“Nu is het ene oor in andere oor uit”

In de hedendaagse tijd komt LHBTI-haat steeds vaker voor. Rond 9 februari is er een pridevlag weggehaald door de regering van Trump bij het Stonewall National Monument, wat een monument is voor de start van de LHBTI+ rechtenbeweging. Ook in Nederland komen er nog honderden meldingen binnen van intimidatie en geweld met de politie. Niek de Jong is 19 jaar en zelg gay hij woont in Enschede wat vergeleken met de randstad nog een erg conservatieve stad is, Hier door maakt hij LHBTI-haat van dichtbij mee.

Hoe voel jij je eronder als er haat wordt gezaaid tegen de LHBTI-gemeenschap, bijvoorbeeld wat er is gebeurd in New York?
“Ik voel het niet als een persoonlijke aanval naar mij. Maar de afgelopen tijd lijk het wel dat dit soort incidenten vaker voor komen dan eerst daar voel ik me niet fijn bij.  Want als er tijdens protesten of bij andere incidenten wordt gezegd dat ik niet welkom ben, krijg ik wel een onveilig gevoel van .”

Daarnaast vertelt hij ook dat hij het gevoel krijgt dat homohaat in het verleden te weinig aandacht krijgt. “Ik heb soms het gevoel dat homo haat in het verleden weinig aandacht krijgt. Zoals in de tweede wereld oorlog waar naast joden en zigeuners ook homo’s werden vermoord, wel werden er relatief minder homo’s vermoord maar er zijn daar voor geen standbeelden en word een stuk minder in museums genoemd.”

Heb jij op straat ook incidenten meegemaakt waarbij je je onveilig voelde omdat je gay bent?
“Op straat krijg ik soms wel vieze blikken, maar op de middelbare school heb ik wel vaker meegemaakt dat ik door jongens uit andere klassen werd uitgescholden omdat ik gay ben. Maar uiteindelijk ben ik daar wel mee om kunnen gaan ik dacht dat wat hun zeiden mij geen minder persoon maakte. Nu is het ene oor in andere oor uit.”

Voordat je uit de kast kwam, was je bang dat mensen negatief zouden reageren op het feit dat je gay bent?
“In het begin vond ik het altijd moeilijk om uit de kast te komen. Ik vond het vooral erg moeilijk om uit te komen tegen mijn beste vriend die tijd, want ik wist niet wat zijn reactie zou zijn. Ook kreeg ik het gevoel dat als ik het zou vertellen, mensen mij opeens niet meer zouden mogen.  Zo van nu ben je homo, nu wil ik niet meer met je omgaan. Omdat het toch van jongs af aan als scheldwoord is gebruikt.”

Toen je uiteindelijk uit de kast kwam, werd je geaccepteerd in je nabije omgeving?
“Dat wel, omdat vooral mensen uit mijn familie het al wel doorhadden en er zijn ook verder wat mensen binnen mijn familie die in de LHBTI-gemeenschap zitten. Maar toen ik dus uiteindelijk uitkwam naar mijn beste vriend, toen reageerde hij wel erg goed erop en ook de rest van mijn vrienden. hun maakte het eigenlijk helemaal niet uit dat ik gay was en steunde mij er ook veder in om het tegen meer mensen te vertellen. dat gaf een heel goed gevoel en kreeg er toch wel meer zelfvertrouwen van.”

Heb je ook mensen in je nabije omgeving die in de LHBTI-gemeenschap zitten die veel homohaat ervaren?
“Ik heb een vriendin die lesbisch is en die komt uit een familie waar de cultuur LHBTI mensen niet accepteert en ook echt tegen is, de ouders vinden dat de mens niet homo of lesbisch hoort te zijn. Daardoor kan ze zich ook niet goed bij andere mensen uiten. Soms praat ze er wel over, maar echt niet vaak. Dat vind ik wel rot voor haar, want ze kan echt niet zichzelf zijn en daar zit ik soms wel mee, dat niet iedereen zo geaccepteerd wordt.”

Denk jij dat homohaat ooit nog helemaal nul kan worden?
“Ik heb het gevoel dat het een tijd geleden wel iets beter ging en er wel wat meer aandacht voor was vanuit campagnes, maar dat het nu toch wel weer ietsjes erger wordt zeker met het radicale rechtse ideeën die weer opkomen. Maar gelukkig wordt het nooit meer zoals vroeger denk ik, dat het helemaal niet mag. En ik denk dat het ook niet gaat komen dat het helemaal geaccepteerd wordt, want je hebt altijd geloven en culturen die het niet accepteren dat je op het zelfde geslacht valt maar zo erg maak ik me daar niet zorgen om.”