In 2023 kwamen er bij de huisarts ongeveer 41.200 mensen bij met een beroerte, dat zegt de Hersenstichting. Dit betreft een herseninfarct of -bloeding. Als de geplande bezuinigingen op de zorg doorgaan, zal er extra druk komen te staan op huisartsenpraktijken. Dat zal grote gevolgen hebben voor NAH-patiënten, die enorm afhankelijk zijn van de huisarts. Coby vertelt over haar situatie om het plaatje een beetje te kleuren.
Kunt u vertellen wat uw situatie is na uw herseninfarct?
“In april 2024 kreeg ik een herseninfarct, twee dagen na een hartklepoperatie. Sindsdien werkt mijn lichaam niet meer zoals vroeger. De kleine hersenen sturen normaal alles aan, maar door het infarct gaat dat niet goed meer. Soms voelt het alsof mijn hoofd verlamd is en moet ik het echt vasthouden om het rechtop te houden. Mijn benen zijn slap en pijnlijk, ik ben vaak duizelig en heb veel hoofdpijn. Als ik zonder steun loop, lijk ik net een “dronken man”. Ik schaam me daarvoor en denk dat anderen dat ook echt van me denken. Ik gebruik een rollator, maar zelfs dan loop ik soms zwalkend. Ik heb ook een scootmobiel, maar in het najaar is het vaak te koud. De wind waait in mijn mouwen en langs mijn nek, waardoor ik ziek word. Dan blijf ik liever thuis. In huis is het veilig, omdat ik me overal aan kan vasthouden. Ik ben nog nooit gevallen, maar ik ben er wel bang voor. Vooral bij gladheid ga ik niet naar buiten. Als ik zou vallen en mijn heup zou breken ofzo, zou dat het einde zijn denk ik.”
pijn
“Ik heb altijd pijn: tussen mijn schouderbladen, in mijn nek en gewrichten. Daarnaast heb ik galstenen, hartproblemen en andere klachten. Daarom slik ik dagelijks acht pillen. Waar ze allemaal precies voor zijn, weet ik niet eens meer.
slapen
“Mijn grootste probleem is slapen. Dat heb ik altijd al lastig gevonden, maar sinds het herseninfarct is het veel erger. Zonder medicatie val ik soms pas om vier of vijf uur ’s nachts in slaap. Mijn huisarts is terughoudend met slaapmedicatie omdat het verslavend kan zijn. Ik zou graag fentanylpleisters proberen tegen de pijn, maar als ik daarom vraag of nieuwe medicatie nodig heb, krijg ik vaak te horen dat het “niet goed voor me is”. Dat vind ik frustrerend. Dan denk ik: ‘mag een vrouw van mijn leeftijd niet een beetje verslaafd zijn?’
Omdat ik me onbegrepen voel, ga ik soms zelf experimenteren. Ik heb nog medicatie uit Amerika liggen waarvan ik weet dat die wel werkt als laatste redmiddel. Dat is zeker niet zonder risico, want ik slik al veel andere medicijnen. Maar soms zie ik geen andere uitweg. Ik wil gewoon kunnen slapen.”[AY4]
Hoe komt het dat u zo slecht slaapt?
“Mijn hoofd staat altijd aan. Ik dommel moeilijk in en blijf maar nadenken. Over wat ik allemaal nog moet doen. Ik vind het heel moeilijk dat ik zo weinig kan door mijn klachten. Vroeger deed ik alles. Ik werkte dag en nacht en ging van feest naar feest. Mentaal wil ik nog zoveel. Dat zit dan zodanig in mijn hoofd dat ik toch uiteindelijk meer doe dan ik aankan. Maar er blijven altijd dingen in mijn hoofd rondzweven die ik dan niet heb gedaan. Of die ik niet heb kunnen doen. “
Voelt u zich opgesloten in huis?
“Ik voel me erg opgesloten als je zo weinig hebt wat je nog kan doen, en ook eenzaam. Mijn man is overleden in 2014. De enige die nog bij me woont is mijn poes Purdey. Zij is de reden dat ik me nog staande houd dag op dag.”
Verder ga ik ongeveer één keer per maand met mijn zus uit. Dan rijden we 2 uur lang helemaal naar ergens in Limburg of Zeeland naar een vast evenement, in telkens een andere kroeg. Daar is het altijd gezellig en vaak treed artiest Peter Ryan dan op. Hij speelt vaak Elvis Presley-liedjes. We zijn groot fan. Het zijn turbulente avonden en ik lig vaak pas rond half 4 in mijn bed. Ik kan daarna twee dagen bijna helemaal niks meer, maar dat vind ik het waard. Anders heb ik niks meer om naar uit te kijken. Dan wil ik liever dood. Daar ben ik heel duidelijk over, ook tegen mijn familie die ik nog wel heb. Als ik geen kwaliteit van leven meer heb, dan hoeft het niet meer van mij. Ik wil geen kasplantje zijn in één of ander tehuis.”
bjornstel 
Hugo Aeilkema 
Ruben de Jonge