De ogen van de rechters blijven ernstig, maar kijken ook verbaasd naar de advocaat. Hij is hier om zijn cliënt te verdedigen: een vijftigjarige vader uit IJsselmuiden, verdacht van mishandeling van zijn kinderen. En die wordt deze tweede zitting, toch gedeeltelijk erkend.
Het is iets na enen op 12 mei. Het is niet de eerste keer dat de vader voor de rechter verschijnt. Eerder keek de rechtbank al naar drie verdenkingen van fysieke en verbale mishandeling van zijn dochter en jongste zoon. Bij het zoontje zou het geweld tussen 2022 en 2023 hebben plaatsgevonden; de dochter zou er al jaren mee te maken hebben gehad. Volgens de vader ging het om zaken ‘die nergens over gingen’. De rechtbank moet bepalen of dat inderdaad zo is.
Hier is dus een nieuwe verdenking bij gekomen. Want ook een ander zoontje heeft melding gedaan van mishandeling. Volgens het dossier zou de vader in maart 2023, na kattenkwaad van zijn zoon, hebben ingegrepen in de badkamer van de woning. Het kind had met een spray in de ogen van zijn jongere broertje gespoten, waar de vader op zijn eigen manier mee op had gereageerd. Hij had de pyjamabroek van jongentje naar beneden getrokken en meerdere keren ‘billenkoek’ hebben gegeven. Met bloeduitstortingen en blauwe plekken als resultaat, zo laten ook de foto’s zien.
De vader erkent dat het incident heeft plaatsgevonden, maar plaatst direct kanttekeningen. Het zouden tikken mét broek zijn geweest, en bovendien ‘maar vier petsen’. De bloeduitstortingen en de blauwe plekken, ‘die zaten er dan waarschijnlijk al’. ‘Maar vindt u dat u strafbaar bent?’, vraagt de rechter. ‘Je mag geen tik geven, maar dat heb ik wel gedaan.’
Nog steeds het ene tegen het andere woord, maar dus ook het toegeven van een verdenking door de vader. Die geeft wel aan dat hij niet een normale situatie verkeerde. Spanningen in de relatie en het gezin, stress op werk: het zou niet mee hebben geholpen Volgens hem hoort zijn felle reactie ook bij “de aard van het beestje”.
Veel besproken, veel informatie, maar de officier van justitie had na twee uur, toch een hele duidelijke eis: 240 uur taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden.
Daarna krijgt de advocaat het woord. Volgens hem zou een deels voorwaardelijke taakstraf passender zijn. Bovendien, is het ‘niet heel heftig huiselijk geweld’; een uitspraak die toch voor een omhooggaand wenkbrauwtje zorgt.
De brillen gaan af, de laptops klappen dicht en zaal 1 loopt langzaam leeg. Een boeiend middagje in Zwolle kun je het wel noemen. Eén dochter, twee broertjes en een vader die genoeg aan zijn hoofd heeft. En dat kunnen we ook van de rechters zeggen. Gelukkig hebben zij nog twee week om te bepalen of dit huiselijk geweld misschien tóch te heftig was.
jaggerterriet 
neeskepleijsier