Hij ziet het overal om zich heen, jongeren moeten op jonge leeftijd al aan heel veel eisen voldoen. Daan Hoekstra (53) is docent godsdienst op het Gomarus College in Leeuwarden, en wil er voor zijn leerlingen zijn. De leidraad in zijn leven is het christelijke geloof, en vanuit die overtuiging geeft hij les. Ook spijkert hij vrijwillig jongeren in zijn kerk iets bij over het geloof tijdens avonden die catechisatie werden genoemd. Daan vertelt openhartig over hoe hij zijn leerlingen en zijn eigen kinderen wil helpen in de moeilijke zoektocht van het leven, met het geloof als kompas.
Wat is het leukste aan uw vak?
”Het leukste is wel echt het contact met jonge mensen, die vaak op een heel onbevangen manier naar het leven kijken. Ik leer bijna dagelijks door de wijze dingen waar ze mee aankomen, maar ze zijn ook nog heel erg zoekende naar wat nou echt belangrijk voor ze is. En dat is ook niet gek, als je kijkt naar de jongeren van nu merk je dat ze ontzettend veel op hun bordje hebben liggen. Ik zal een voorbeeld geven: op de kleuterschool kwam de juf van mijn oudste zoon naar mij toe, en ze was bijna in paniek, omdat hij nog niet alle kleuren kende. Op die jonge leeftijd word je dus al in een kadertje geduwd, want je moet wel presteren op het niveau wat van je gevraagd wordt. ”
Hoe denk je dat jongeren hiermee kunnen omgaan?
”Ik ben ervan overtuigd dat het heel belangrijk is voor jongeren – en voor iedereen trouwens – dat je hoort dat je geliefd bent zoals je bent. Mensen horen dat tegenwoordig nauwelijks meer. Ik vind die Bijbelse boodschap zo belangrijk dat het ook de rode lijn in mijn lessen is. Het is ook heel mooi om dat mee te mogen geven tijdens mijn lessen.”
”Ook in de kerk ben ik hiermee bezig, daar zie je ook dat er helaas heel veel mensen in hokjes worden gestopt. In mijn vorige kerk had ik namelijk een catechisatiegroep die ik vroeg: wie van jullie is christen? Alle handen gingen omhoog. Toen vroeg ik of iedereen ervan overtuigd was of ze naar de hemel zouden gaan als ze nu onverhoopt kwamen te overlijden. Iedereen die ik vroeg kon dat niet met zekerheid zeggen, omdat ze nog twijfelden of ze wel genoeg wisten over de bijbel, of dat ze niet te veel zonde doen. Maar Jezus is daar heel duidelijk in, in de bijbel staat: ‘geloof in mij en je zult gered worden.’ Doordat ze het gevoel hadden dat ze niet voldeden durfden de jongeren aan wie ik het vroeg niet hun hand op te steken. Dat is echt het gevolg van de menselijke kaders, en heel schadelijk, vooral voor de jeugd.”
Hoe ga je het gesprek aan met jongeren die twijfels hebben of helemaal niet geloven?
‘’Opdringen werkt heel averechts, dit wil ik dus voorkomen. Ik wil ieders ideeën op waarde schatten en nooit afdoen als onzin. Leren over het geloof en Jezus zit heel vaak in de ervaringen die mensen hebben opgedaan. Bij jongeren is het vaak dat ze het gevoel hebben dat ze niet voldoen, doordat ze dus veel op hun bordje hebben. Voor mijn leerlingen en bijvoorbeeld jongeren in de kerk wil ik aanspreekbaar zijn. Als iemand mij in de wandelgangen tegenkomt en vraagt: ‘’heb je even?’ Dan neem ik daar de tijd voor. Ik hoop daarin een stukje van de onvoorwaardelijke liefde van Jezus te kunnen laten zien. Voor een mens is dat ontzettend moeilijk, maar ik kan het wel proberen.’’
emmastoof 
pawelborowski