Suzanne is digital nomad: ‘Ik heb echt het gevoel dat ik leef’
Waar je bij het woord nomade misschien als eerste denkt aan een volk die rondtrekt en leeft van hun vee, begon dat woord in 2010 ook een andere betekenis te krijgen. Het leven als digital nomad, rondreizen en tegelijk overal online werken om de reis te kunnen bekostigen. Niet voor een maand maar echt als een levenstijl. Suzanne Schuringa is 32 en reist sinds 2015 rond als digitale nomade.

Hoe begon je het leven als digital nomad?
‘Ik begon in 2016 te reizen en ik hield ondertussen een Instagram account bij omdat ik geen zin had om mijn moeder elke dag te bellen. Dus toen dacht ik: nou, als ik gewoon één foto per dag plaats, dan ziet ze waar ik ben en dan kan ik reizen. Ik begon met backpacken in Azië en merkte toen na een half jaar reizen dat ik het wel echt heel leuk vond, maar ik had ook geld nodig. Toen ben ik naar Nederland teruggegaan om mij in te schrijven als zzp-er. Ik ben toen een bedrijfje gestart in social media marketing, dat kun je vooral op afstand doen dus dat was ideaal. In het begin leefde ik vooral van mijn spaargeld, maar dat ging mondjesmaat steeds beter. Azië was de perfecte plek om hiermee te starten omdat de kosten daar over het algemeen erg laag zijn.’
Je bent op vooral op jezelf aangewezen op zo’n reis, je was alleen en toen nog maar 23, hoe ervaarde je dat?
‘Ik vond het best wel eng en spannend. Maar ik voelde in Nederland zo duidelijk dat ik mijzelf niet in die 9 tot 5 baan zag. Ik was jong, had geen relatie dus ik dacht: misschien moet ik het gewoon doen. Ik had nooit het idee dat ik maanden of jaren weg zou blijven. Ik dacht steeds: ik vind het nu leuk, dus ik blijf nu weg. Op een gegeven moment voelde ik mij soms wel eenzaam, omdat je dan een maand hier zit en een maand daar. Toen begon ik ook langzamer te reizen. Eerst bleef ik een paar weken, later twee à drie maanden. Dan leer je mensen beter kennen. Er kwamen ook steeds meer co-work plekken en nomad-communities, waardoor je makkelijker mensen leert kennen.’
Je moeder vond het best spannend, vooral toen je jonger was, dat je alleen op pad was. Hoe ga je daarmee om?
‘Aan het begin ging ik echt van plek naar plek en was het bereik overal veel minder. Ik snap wel dat ze het toen spannender vond. Ik was toch als jonge vrouw vaak alleen. Maar ze hebben mij echt nooit tegengehouden. Ze vonden uiteindelijk vooral dat ik gewoon moest doen wat ik leuk vond, en ik kon altijd weer terug naar huis komen. En het hielp denk ik wel dat ik er zelf ook vrij licht mee omging. Ook als het om mijn bedrijf gaat, ik heb altijd gespaard en gezorgd dat ik een soort stabiliteit en veiligheid heb. Daardoor voel ik me ook vrijer om bepaalde keuzes te maken.’
Voelde je je op dat soort momenten echt thuis, als je leuke contacten hebt en voor een langere tijd ergens bent?
‘Ik heb bij beide niet heel erg het gevoel van ‘thuis’, maar ook niet van ‘niet thuis’. Na corona ben ik weer meer in Nederland geweest en sinds kort huur ik een appartement in Rotterdam. Vanuit hier daar reis ik nog steeds veel. Ik vind het fijn om weer iets op te bouwen, maar ik ben 32 en veel mensen om me heen wonen samen of hebben kinderen. Dus iedereen is ook weer heel druk met zichzelf, wat echt heel logisch is. Maar dan kom je er lastiger tussen. Dat spontane mis ik in Nederland. In steden als Lissabon of Berlijn voelt dat meer als thuis. Daar heb ik het idee dat iedereen wat meer op elkaar is gericht en minder alleen op hun eigen gezin. Dan eet je gezellig met iemand mee of doe je spontaan iets met elkaar. En die contacten zijn natuurlijk vluchtiger maar het maakt het wel heel spontaan.’
Die spontaniteit trekt je dus aan, wat zorgt er nog meer voor dat dit leven zo goed bij je past?
‘Ik denk dat het belangrijk is dat je heel zelfstandig bent. Je moet steeds veel regelen zoals bijvoorbeeld visums en geldzaken. Het is belangrijk dat je daar erg pro-actief in bent en dat ben ik wel. In Nederland draait het leven wel een beetje door maar in het buitenland moet je echt actief opzoek naar contacten om het gezellig te hebben op nieuwe plekken. Ook ben ik erg nieuwsgierig, dat is denk ik ook belangrijk. Ik heb echt een drive om nieuwe landen en culturen te ontdekken omdat ik er gewoon heel erg nieuwsgierig naar ben. En ik heb vooral echt het gevoel dat ik leef.’
Continu op reis? Of toch in een stad of dorp in Nederland? Lees er hier meer over: https://journalistiekwindesheim.nl/lokaal/2026/01/12/wonen-in-de-stad-of-in-een-dorp-een-kwestie-van-geluk/
