Column: Met je hele gezin in quarantaine: Heel gezellig of een verschrikkelijke nachtmerrie?

En toen zat je met je hele familie in quarantaine. Je hoort het natuurlijk overal in het nieuws: corona dit, corona dat, corona zus, corona zo. We raken er maar niet over uitgepraat. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit had verwacht dat ik in deze situatie terecht zou komen. Ik woon in Drenthe, waar tot een paar week geleden nog niet heel veel coronabesmettingen waren. Ik ben de afgelopen maanden bijna nergens geweest. Als ik dan ergens heen ging was ik me erg bewust van alle coronamaatregelen en heb ik mijn kring klein gehouden. Toch zit ik al vijf dagen opgesloten op mijn slaapkamer en zit ik hier nog tot minimaal zaterdag. Het is vandaag donderdag.

 

Ik zou even kort toelichten hoe ik in deze situatie ben beland. Zondagmiddag kwam ik om een uur of twaalf eindelijk mijn bed uit gestrompeld. Eenmaal beneden trof ik mijn ouders redelijk gestrest aan. Na aardig wat gemompel bleek mijn moeder zich niet lekker te voelen en was ze een coronatest aan het aanvragen. Mijn moeder werkt in het onderwijs dus zij kon gelukkig dezelfde dag nog terecht. Het enige probleem was dat het al twaalf uur geweest was en de testlocatie om een uur dicht ging. Na een hoop gehaast was ze gelukkig op tijd bij de testlocatie en hoorde ze de volgende dag dat haar test negatief was. Dan zou je denken, dan is het toch klaar? Nee, helaas niet. Diezelfde zondag stond mijn middelste broertje ook erg grieperig op en mijn vader had ook een beetje keelpijn. Zij hebben zich dezelfde dag nog aangemeld voor een coronatest en konden woensdag pas terecht.

Maandag begon onze quarantaine dan echt. Die avond voelde ik dat ik een beetje keelpijn begon te krijgen. In eerste instantie dacht ik dat het tussen mijn oren zat, maar uiteindelijk heb ik toch maar een coronatest aangevraagd. Ik kon pas donderdag terecht. Omdat het achtenveertig uur duurt voordat je de uitslag krijgt zitten wij nog tot en met zaterdag, wanneer ik de uitslag krijg, in quarantaine.

 

Natuurlijk, als bijna je hele familie het huis niet uit mag, zijn alle basisboodschappen op. Wc-blokjes, wc-papier, paracetamol, neusdruppels, honing voor in de thee tegen de keelpijn. Alles was op. Gelukkig heeft mijn jongste broertje nog steeds geen klachten en mag hij het huis wel uit zolang wij anderhalf meter bij hem uit de buurt blijven en wij geen koorts hebben of last hebben van benauwdheid. Mijn broertje is een zestien jarige puber die nu dus verantwoordelijk is voor het boodschappen doen voor een heel gezin. Hij heeft het er maar druk mee. Gelukkig neemt hij wel iedere keer even wat lekkers mee.

 

Ik had eigenlijk verwacht dat we elkaar na tien minuten al zat zouden zijn maar dat viel uiteindelijk wel mee. We zien elkaar amper. Mijn vader is druk aan het thuiswerken, mijn moeder en mijn middelste broertje liggen ziek op bed, ik ben druk met school bezig en mijn jongste broertje leeft een beetje om ons heen. We zien elkaar eigenlijk alleen met de koffiepauzen en het avondeten.

Ook al is het niet de ideale situatie, het is wel gezellig. Even tien minuutjes een kopje koffie met iemand drinken of een praatje maken tussen werk en school door. Het wordt echter een ander verhaal als iemand straks wel positief is getest voor corona en er nog een week aan onze quarantaine vastgeplakt wordt. Maar dat is een zorg voor later.

 

Door: Hannah Hulswit

One comment

Add Comment

Required fields are marked *. Your email address will not be published.