{"id":427,"date":"2026-01-08T12:57:17","date_gmt":"2026-01-08T12:57:17","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/?p=427"},"modified":"2026-01-08T12:59:11","modified_gmt":"2026-01-08T12:59:11","slug":"ik-heb-al-een-jaar-geen-muziek-kunnen-luisteren-hoe-een-knal-de-wereld-van-anne-marike-stillegde","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/2026\/01\/08\/ik-heb-al-een-jaar-geen-muziek-kunnen-luisteren-hoe-een-knal-de-wereld-van-anne-marike-stillegde\/","title":{"rendered":"\u201cIk heb al een jaar geen muziek kunnen luisteren\u201d, hoe \u00e9\u00e9n knal de wereld van Anne Marike stillegde"},"content":{"rendered":"\n

Op de een of andere dag ineens niet meer kunnen doen wat je je hele leven gedaan hebt, leven in stilte en eenzaamheid en geen geluid kunnen verdragen. Het overkomt Anne Marike Halma uit Deventer. \u201cOp 20 december 2024 fietste ik door een fietstunnel waar kinderen vuurwerk aan het afsteken waren. Het was rond 08.45 uur en ik dacht nog: moeten die kinderen niet op school zitten? Er volgde een enorme knal en ik merkte direct dat er iets goed mis was.\u201d<\/strong><\/p>\n\n\n\n

 De rest van de dag verloopt als in een waas. Anne Marike gaat nog naar haar werk als dramatherapeut, waar ze een afspraak heeft met een pati\u00ebnt. \u201cMaar ik merkte vrijwel direct dat het niet ging. Zijn stem kwam keihard binnen, alsof hij in mijn oor schreeuwde. Dat had ik nog nooit meegemaakt.\u201d Huisartsonderzoek bracht geen zichtbare schade aan het trommelvlies aan het licht dus Anne Marike werd naar huis gestuurd.<\/p>\n\n\n\n

Uiteindelijk blijkt dat Anne Marike die winterochtend, op 20 december, hyperacusis heeft opgelopen. Bij mensen met deze aandoening kan het oor geluiden nauwelijks afzwakken, waardoor dagelijkse geluiden als scherp en ondraaglijk worden ervaren. Het is een zeldzame afwijking die bij 3 procent van de bevolking voorkomt.<\/p>\n\n\n\n

Het duurde enkele weken voordat ik terechtkon bij een KNO-arts (Keel-, Neus- en Oorarts) in het Deventer Ziekenhuis. \u201cIk heb echt moeten aandringen bij de huisarts om dit voor elkaar te krijgen.\u201d De afspraak was erg teleurstellend. \u201cIk kreeg eerst een gehoortest, wat bijna niet te doen was, vervolgens heeft ze aangegeven dat ik hyperacusis heb en dat ik eerst maar eens twee maanden rust moest houden. Als het dan nog niet beter was, moest ik weer bellen\u201d, vertelt Anne Marike<\/p>\n\n\n\n

In de volgende twee maanden veranderde er niets; ze moest alles zelf uitzoeken. \u201cIk heb geen enkele ondersteuning gekregen van de KNO-arts.\u201d Toen Anne Marike na twee maanden, in februari 2025, belde, kreeg ze een verwijzing naar Pento Audiologisch Centrum. Hier kon ze in april 2025 eindelijk terecht. \u201cDat was voor het eerst dat ik me serieus genomen voelde en een goede uitleg kreeg over wat hyperacusis is en hoe ik ermee om moet gaan en ook bevestiging dat ik het goed doe.\u201d  Er is geen genezing of medicatie. Het is een kwestie van \u2018ermee om leren gaan\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Het \u2018ermee om leren gaan\u2019 is voor Anne Marike makkelijker gezegd dan gedaan, hyperacusis heeft een immens grote impact op haar leven. \u201cMijn leven is in niets meer wat het was. Het is erg eenzaam. Ik kan niet op een terrasje zitten in de zomer of naar de bioscoop of naar een voorstelling. Ik heb al een jaar geen muziek geluisterd.  Omdat ik mijn eigen stem ook zo slecht verdraag, kan ik eigenlijk ook geen ruzie maken als ik daar zin in heb of hard huilen of een keer gillen.\u201d schrijft Anne Marike in een mail. Het voeren van een gesprek kost haar zo veel energie dat ze haar ervaringen op deze manier deelt.<\/p>\n\n\n\n

Wat haar het meeste opvalt sinds haar diagnose is hoeveel geluid er overal is, \u201cMensen praten allemaal hard, er is overal muziek, er zijn overal airco\u2019s.  Omdat mijn hersens dat allemaal moeten verwerken, ben ik snel moe en wordt het geluid eigenlijk steeds harder.\u201d Dat leidt tot lichamelijke reacties. \u201cIk krijg vlagen hoofdpijn, word emotioneler en het voelt soms alsof mijn zenuwen geraakt worden.\u201d Stress maakt alles erger. \u201cDaar gaan de klachten echt van omhoog.\u201d Naast hyperacusis heeft Anne Marike ook tinnitus. \u201cDus zelfs als het stil is, is het in mijn hoofd niet stil. Er is altijd lawaai.\u201d<\/p>\n\n\n\n

In het begin had ze hoop dat het vanzelf zou herstellen. \u201cIk dacht: dit trekt wel bij. Maar die hoop begint langzaam af te nemen.\u201d Toch probeert ze door te gaan. \u201cIk probeer sterk te zijn voor mijn familie en de mensen om me heen. Maar soms is dat heel moeilijk.\u201d De toekomst probeert ze niet te ver vooruit te bekijken. \u201cIk leef met de dag.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Voor de buitenwereld is haar aandoening lastig te begrijpen. \u201cJe ziet niets aan me. Dat maakt het ingewikkeld. Mensen denken al snel dat het wel meevalt.\u201d Sommige relaties zijn hierdoor veranderd of zelfs verdwenen. \u201cEr is zelfs een vriendschap van jaren stukgelopen. Diegene begreep blijkbaar niet wat er aan de hand is.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Goedbedoelde uitnodigingen doen soms pijn. \u201cMensen vragen: zullen we een kopje koffiedrinken, maar ze beseffen niet dat koffiedrinken altijd gepaard gaat met praten. En praten is juist zo belastend.\u201d Anne Marike is zich bewust van die kloof. \u201cIk snap dat het voor anderen moeilijk is om zich hierin te verplaatsen. Ik had het zelf ook nooit kunnen bedenken.\u201d<\/p>\n\n\n\n

De vuurwerkdiscussie raakt haar dan ook \u201cHet maakt me boos dat de vuurwerkbranche compensatie vraagt bij een verbod.Dan denk ik: krijg ik ook een vergoeding voor de schade die ik heb opgelopen? Of alle schade aan gebouwen en hulpverleners, wie vergoedt dat?\u201d schrijft ze duidelijk ge\u00ebmotioneerd.<\/p>\n\n\n\n

Tegelijkertijd is er steun. \u201cIk heb ontzettend veel aan mijn man en mijn zus. Mijn ouders zijn ook heel lief.\u201d Soms voelt ze zich schuldig. \u201cDat ik zo weinig voor hen kan doen.\u201d Wat haar verrast, zijn de reacties van sommige mensen. \u201cIk krijg lieve steun van mensen van wie ik het eigenlijk niet had verwacht. Dat helpt.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Wat begon met \u00e9\u00e9n knal in een fietstunnel, heeft het leven van Anne Marike voorgoed veranderd. Ze kan niet meer werken en alles wat ze kende is niet meer vanzelfsprekend, maar ze leeft met de dag. Met steun van haar man, haar familie en vrienden blijft ze zoeken naar manieren om met haar nieuwe werkelijkheid om te gaan en ruimte te maken voor wat w\u00e9l kan, hoe klein dat soms ook is.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op de een of andere dag ineens niet meer kunnen doen wat je je hele leven gedaan hebt, leven in stilte en eenzaamheid en geen geluid kunnen verdragen. Het overkomt…<\/p>\n","protected":false},"author":1572,"featured_media":429,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-427","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-crossmediaal"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-content\/uploads\/sites\/274\/2026\/01\/WhatsApp-Image-2026-01-08-at-13.17.01.jpeg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/427","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1572"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=427"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/427\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":430,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/427\/revisions\/430"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/media\/429"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=427"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=427"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiekwindesheim.nl\/tweededruk\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=427"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}