{"id":88,"date":"2026-03-26T13:13:38","date_gmt":"2026-03-26T13:13:38","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/?p=88"},"modified":"2026-03-26T13:14:15","modified_gmt":"2026-03-26T13:14:15","slug":"in-mijn-ogen-was-een-feminist-een-meisje-met-blauw-haar-en-lang-okselhaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/2026\/03\/26\/in-mijn-ogen-was-een-feminist-een-meisje-met-blauw-haar-en-lang-okselhaar\/","title":{"rendered":"\u201cIn mijn ogen was een feminist een meisje met blauw haar en lang okselhaar\u201d"},"content":{"rendered":"\n

Op haar 20e deed Noa Talens (24) uit Zwolle nog een belijdenis in de kerk. Vier jaar later gelooft ze niet meer, is ze een Dolle Mina en staat ze als activist op meerdere protesten. Hoe maak je zo\u2019n verandering door in korte tijd?<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zelf heeft Noa daar geen eenduidig antwoord op. Ze groeide op in een christelijk gezin, ging naar christelijke scholen, maar zegt dat het feminisme er altijd al in zat.<\/p>\n\n\n\n

\u2018\u2019Als wij een opdracht moesten doen op school probeerde ik vaak ook al vrouwen als mijn onderwerp te stellen. Ik had bijvoorbeeld een keer een groot opstel geschreven over dat vrouwen niet ondergeschikt waren in de bijbel. Het waren kleine dingen, maar daaraan merkte je wel dat het feminisme niet zomaar ergens vandaan kwam. Als je bij ons op de middelbare school een croptop aan had, dan moest je naar de conci\u00ebrge om een langer shirt op te gaan halen. Wij mochten ook geen decollet\u00e9 of te kort rokje aan doen naar school. Er werd zelfs een e-mail hierover gestuurd naar onze ouders, waarbij werd gezegd dat dit allemaal te veel af zou leiden voor medeleerlingen en docenten. Daar werd ik zo woest van, hoe kan een decollet\u00e9 van een 13-jarig meisje te afleidend zijn?\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Toch duurde het voor haar lang totdat ze zichzelf een feminist durfde te noemen, \u2018\u2019Tijdens mijn middelbareschooltijd was een feminist een meisje met blauw haar en die haar okselhaar liet staan. Dat is natuurlijk niet zo, maar dat was wel altijd een stereotypisch beeld dat ik had. Het werd een beetje als raar gezien, wat eigenlijk helemaal nergens op slaat.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Het feminisme kwam er pas echt uit toen ze ging studeren in Groningen. \u2018\u2019Ik heb op mijn 20e een belijdenis gedaan, dan kies je er zelf voor als volwassene om echt christelijk door het leven te gaan. Toen in mijn studententijd, kreeg ik echt een soort van identiteitscrisis en nu geloof ik niet meer.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Hoe zag die identiteitscrisis er dan uit?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018\u2019Ik had constant dingen tijdens mijn studie waarbij ik dacht: dit zit toch anders. Ik denk dat het de leeftijd is en met het beginnen met studeren dat je dan toch je kritische denkvermogen ontwikkelt. Ik focuste mij veel op de vrouwengeschiedenis en dan kom je achter zoveel dingen waarbij je denkt: \u2018\u2019wat, hoezo?\u2019\u2019. Ik kwam erachter dat er zoveel samenloopt tussen vrouwenongelijkheid en het christendom.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Niet alleen haar studie hielp hierin mee. \u2018\u2019Mijn vriend is niet christelijk opgegroeid. Hij probeerde mij er nooit van te overtuigen niet meer te geloven, maar stelde wel vragen aan mij over het geloof. Het waren vragen waar ik zelf eigenlijk nooit over had nagedacht. Ik kon het op een bepaald punt niet meer uitleggen waarom iets zat op die manier. Daardoor ging ik meer nadenken over het geloof.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Noa wist op den duur wel dat ze niet meer geloofde, maar er echt aan toegeven vond ze moeilijk. \u2018\u2019Je wist altijd waarom je op de aarde bent gekomen en waar je heen ging na de dood. Dat laat je dan ook los, dat is best eng. Ik vond het in het begin nog erg moeilijk om het geloof los te laten.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Noa\u2019s familie reageerde begripvol op haar besluit. \u2018\u2019Het feminisme was voor hen geen verrassing, omdat ik dat al bij mij droeg sinds mijn jeugd. Ik denk dat mijn ouders het zelf wel lastig vinden, maar dat laten ze niet echt merken. Ze hadden natuurlijk wel liever gezien dat ik de<\/em> lieve Heere<\/em> was blijven gaan volgen. Mijn opa en oma vinden het wel wat lastiger. Ik heb niet het gevoel dat mijn familie mij niet begrijpt, maar meer dat ze er gewoon anders in staan. Mijn relatie met mijn familie is er niet op veranderd. Zij laten mij mijn ding doen en ik hun,\u2019\u2019 vertelt Noa.<\/p>\n\n\n\n

En hoe reageerde de rest van je omgeving?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018\u2019De rest van mijn omgeving was ook wel positief. Er zijn ook veel mensen die tegen mij zeggen: \u2018nou, dat zou ik nooit kunnen\u2019. Zij zouden zelf nooit naar een protest gaan. Ergens snap ik dat wel omdat ik dat zelf vroeger ook was, maar ik hoop sommigen er nog van te kunnen overtuigen mee te gaan.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Talens kijkt nu wel anders tegen het geloof aan. \u2018\u2019Ik ben nu net een paar jaar niet gelovig, ik zie nu voornamelijk nog de slechte dingen als ik naar het geloof kijk. Mijn moeder haalt er heel veel kracht uit, dus het kan ook positief zijn. Ik zie alleen te veel connecties met het patriarchaat en de kerk. Dus ik ben op veel dingen ook gewoon boos. De bijbel wordt vaak ge\u00efnterpreteerd op de manier waarop het bij een persoon past. In de oorspronkelijke bijbel heeft God niet een mannelijke of vrouwelijke naam. Ik vind het raar dat iedereen aanneemt dat het een man is. Misschien is het wel een vrouw. Een partij als de SGP vind ik echt verschrikkelijk. Iemand als Chris Stoffer, daar krijg ik gewoon de kriebels van. Dat koppel ik dan vaak aan het christendom. Ik denk dat ik er later wel nog iets neutraler ernaar kan kijken, maar dat heeft tijd nodig.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Voordat Noa Dolle Mina werd, wist ze al wel wie ze waren. \u2018\u2019Ze stonden al wel een klein beetje in de geschiedenisboeken en toen dacht ik altijd van: \u2018\u2019wow, stel je voor, je zit bij zo\u2019n beweging, dat lijkt mij echt supervet. In 2025 kwam ik ze tegen op Instagram en toen dacht ik: dit is echt mijn kans, nu kan ik er gewoon bij gaan.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Hoe voelt het om nu dan ook deel uit te maken van zo\u2019n historische beweging?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018\u2018Ja, heel vet. Het was vroeger nog minder mainstream om feminist te zijn. Het voelt nu toch iets makkelijker om feminist te zijn. De oudere generatie heeft gestreden voor basisrechten zoals anticonceptie en abortus. We strijden alleen soms nog wel voor dezelfde dingen. Abortusrecht was toen een strijdpunt en juist omdat het nu weer ter discussie staat, zijn wij weer actief. Wat er in Amerika gebeurt, kan hier ook gebeuren. Daar ben ik dan best bang voor.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Dolle Mina telt nu zo\u2019n 4 tot 6 duizend leden met 37 lokale groepen verspreid over heel Nederland. Noa zit zelf in de groep van Groningen. Ze zit in het Instagramteam en organiseert activiteiten zodat de Mina\u2019s elkaar meer op een laagdrempelige manier kunnen ontmoeten.<\/p>\n\n\n\n

Een aantal weken terug is Noa, op nationale vrouwendag, naar de vrouwenmars in Amsterdam geweest. \u2018\u2019Het is een soort opluchting dat meer mensen denken zoals ik. Ik weet dat ik in mijn eentje niet de wereld kan redden, maar het voelt heel goed om een steentje bij te dragen. Ik denk dat dat de boosheid en frustratie draagbaar maakt. Sinds ik Dolle Mina ben, heb ik veel geleerd. Ik was daarvoor nog nooit naar een protest geweest en dacht dat je het overal mee eens moest zijn. Dat hoeft niet: het gaat om het signaal dat je afgeeft.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Wat zou je willen zeggen tegen mensen die twijfelen om zich aan te sluiten?<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u2018\u2019Doe wat goed voelt: alle kleine beetjes helpen. Je hoeft niet altijd op de barricades te staan. Ook door een post te delen of een mail te sturen kun je al bijdragen. Je hoeft er niet eens voor van de bank af,\u2019\u2019 lacht Noa.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op haar 20e deed Noa Talens (24) uit Zwolle nog een belijdenis in de kerk. Vier jaar later gelooft ze…<\/p>\n","protected":false},"author":1596,"featured_media":91,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-88","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-interviewen"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-content\/uploads\/sites\/276\/2026\/03\/foto-Noa-gezicht.jpeg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/88","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1596"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=88"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/88\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":92,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/88\/revisions\/92"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/media\/91"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=88"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=88"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/jou2c\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=88"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}