erg niks. Mijn gebouw, mijn regels.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Huib doet al meer dan 25 jaar aan modelbouw: \u201cIk hou mijn werk spannend door nieuwe technologie te gebruiken, zoals AI voor poppetjes en achtergrondplaten. In november organiseer ik een workshop waar deelnemers 17de-eeuwse diorama’s bouwen. Die figuurtjes laten we ontwerpen door AI aan de hand van schilderijen van Rembrandt en Vermeer. Dat is totaal anders dan wat ik normaal maak, maar daar had ik gewoon zin in. Wekelijks heb ik van soort idee\u00ebn: de surrealistische vliegende tram en ‘De laatste boekwinkel\u2019 zijn daar voorbeelden van.\u201d

Huib heeft onderhand een reputatie opgebouwd: als je iets zoekt wat geen enkele andere gek kan bouwen, moet je hem hebben: \u201cHet Cavaleriemuseum wil dat we de Slag bij Waterloo namaken. Dat kan, maar ik heb geen zin in een saaie maquette met duizend-en-een soldaatjes erop. Ik bouw liever een installatie waarbij we de maquette integreren met schilderijen, die met behulp van AI tot leven brengen en er een interactieve speelfilm van maken. Kijk, dan wordt het interessant voor mij.\u201d
Hij leunt achterover op zijn houten stoeltje en zegt: \u201cAls kind wilde ik uitvinder worden. Nou, ik ben aardig opgeschoten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Het Japanse dorpje Karakura bouwde Huib in de minuscule schaal N; de trein is smaller dan een duim<\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Er zijn maar weinig Nederlandse modelbouwers die zo nauwkeurig en virtuoos werken als Huib Maaskant. Op YouTube laat hij zien…<\/p>\n","protected":false},"author":1494,"featured_media":274,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-273","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-interviewen"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-content\/uploads\/sites\/276\/2026\/06\/huib-coverfoto.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1494"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=273"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":280,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/273\/revisions\/280"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/media\/274"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=273"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=273"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=273"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}