“U was het probleem die avond,” zegt de rechter tegen de verdachte tijdens de zitting in Utrecht op 4 maart. Op 17 augustus 2024 vond in Wilnis een familieruzie plaats die helemaal uit de hand liep. Een man uit Wilnis wordt verdacht van bedreiging, mishandeling en het inrijden op het slachtoffer met een auto. De verdachte zou tijdens de ruzie onder andere hebben geroepen: “Ik ga jullie allemaal kanker dood maken.”
“Het had veel erger kunnen aflopen, het slachtoffer heeft daarom veel geluk gehad,” zegt de officier van justitie tijdens haar eis. Volgens het OM bedreigde de verdachte het slachtoffer, spoot hij pepperspray in zijn gezicht en reed hij vervolgens met zijn auto op het slachtoffer in, daarna reed hij door zonder te stoppen. De officier van justitie spreekt van “voorwaardelijk opzet van aanrijding” en eist een gevangenisstraf van acht maanden, waarvan twee maanden voorwaardelijk, een rijontzegging van twaalf maanden, een taakstraf van veertig dagen en een schadevergoeding van 700 euro.
De advocate pleit voor vrijspraak. “Het was een samenloop van omstandigheden, uit de hand gelopen familieruzie, iedereen had gedronken en was hoog in de emotie,” somt ze op. Volgens haar is er onvoldoende bewijs dat de verdachte bewust op de slachtoffer is ingereden of hem ernstig heeft willen mishandelen. Tijdens haar pleidooi luistert de familie van het slachtoffer met gefronste wenkbrauwen terwijl de advocate haar verhaal vertelt.
De verdachte legt aan de rechter uit dat hij nooit op deze manier ruzie wilde hebben. Hij legt uit dat de situatie uit de hand liep door opgelopen frustratie en dat hij zich niet kan voorstellen dat hij zulke ernstige bedreigingen heeft geroepen. Ook zegt hij dat de pepperspray nauwelijks schade kon hebben veroorzaakt. “Het was een lullig straaltje pepperspray”, aldus de verdachte.
“Oprecht vervelend het was niet de bedoeling, ik bied mijn oprechte excuses aan.” zegt de verdachte verder. Volgens hem was het wegrijden na de aanrijding een schrik reactie ”Ik was in paniek het enige waar ik aan kon denken was om naar mijn moeder gaan.” Hij geeft toe dat hij had gedronken, maar zegt dat hij nog wel in staat was om te rijden. Ook vertelt hij dat de therapie die hij moet volgen hem helpt. “De therapie helpt goed, ik zie het niet als verplichting, maar als verbetering van mezelf.”
De verdachte geeft aan het einde van de zitting aan een gevangenisstraf vervelend te vinden. “Als ik naar de gevangenis moet, zou ik bang zijn mijn werk en positiviteit te verliezen.” De rechter geeft aan de opmerking mee te nemen in zijn besluit. De uitspraak zal bekend worden gemaakt op 18 maart.
David Pronk 
Anton Bruslik