“Ik kan niet vastzitten, mijn hond heeft toch ook onderdak nodig?” Met deze opmerking sluit de 52-jarige Marcel D. zijn zitting af in de rechtbank in Arnhem op 25 februari. Meneer D. moet voorkomen voor zware mishandeling van een 34-jarige man. Dat D. over zijn hond begint, valt slecht bij de rechter: “Je hebt een man verwond en jij denkt alleen aan je hond.”
De mishandeling vond plaats op een avond bij een vriend van Marcel. Daar ontstond een eenzijdige ruzie met het slachtoffer. Het incident gebeurde voor de Albert Heijn in Arnhem. Marcel D. sloeg een bierfles kapot en stak daarmee in het gezicht van het slachtoffer.
Het slachtoffer, Patrick (34), liep verwondingen op in zijn gezicht en hield daar twee blijvende littekens aan over. Hij was zelf niet aanwezig in de rechtbank, maar liet via de voorzitter een verklaring voorlezen. “Ik stond bij een vriend toen er ineens een man neus aan neus voor me ging staan zonder reden. Hij sloeg een flesje kapot en begon op me in te steken. Het ging allemaal zo snel.
Volgens Marcel D. had hij black-out. “Ik zoek nooit ruzie en wil nooit vechten. Daarom verbaast het me nog steeds dat ik degene was die de eerste duw gaf”, verklaart hij. Hij zegt zich niets meer van het incident te herinneren: “Ik weet alleen dat ik wakker werd.” Opvallend is dat hij tijdens een politieverhoor een dag later wél kon vertellen wat er was gebeurd.
Tijdens de zitting komt Marcel D. warrig over. Hij kijkt verward, vergeet regelmatig in de microfoon te praten en moet hier meerdere keren op worden gewezen door de voorzitter. Ook zijn uiterlijk valt op: hij draagt een gekreukelde blouse en heeft grote wallen onder zijn ogen.
Uit het dossier blijkt dat alcohol een grote rol speelde. Marcel D. geeft zelf aan dat hij die avond 18 halve liters bier had gedronken. Volgens de officier van justitie is hij “geëxplodeerd door alcohol en een slechte thuissituatie”. Marcel D. bestrijdt dat en zegt dat hij juist goed met alcohol kan omgaan en blijft functioneren, ook als hij veel drinkt.
De officier van justitie stelt dat er sprake is van strafbaar gedrag. Hoewel het letsel niet als zwaar lichamelijk letsel wordt gezien, zijn de gevolgen voor het slachtoffer blijvend. Omdat Marcel D. geen hulp wil accepteren, eist de officier een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van acht maanden.
De advocaat van Marcel D. pleit voor een lichtere straf. Zij wijst erop dat hij al twee weken heeft vastgezeten en kampt met psychische problemen. “Marcel heeft een rugzakje vol.” Volgens haar zou een gevangenisstraf te zwaar zijn en grote gevolgen hebben voor zijn thuissituatie en familie. Daarom vraagt zij om een voorwaardelijke straf.
jadevanwaardhuizen 
Gwen Kemp