{"id":1899,"date":"2026-03-05T16:17:02","date_gmt":"2026-03-05T16:17:02","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/?p=1899"},"modified":"2026-03-05T16:17:02","modified_gmt":"2026-03-05T16:17:02","slug":"leven-met-spina-bifida-een-rolstoel-bepaalt-niet-wie-ik-ben","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/2026\/03\/05\/leven-met-spina-bifida-een-rolstoel-bepaalt-niet-wie-ik-ben\/","title":{"rendered":"Leven met spina bifida: ‘Een rolstoel bepaalt niet wie ik ben’"},"content":{"rendered":"\n

Jan (16) zit al zijn hele leven in een rolstoel. Hij werd geboren met spina bifida, een aangeboren aandoening waarbij de ruggengraat niet volledig is gesloten. Hierdoor zijn zijn benen verlamd en heeft hij nooit kunnen lopen. Toch klinkt er geen boosheid in zijn stem wanneer hij over zijn beperking praat. \u201cIk weet niet hoe het is om te lopen,\u2019\u2019 zegt hij. \u201cDus ik mis het ook niet op die manier. Tuurlijk zou ik het liefst kunnen lopen, maar dat kan nu eenmaal niet.\u2019\u2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zijn leven begon anders dan dat van veel leeftijdsgenoten. Terwijl andere kinderen hun eerste stappen zetten, bracht hij heel wat tijd door in het ziekenhuis en alles wat daarbij komt kijken. Spina bifida betekent voor Jan meer dan alleen niet kunnen lopen. Het betekent leven met een lichaam dat extra aandacht vraagt. Dingen die voor een ander vanzelfsprekend zijn, vragen bij hem net iets meer tijd en geduld. Als kind merkte hij al dat hij anders was. Niet door wat hij zelf voelde, maar door hoe anderen reageerden. \u201cKinderen zijn meestal gewoon nieuwsgierig,\u201d zegt hij. \u201cDie vragen direct waarom ik in een rolstoel zit. Dat vind ik eigenlijk prima.\u201d Lastiger vindt hij het wanneer mensen staren of juist doen alsof ze hem niet zien.<\/p>\n\n\n\n

\n

”Dat mijn benen het niet doen betekent niet dat er ook iets mis is met mijn hoofd.\u2019\u2019<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n

Volgens Jan zit de grootste uitdaging niet eens in zijn handicap zelf, maar in hoe de wereld is ingericht. \u201cNiet alles is toegankelijk, niet alles is voorbereid op iemand zoals ik,\u2019\u2019 zegt hij. \u201cEn niet iedereen weet hoe ze moeten omgaan met een beperking.\u2019\u2019 Voor hem is het belangrijk dat hij gezien wordt als persoon, en niet alleen als iemand met een beperking. \u201cSoms praten mensen tegen degene naast me in plaats van tegen mij,\u201d zegt hij. \u201cDat vind ik raar. Praat gewoon met mij, niet over mij. Dat mijn benen het niet doen betekent niet dat er ook iets mis is met mijn hoofd.\u2019\u2019<\/p>\n\n\n\n

Hij merkt dat mensen hem soms automatisch zielig vinden of hem overdreven prijzen om kleine dingen. \u201cDan zeggen ze: wat knap dat je dit doet. Terwijl het voor mij gewoon normaal is.\u2019\u2019 Die reacties maken duidelijk dat gehandicapt zijn in de samenleving nog vaak als iets bijzonders wordt gezien.<\/p>\n\n\n\n

In sommige situaties is Jan afhankelijk van anderen. Zo maakt hij gebruik van leerlingenvervoer om naar school te gaan. Dat betekent vaste tijden en weinig flexibiliteit. \u201cAls een les uitvalt, kan ik niet zomaar eerder weg,\u201d legt hij uit. \u201cEn soms moet ik lang wachten.\u201d Het gebeurt zelfs dat de taxi hem vergeet op te halen. Dan moeten zijn ouders alsnog inspringen. Ook duren ritten soms langer dan gepland, waardoor zijn dagen extra lang worden. Zijn familie merkt hoe hij dagelijks met deze uitdagingen omgaat en hoe dat hun leven soms be\u00efnvloedt. \u2018Een dagje uit of op vakantie gaan is soms lastiger dan voor andere gezinnen,\u2019 vertelt zijn oudste zus. \u201cJe moet overal rekening mee houden.\u2019\u2019 Toch wil Jan niet dat mensen hem zien als hulpeloos. Integendeel. \u201cIk regel veel zelf,\u201d zegt hij. \u201cMensen onderschatten dat soms.\u201d Hij weet precies wat hij nodig heeft en durft dat ook aan te geven. Die zelfstandigheid is voor hem erg belangrijk.<\/p>\n\n\n\n

Naast alles wat met zijn beperking te maken heeft, is Jan gewoon een normale puber. Hij is fan van Ajax en kan uitgebreid praten over wedstrijden en spelers. Hij kijkt voetbal om te ontspannen. \u201cDan gaat het gewoon over het spel,\u201d zegt hij. \u201cNiet over mijn rolstoel.\u201d Dat soort momenten zijn belangrijk voor hem. Momenten waarop hij niet \u2018de jongen met de beperking\u2019 is, maar gewoon Jan, de puber met humor, een sterke eigen mening en dezelfde interesses als veel leeftijdsgenoten.<\/p>\n\n\n\n

Het verhaal van Jan laat zien dat een beperking niet alleen gaat over het lichaam, maar ook over de manier waarop de samenleving is ingericht. Obstakels zijn er dagelijks, groot en klein, maar het gaat erom hoe je ermee omgaat. Voor Jan betekent dat meedoen, plannen en zijn eigen humor en interesses blijven volgen, gewoon zoals elke zestienjarige dat doet.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jan (16) zit al zijn hele leven in een rolstoel. Hij werd geboren met spina bifida, een aangeboren aandoening waarbij de ruggengraat niet volledig is gesloten. Hierdoor zijn zijn benen verlamd en heeft hij nooit kunnen lopen. Toch klinkt er geen boosheid in zijn stem wanneer hij over zijn beperking praat. \u201cIk weet niet hoe […]<\/p>\n","protected":false},"author":1674,"featured_media":1900,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"class_list":["post-1899","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-binnenland"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-content\/uploads\/sites\/270\/2026\/03\/Jan-Kompanje-scaled.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1899","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1674"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1899"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1899\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1902,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1899\/revisions\/1902"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1900"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1899"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1899"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwslead25-26\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1899"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}