“De rechtbank betreurt de gang van zaken, maar kan niemand de vinger wijzen”, aldus de rechtbank tijdens de zitting in Groningen op 11 mei. Jayren B. heeft naar verluidt gepoogd een familielid om het leven te brengen. Door dit voorval heeft hij psychische hulp nodig, zowel in hechtenis als later. Veel instanties hebben echter te lange wachttijden of willen eerst een vonnis voordat zij hem willen opnemen. Zijn hechtenis loopt af voordat de zaak inhoudelijk wordt behandeld, waardoor de rechter zal moeten beslissen wat er nu met hem gebeurt.
Jayren zit momenteel op de psychiatrische afdeling in de P.I. in Zwolle en krijgt daar medicatie. Op 4 februari 2025 zou hij hebben gepoogd een familielid om het leven te brengen. Waarom hij dit zou hebben gedaan, is niet duidelijk. Door veel complicaties omtrent de hechtenis, psychische hulp en verdere onbekende redenen duurt het erg lang voordat de zaak inhoudelijk kan worden behandeld. Jayrens hechtenis loopt af en er moet nu worden gekeken of deze moet worden verlengd, maar het vinden van een geschikte plek blijkt lastiger dan gedacht. Ook wordt er besproken of justitie Jayren vanuit het volwassenen- of minderjarigenstrafrecht moet beoordelen, maar hier is tot op heden geen antwoord op gekomen.
De voorzitter roept mevrouw Adenbrug op om te getuigen. Zij is de contactpersoon met Zwolle en in deze zaak een deskundige. Zij vertelt hoe zij de toekomst van Jayren voor zich ziet. Ze vertelt dat er twee mogelijkheden zijn, waarvan er één direct van tafel was. De Catamaran in Eindhoven, een kliniek voor jongeren die zijn vastgelopen, bleef als enige optie over, maar had een lange wachttijd en is hierdoor geen goede optie om Jayren de psychische hulp te verlenen die hij op korte termijn nodig heeft.
“Het is godsonmogelijk om voor jou een goede instelling te vinden”, vertelt de rechter na het horen van de opties. “We zitten met onze handen in het haar.” De meeste inrichtingen willen hem pas behandelen wanneer er een vonnis is uitgesproken. “Alles wat mis kan gaan, gaat ook mis.” De rechter werd geadviseerd om Jayren te beoordelen volgens het minderjarigenstrafrecht, maar dit wordt belemmerd door de instanties die Jayren willen behandelen volgens het volwassenenstrafrecht.
“Is dit alles wel een reden om van jeugd- naar volwassenenstrafrecht te gaan?”, vraagt de officier van justitie. Mevrouw Adenbrug geeft aan dat ze zullen vastlopen als er geen andere mogelijkheden zijn, maar ze vertelt ook dat het voor haar nieuw is dat instanties een vonnis willen voordat zij behandelen. De officier van justitie kijkt naar Jayren en vertelt dat ze een verlenging van de hechtenis wil. “Het is niet verantwoordelijk dat je zonder hulp over straat gaat lopen.”
De advocaat van Jayren is het er niet mee oneens, maar is wel ontevreden over de gang van zaken. “We lopen telkens tegen iets nieuws aan.” Hij en Jayren willen graag duidelijkheid over de toekomst die hem te wachten staat, maar krijgen die maar niet. “Ik vind het heel, heel frustrerend, maar het is niet anders”, vertelt Jayren aan de rechter.
Na dit te hebben besproken, keren de rechters terug en weten zij te vertellen dat zij de gang van zaken niet waarderen. “Ergens op het pad zijn muren, maar die laten zich niet slechten.” De rechter gaat ervan uit dat iedereen zich inzet voor Jayren en is van mening dat hij momenteel het beste kan blijven waar hij nu zit. “De verdachte feiten blijven wel.” Op 22 juni is de volgende zitting. “We hopen dat we dan kunnen zeggen: we hebben wat”, aldus de rechter.
heleenkoeslag