| Het is begin van de avond als ik Ermano Giskes spreek in zijn vertrouwde omgeving: de sportschool. Terwijl anderen hun laatste sets afronden, maakt hij zich klaar voor wéér een training. Vijf keer per week staat hij hier. Niet zomaar om fit te blijven, maar met een duidelijk doel: de top bereiken in het powerliften. Mijn centrale vraag aan hem is dan ook: wat drijft iemand van 18 om zoveel op te offeren voor een sport waar (nog) geen geld in zit? “Het begon eigenlijk vier jaar geleden,” vertelt Ermano. “Ik was best onzeker en wilde sterker worden, zowel fysiek als mentaal.” Die zoektocht bracht hem bij powerliften, een krachtsport die bestaat uit drie onderdelen: squat, benchpress en deadlift. “Ik merkte al snel dat ik er aanleg voor had. Dat motiveerde me om door te gaan.” Zijn ogen lichten op als hij terugdenkt aan zijn eerste grote wedstrijd: het Nederlands kampioenschap van vorig jaar. “Ik werd tweede. Daar was ik trots op, maar tegelijkertijd dacht ik: dit kan beter.” Dat moment lijkt een kantelpunt te zijn geweest. Sindsdien is zijn doel helder: “De volgende keer wil ik eerste worden.” Om dat te bereiken, traint hij intensief. “Vijf keer per week, soms langer dan twee uur per sessie. Het is niet alleen fysiek zwaar, maar ook mentaal.” Die discipline heeft een prijs. “Ik moet veel laten. Feestjes, uit eten gaan, spontaan iets drinken met vrienden… dat zit er vaak niet in.” Hij haalt zijn schouders op. “Dat vind ik soms lastig, maar ik weet waar ik het voor doe.” Naast zijn sport volgt Ermano ook nog het vwo. “Dat maakt het wel pittig,” geeft hij toe. “Na een lange schooldag nog trainen vraagt veel energie.” Toch ziet hij geen reden om te minderen. “Ik wil beide goed doen. School is belangrijk, maar mijn sport ook.” Die toewijding werd op de proef gesteld toen hij een rugblessure opliep. “Dat was echt frustrerend. Je werkt ergens zo hard voor en dan moet je ineens rust nemen.” Toch heeft die periode hem ook iets gebracht. “Ik heb geleerd om geduld te hebben en beter naar mijn lichaam te luisteren.” Inmiddels is hij grotendeels hersteld en weer volop in training. Wat opvalt in het gesprek is zijn duidelijke toekomstbeeld. Waar veel leeftijdsgenoten nog zoekende zijn, weet Ermano precies wat hij wil. “Mijn ultieme doel is wereldkampioen powerliften worden.” Hij zegt het zonder aarzeling. “En uiteindelijk wil ik hier mijn werk van maken. Nu verdien ik er nog niks mee, maar dat is wel mijn droom.” Die ambitie vraagt niet alleen om trainen, maar ook om een strakke levensstijl. “Voeding is superbelangrijk. Ik moet precies letten op wat ik eet en wanneer.” Dat betekent soms nee zeggen tegen dingen die voor anderen vanzelfsprekend zijn. “Dat hoort erbij, maar makkelijk is het niet.” Toch overheerst bij Ermano geen gevoel van gemis, maar van focus. “Ik haal er juist voldoening uit. Elke keer als ik sterker word of een doel bereik, geeft dat een kick.” Hij pauzeert even en kijkt naar de halters voor zich. “Het is gewoon wie ik ben geworden.” Zijn verhaal laat zien dat succes niet vanzelf komt. Het vraagt om keuzes, offers en doorzettingsvermogen. In een tijd waarin veel jongeren zoeken naar richting, is Ermano’s vastberadenheid opvallend. Hij weet wat hij wil en is bereid daar alles voor te geven. Als ik hem vraag wat hem blijft motiveren, hoeft hij niet lang na te denken. “Dat gevoel dat er altijd meer in zit. Dat je nooit ‘klaar’ bent.” Hij glimlacht. “En natuurlijk dat ene doel: wereldkampioen worden.” Terwijl hij opstaat om aan zijn volgende set te beginnen, wordt duidelijk dat dit geen loze woorden zijn. Voor Ermano is powerliften geen hobby, maar een levensstijl. Eén die hem, als het aan hem ligt, uiteindelijk naar de absolute top zal brengen. -Geschreven door Lars van Looijengoed |
“Ik wil wereldkampioen worden” – Ermano Giskes (18) over discipline, dromen en doorzetten
Door Lars van Looijengoed
mirrekleinhuis 
jilke van Loon 
Inse Bonne