Column: Gelul werkt verstikkend

Door: Vincent Hovinga

 

Afgelopen dinsdag werd Den Haag en het halve land op zijn kop gezet door duizenden boeren die met tractor en al naar het Malieveld waren afgereisd. Al jaren past de regering de regels en eisen voor hun sector aan, en dat kunnen velen simpelweg niet bijbenen. Nieuwe machines, aangepaste uitstootnormen: het kost bergen met geld. Logisch dat er boeren aan ten onder gaan. De lompe uitspraak van D66-Kamerlid Tjeerd de Groot om de veestapel te halveren ten behoeve van de stikstofproblematiek was de spreekwoordelijke druppel. Ook voelen ze zich negatief neergezet in de media; ze eisten dinsdag waardering. 

En die kwam er ook. Niet dat die er niet was; sinds de jaren ´70 wordt het imago van verschillende beroepsgroepen regelmatig gepeild en boeren schijnen een prima staat van dienst te hebben bij de Normale Nederlander. Toch konden de politieke kopstukken het niet laten deze kans op profilering met beide handen vast te pakken. Baudet sprak op Twitter zijn onvoorwaardelijke steun uit. Wilders klauterde onbeholpen doch heldhaftig op een tractorband om de menigte toe te spreken, menend de laatste hoop der agrariërs te zijn. In werkelijkheid zal de door hun gedroomde Nexit betekenen dat er 725 miljoen landbouwsubsidie wegvalt. En zonder EU-handelsverdragen zal er veel minder winst behaald worden over de 75% van de productie die naar het buitenland geëxporteerd wordt. 

Ook Klaver was zo goed om de demonstranten een fabeltje voor te houden door te beweren dat niet alleen de boeren moeten meewerken aan de stikstofreductie. De industrie, Schiphol, de automobilist; iedereen zal de gevolgen moeten gaan dragen. Eerder die ochtend tweette hij nog dat de bio-industrie failliet was en dat we beter kunnen inzetten op een grootschalige transitie naar duurzame voedselproductie. Dat standpunt herhaalde hij maar niet. 

De enige die het lef had te verkondigen waar hij werkelijk voor stond, was De Groot zelf: “Laat je geen zand in de ogen strooien door mensen die je naar de mond praten!” En zo is het. We kunnen ons solidair stellen met de mensen die ons voedsel verzorgen, maar zolang we de knelpunten niet erkennen kan de stikstofcrisis niet aangepakt worden.  

Want de cijfers liegen er niet om. Als we het over CO2 hebben zien we dat de industrie en het vliegverkeer tot de ergste vervuilers behoren. Bij stikstof ligt het anders. Het aandeel afkomstig uit het buitenland bevat een derde van het totaal, daar hebben we vooralsnog weinig invloed op. Van de Nederlandse uitstoot, waar we wel iets aan kunnen veranderen, komt 68% van de landbouw.  

Uiteraard is dit een enorm probleem waar een hoop ondernemers de dupe van zullen worden. Als er echter geen maatregelen worden doorgevoerd zullen er zich veel meer problemen voor doen. Nu al zien we de gevolgen van het stikstofoverschot terug in de natuur. De biodiversiteit krimpt gestaag en dat heeft op lange termijn invloed op de vruchtbaarheid van de grond. Ook komt de kwaliteit van het bodem- en drinkwater ernstig in het geding. 

Als politici echt willen dat Nederland haar stikstofuitstoot verder beperkt, moeten ze de koe bij de hoorns vatten. In plaats van potentiële gedupeerden zoet te houden met loze leuzen kunnen ze hun moeite beter steken in een betere voorlichting over de gevolgen van nietsdoen. Een effectieve transitie begint namelijk bij een geïnformeerde doelgroep.  

Add Comment

Required fields are marked *. Your email address will not be published.