{"id":397,"date":"2026-01-05T10:51:37","date_gmt":"2026-01-05T10:51:37","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/?p=397"},"modified":"2026-01-05T10:51:38","modified_gmt":"2026-01-05T10:51:38","slug":"mister-bierdop-de-man-achter-de-tienduizenden-ingezamelde-doppen-voor-het-diabetes-fonds","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/2026\/01\/05\/mister-bierdop-de-man-achter-de-tienduizenden-ingezamelde-doppen-voor-het-diabetes-fonds\/","title":{"rendered":"\u2018Mister\u00a0Bierdop\u2019: de man achter\u00a0de\u00a0tienduizenden ingezamelde doppen voor het\u00a0Diabetes Fonds\u00a0"},"content":{"rendered":"\n

\u201cIk voel me soms net een miljonair: zij willen steeds meer geld en ik wil steeds meer dopjes.\u201d Voor Jan Dragt (59), beter bekend als \u2018Mister\u00a0Bierdop\u2019, vat deze uitspraak zijn betrokkenheid en enthousiasme voor de inzamelactie samen.\u00a0Elf\u00a0jaar\u00a0lang is hij\u00a0het gezicht van de doppeninzameling\u00a0van Oost-Nederland\u00a0voor het Diabetes Fonds.\u00a0In de opslag waar de dopjes liggen, vertelt hij\u00a0over\u00a0zijn eigen ervaring met diabetes\u00a0en wat\u00a0hem\u00a0motiveert\u00a0om zich elke dag opnieuw in te zetten voor het\u00a0Diabetes\u00a0Fonds.\u00a0<\/strong>\u00a0<\/p>\n\n\n\n

Jan gooit de plastic tasjes, bomvol doppen, in een grote witte zak. Terwijl hij sorteert, vertelt hij over zijn werkende leven en de tegenslagen die hem dwongen te stoppen met werken. \u201cNa de LTS werkte ik in de autoschadebranche, maar door stof in mijn ogen kon ik dat werk niet volhouden en ging ik de bouw in. In 2012 kreeg ik ontzettend veel last van artrose en neuropathie en ben ik helaas afgekeurd,\u201d vertelt Jan terwijl hij slikt. Inmiddels woont hij al veertien jaar in een knus appartementje in Wierden, waar hij de hele dag bezig is met de doppeninzameling. <\/p>\n\n\n\n

\u201cToen ik 22 jaar was, had ik enorm veel dorst, meer dan gemiddeld\u201d, vertelt hij.  \u201cTijdens kerst moest ik van mijn moeder wat flesjes bier uit de kelder halen, maar ik had zoveel dorst dat ik in de kelder al een flesje bier dronk. Toen mijn ouders dat zagen, werden zij meteen bezorgd. Mijn vader zei meteen dat ik naar de huisarts moet.\u201d  De dag erna werd Jan met spoed naar het ziekenhuis doorverwezen. Wat de doktoren daar ontdekten, sloeg voor Jan in als een bom: hij heeft diabetes type 1. Bij deze vorm van diabetes stopt het lichaam met het aanmaken van insuline, waardoor het suikergehalte in het bloed te hoog wordt en insuline nodig is om gezond te blijven. Voor Jan is dit nog altijd de schok van zijn leven. <\/p>\n\n\n\n

\u201cIk ben begonnen met insuline spuiten, tot vijftien jaar geleden. Toen ben ik overgestapt naar een pomp dat mijn insulinewaarde constant in de gaten houdt.\u201d De pomp houdt hem alert: hij moet altijd letten op wat en hoeveel hij eet. \u201cHet blijft lastig\u201d, zegt Jan terwijl hij naar de grond staart. \u201cJe moet bij alles wat je eet rekening houden.\u201d <\/p>\n\n\n\n

In 2014 kwam Jan via Facebook in contact met Arjan Pinkert. Zijn dochter Anouk, toen negen jaar, heeft ook diabetes en zij kwam op het idee om doppen in te zamelen voor onderzoek naar diabetes. \u201cOmdat ik zelf diabetes heb, sprak haar actie mij meteen aan. Gaandeweg heb ik een gedeelte van de inzameling overgenomen van Arjan, omdat hij door omstandigheden niet meer verder kon met de actie.\u201d Sindsdien rijdt Jan door heel Oost-Nederland om doppen op te halen. Hij doet het werk volledig vrijwillig, vaak meerdere keren per week.   <\/p>\n\n\n\n

Het werk met de doppen gaat voor Jan veel verder dan het verzamelen alleen. \u201cIk ben er eigenlijk constant mee bezig.\u201d Hij lacht even, maar het is duidelijk dat dit werk hem veel energie kost. \u201cZonder vrijwilligers kan ik dit werk niet doen. Zij helpen waar ze kunnen, maar ik houd het overzicht, registreer alles en zorg dat niets verloren gaat.\u201d Een van zijn vaste vrijwilligers is Henri Beunk. \u201cIk doe dit werk al ongeveer twee jaar en ik heb voor mijn huis in Rijssen een bak staan waar mensen dopjes kunnen doneren\u201d, vertelt Beunk. Samen met nog andere vrijwilligers zorgt Jan ervoor dat elke dop op de juiste plek terechtkomt. <\/p>\n\n\n\n

Het contact met mensen die doppen inleveren, maakt het werk extra bijzonder, vertelt Jan. \u201cSoms krijg ik een berichtje dat iemand weer een tas vol dopjes heeft gebracht. Dan denk ik: wauw, dit doet echt iets. Het laat zien dat zoveel kleine beetjes samen iets groots kunnen betekenen.\u201d Het werk kost Jan veel tijd en energie, maar hij voelt zich erdoor verbonden en gemotiveerd. \u201cHet is ook een stukje van mezelf geworden. Het geeft me voldoening om te weten dat het geld naar diabetesonderzoek gaat dat misschien mijn leven en dat van anderen kan verbeteren.\u201d <\/p>\n\n\n\n

Jan heeft in al die jaren dat hij dit werk doet al meerdere bijzondere mijlpalen mogen bereiken. Zo heeft hij binnen negen maanden ruim 30.000 kilo doppen verzameld. \u201cIn elke provincie is er een inzamelpunt en gezamenlijk hebben we binnen zeven jaar 100.000 euro opgehaald. In de vier jaar daarna kwam daar nog eens een kleine 150.000 euro bij\u201d, vertelt hij met een snik in zijn stem. \u201cIk ben gewoon enorm trots op wat we tot nu toe hebben bereikt en kijk met vertrouwen naar wat nog gaat komen.\u201d <\/p>\n\n\n\n

Met een glimlach kijkt Jan vooruit. \u201cIk hoop dit werk nog lang te mogen doen en zo veel mogelijk bij te dragen aan een betere toekomst voor mensen met diabetes.\u201d <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201cIk voel me soms net een miljonair: zij willen steeds meer geld en ik wil steeds meer dopjes.\u201d Voor Jan Dragt (59), beter bekend als \u2018Mister\u00a0Bierdop\u2019, vat deze uitspraak zijn…<\/p>\n","protected":false},"author":1563,"featured_media":396,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-397","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-crossmediaal"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-content\/uploads\/sites\/274\/2026\/01\/IMG_9025-2-scaled.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/397","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1563"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=397"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/397\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":398,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/397\/revisions\/398"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/media\/396"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=397"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=397"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=397"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}