{"id":1129,"date":"2026-05-13T07:52:59","date_gmt":"2026-05-13T07:52:59","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/?p=1129"},"modified":"2026-05-13T07:53:00","modified_gmt":"2026-05-13T07:53:00","slug":"hans-verzorgt-overledenen-ze-mogen-mij-alles-afpakken-maar-de-laatste-verzorging-niet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/2026\/05\/13\/hans-verzorgt-overledenen-ze-mogen-mij-alles-afpakken-maar-de-laatste-verzorging-niet\/","title":{"rendered":"Hans verzorgt overledenen: \u201cZe mogen mij alles afpakken, maar de laatste verzorging niet.\u201d"},"content":{"rendered":"\n<p><strong>Al 26 jaar werkt Hans Niks als begrafenismedewerker in Westerhaar. Een bijzonder beroep, wat door veel mensen vaak geassocieerd word met verdriet. Toch spreekt Hans met warmte en passie over zijn werk: \u201cIk heb het mooiste beroep dat er is.\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Het begon allemaal dankzij de buurman van Hans, die al in dit beroep werkzaam was. Hij vroeg Hans destijds om drager te worden. Dat is iemand die de kist van de overledene draagt tijdens de uitvaart. \u201cIk zei meteen: daar begin ik niet aan, absoluut niet.\u201d Toch besluit hij, na meerdere verzoeken van zijn buurman, het uiteindelijk toch een kans te geven. Dat doet hij een jaar lang. Het bedrijf was destijds nog wat kleiner en beschikte bijvoorbeeld nog niet over een auto. Tot er eentje werd gevonden in Coevorden. Maar daar moest natuurlijk wel een chauffeur voor komen. \u201cIk zei: dat ga ik doen.\u201d Vervolgens kreeg Hans te horen dat hij dan ook zou gaan afleggen, het verzorgen en opbaren van de overledenen. \u201cIk zei gewoon: ja, dat ga ik ook doen.\u201d Een dappere keuze, waar hij zelf nooit een moment spijt van heeft gehad.<\/p>\n\n\n\n<p>Inmiddels doet Hans dit werk al sinds 1999. En er is sindsdien veel veranderd wat betreft uitvaarten en afscheid nemen. \u201cVroeger was alles veel dwangmatiger, er werd er vooral bepaald hoe het moest\u201d vertelt hij. \u201cTegenwoordig vragen we eerder: hoe willen jullie het hebben, hoe moet de uitvaart eruit zien?\u201d Ook merkt hij dat mensen tegenwoordig veel mondiger zijn en duidelijker aangeven wat hun wensen zijn. Daarnaast is er ook veel meer mogelijk dan vroeger. \u201cWij zeggen altijd: hier kan alles, alleen het moet wel met respect gebeuren en wij moeten er wel achter staan.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Volgens Hans speelt ook de regio een grote rol in hoe uitvaarten worden beleefd. In een dorp als Westerhaar (en omstreken) is er vaak meer persoonlijk contact en betrokkenheid. \u201cHet is hier echt ons kent ons,\u201d zegt hij. Dat zorgt ervoor dat uitvaarten hier kleinschaliger en met meer aandacht, tijd en rust verlopen dan in grotere steden, waar alles strakker georganiseerd moet worden.<\/p>\n\n\n\n<p>Ook de coronaperiode heeft bijgedragen aan veranderingen binnen zijn werk. Zo kiezen families steeds vaker bewust voor een kleinere, besloten uitvaart, omdat ze hebben ervaren dat het op die manier vaak persoonlijker kan zijn. Tegelijkertijd was deze periode ook erg moeilijk en ingrijpend, waarin het werk er soms heel anders uitzag dan normaal. \u201cIn een paar weken tijd hadden we 21 overlijdens, waarvan 20 door corona.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Hans verteld over een situatie uit die tijd die hem is bijgebleven: een man die overleed aan corona. Zijn vrouw en zoon waren op dat moment zelf ook besmet en mochten daarom niet bij de uitvaart aanwezig zijn. Het afscheid vond daardoor plaats zonder familie, wat diepe indruk maakte: \u201cGeen vrouw mee, geen zoon mee, helemaal niemand mee, dat was niet prettig om mee te maken.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Een ander verhaal dat veel indruk op hem heeft gemaakt, is dat van een jong meisje dat door een ongeluk om het leven kwam. Voor Hans was dit een ingrijpende situatie, omdat dit afscheid ook fysiek zwaar was en veel van hem vroeg tijdens het afleggen. Nadat hij haar had verzorgd en opgebaard, zag de moeder van het meisje voor het eerst haar dochter weer terug. In plaats van het beeld dat je misschien zou verwachten, reageerde zij emotioneel: \u201cOch meisje, wat ben je mooi.\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Voor Hans is dat precies waar zijn werk om draait. \u201cDat vind ik echt het mooiste wat er is, dat ik mensen dat nog kan geven,\u201d vertelt hij, \u201cZulke momenten kun je niet met geld betalen. Daar gaat het om, dat vind ik belangrijk.\u201d Het zijn juist dit soort momenten die hem, na al die jaren, nog altijd motiveren om dit werk te blijven doen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Al 26 jaar werkt Hans Niks als begrafenismedewerker in Westerhaar. Een bijzonder beroep, wat door veel mensen vaak geassocieerd word met verdriet. Toch spreekt Hans met warmte en passie over zijn werk: \u201cIk heb het mooiste beroep dat er is.\u201d Het begon allemaal dankzij de buurman van Hans, die al in dit beroep werkzaam was. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1845,"featured_media":1133,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[],"class_list":["post-1129","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-mens-maatschappij"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-content\/uploads\/sites\/268\/2026\/05\/WhatsApp-Image-2026-05-13-at-01.55.32-1.jpeg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1129","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1845"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1129"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1129\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1134,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1129\/revisions\/1134"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1133"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1129"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1129"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/nwszone25-26\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1129"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}