“Ik vind het eigenlijk allemaal een beetje onnodig, al die haat”

De hele dag, van zonsopkomst tot zonsondergang, niet eten en drinken en de hele dag door bewust zijn van je gedrag. Dat is het leven tijdens ramadan. Teasha Soeriantie Kadar doet ieder jaar mee. Maar de situatie rondom de maand veranderd elk jaar. Hoe gaat ze om met de haat die islamitische instellingen regelmatig krijgen? En wat vind ze van de groeiende commerciële kant?

Teasha, woont in Swifterbant en is een echt thuispersoon. Sinds haar zevende doet ze al (gedeeltelijk) mee aan de ramadan. Dat deed ze door alleen niet op school te eten en thuis dat wel te doen. Nu doet ze wel elk jaar mee. Omdat ieder jaar het begin van de vast-maand veranderd (waar dit jaar nog onenigheid over was) betekend dat ook dat ieder jaar het dagritme veranderd. “Nu is het wel chill, want nu kan ik gewoon vijf uur opstaan, en dan mag ik om zes uur eten.”

Rondom vrienden kan het soms ongemakkelijk worden, omdat zij niet meedoen. Ze wordt niet per se anders behandeld maar, “ze zijn snel van, als ze eten of drinken, waar ik in de buurt mee ben, oh ja, jij mag niet. Of dan bieden ze me iets aan, weet je. Maar dan zeg ik, nee dankjewel.”

Een dag tijdens ramadan moet gewoon zoals een andere zijn, je leeft alleen wat bewuster dan andere dagen. In het begin van de ramadan dit jaar was de iftar rond zes uur, dat wordt steeds later naarmate de maand verstrijkt. Teasha werkt regelmatig op dat tijdstip maar mag van haar leidinggevende wel even wat eten tussendoor. “Ik werk dan wel even door in het begin, totdat het die tijd is en dan neem ik een kwartiertje pauze. Dan eet, en drink ik en ga weer verder met werken. Bidden doe ik thuis gewoon weer.”

Nederland is van oorsprong geen land dat meedoet aan de ramadan, daardoor kunnen er dus zulke situaties ontstaan. Maar, wat dit jaar al vaker aandacht gekregen heeft, is dat de traditie steeds meer commercieel wordt. Dat brengt een twijfelachtig gevoel naar boven, “In het begin was het wel een beetje zo van, oké, jullie doen eerst helemaal niks met ramadan of islamitische dingen. En dan nu is het gewoon heel commercieel geworden, net als Valentijnsdag of Moederdag. En daarna is het klaar en ga je gewoon verder. Dat snap ik niet echt.” De bedoelingen van de winkels is natuurlijk goed, en er zijn ook positieve kanten hieraan, “Als ik echt wat nodig heb, kan ik gewoon even naar de Appie gaan, of Kruidvat. En het geeft ook wel een leuk gevoel.” De influencers die de ramadan breed behandelen komt ze niet vaak tegen, liever doet ze andere dingen dan op sociale media zitten.

Vlak voor de ramadan kregen een aantal moskeeën haatbrieven, en dit was ook niet de eerste keer. Het komt vaker voor dat islamitische instellingen de gevolgen voelen van haat. Teasha benoemde eerst hier zelf niet veel van te voelen. “Dat was niet echt naar mij gericht ofzo.” Verder benoemde ze dat het moslim zijn “niet op mijn voorhoofd geschreven staat.” In tegenstelling tot een ‘typische moslimvrouw’ hebben mensen volgens Teasha niet snel vooroordelen over haar. Haar roots liggen voornamelijk in Indonesië. Zo voelt haat minder direct naar haar gericht.

Maar als er online haat te zien is, staat ze er wel even bij stil. “Het is best wel heftig, sommige dingen die je ziet. En ja, ik vind het eigenlijk allemaal een beetje onnodig, al die haat. Ik snap het wel, sommige dingen die bepaalde groepen in moslimse cultuur doen, is ook niet goed. Maar, weet je, mensen die bijvoorbeeld geen of een ander geloof hebben, kunnen zulke dingen ook doen. En daar hoor je niet echt veel van terug.” Als ze met vrienden is, en er zijn zulke dingen in de wereld gebeurt, wordt ze niet anders behandeld. Teasha komt vriendelijk over en is eigenlijk altijd aan het lachen. “Misschien achter mijn rug om doen ze wat, of zeggen ze dingen, maar ja, ik heb geen idee.”