De VVD groeide bij de gemeenteraadsverkiezingen in Coevorden naar vijf zetels. Op de lijst stond Waylon Ankone (27), omschreven als spontaan, sociaal en een luisterend oor binnen en buiten de partij. Naast zijn werk als wiskunde- en economieleraar is hij actief in de lokale politiek en bij zijn voetbalclub. Die combinatie maakt hem een opvallend gezicht.

Binnen de partij valt dat ook op. Volgens VVD-lijsttrekker Irma Talens speelt Ankone een duidelijke rol. “Waylon brengt heel veel in vanuit de jongere garde, vooral achter de schermen. Hij ziet waar leeftijdsgenoten en jongeren tegenaan lopen en geeft dat aan ons door. Het helpt ons enorm.”

Ook via zijn betrokkenheid bij voetbalvereniging (VV) Raptim levert hij input. “Hij komt op voor voetbalverenigingen en wat daar speelt. Dat nemen wij mee in ons sportbeleid, ook voor andere sporten,” aldus Talens.

‘De regel-meneer’ binnen zijn omgeving

Die betrokkenheid zie je niet alleen terug in de politiek, maar ook in zijn persoonlijke omgeving. Zijn vriend Stan Roelofs kent hem al sinds de middelbare school en omschrijft hem als iemand die verantwoordelijkheid niet uit de weg gaat. “Waylon is een hele meegaande jongen. In onze vriendengroep noemen we hem ook wel de ‘regel-meneer’. Als er iets moet gebeuren, pakt hij dat altijd op. Zoals bij het vriendenweekend, dan hoeven wij alleen maar mee te gaan, hij regelt alles.”

Volgens Roelofs komt dat niet uit de lucht vallen. “Waylon zijn vader is overleden toen hij twintig jaar oud was. Hij is de oudste thuis, naast zijn broertje. Ik denk dat hij daardoor heeft moeten leren om zelfstandig te zijn en verantwoordelijkheid te nemen binnen het huishouden.”

Voor de klas: discipline en zelfstandigheid

Die verantwoordelijkheid speelt ook een rol in zijn werk. Als docent probeert Ankone die houding over te brengen op zijn leerlingen, al merkt hij dat dat niet altijd vanzelf gaat. “Probeer kinderen van vijftien maar eens duidelijk te maken dat ze, door een moeilijk sommetje op te lossen waar ze echt over hebben moeten nadenken, ook beter worden in het oplossen van problemen die niets met getallen te maken hebben.”

Tegelijk ziet hij dat discipline niet altijd vanzelfsprekend is. “Ik merk aan de kinderen die ik lesgeef dat ze van huis uit weinig discipline hebben meegekregen.” Hoewel hij zich daar niet verantwoordelijk voor voelt, probeert hij er wel iets mee te doen. “Bij sommige kinderen probeer ik die discipline alsnog bij te brengen. Die sommetjes maken me dan eigenlijk niet zoveel meer uit.”

Dicht bij de samenleving

Juist buiten het klaslokaal komt die houding opnieuw naar voren. Door zijn werk en zijn betrokkenheid bij VV Raptim staat Ankone dicht bij verschillende groepen mensen in de gemeente. Hij draait vrijwillig kantinediensten en geeft trainingen aan Raptim 5 en Raptim 6. “Af en toe, als ik iets belangrijk vind en er iemand moet opstaan, kan ik mezelf het gevoel geven dat ik dat moet doen.” Tijdens corona nam hij bijvoorbeeld initiatief om trainingen zo in te richten, dat ze ondanks de anderhalvemeterregel toch door konden gaan.

Die betrokkenheid neemt hij ook mee in de politiek. Hij ziet zichzelf minder als bestuurder en meer als schakel tussen inwoners en de gemeente. Volgens Ankone gaat het er vooral om mensen zich gehoord te laten voelen. “Die drempel naar de politiek is voor veel mensen hoog,” zegt hij. “Die wil ik verlagen door tussen de mensen te staan.” Mensen moeten hem kunnen aanspreken, zonder dat het ingewikkeld voelt. “Dat wil ik voor Coevorden betekenen.” Daarnaast ziet hij zijn rol vooral in het signaleren van wat er speelt. Hij merkt dingen op en speelt die door. “Ik heb veel sociale contacten binnen de gemeente en daarmee kan ik al veel betekenen.”

Bewuste keuze

Die rol kiest hij ook bewust. Hoewel Ankone als vijfde op de lijst genoeg stemmen kreeg om raadslid te worden, ziet hij daar voor nu vanaf. “Dat komt puur door keuzes. Ik kan een dag minder werken of besluiten niet te beginnen met mijn opleiding tot eerstegraads economiedocent, maar ik heb ervoor gekozen dat niet te doen.” Voor nu voelt hij zich beter op zijn plek zoals hij nu werkt: betrokken, maar niet op de voorgrond. Daarmee kiest hij voorlopig eerder voor een maatschappelijke rol dan voor een politieke functie.

De keuze laat ook iets zien hoe Ankone naar zijn rol kijkt. Waar anderen misschien de stap naar de raad zouden maken, kiest hij ervoor om betrokken te blijven op een andere manier. Dichter bij de mensen, maar zonder formele positie.

Tussen de mensen

Hoewel Ankone zichzelf niet op de voorgrond plaatst, lijkt juist dat hem te typeren. Niet degene die het hoogste woord voert, maar iemand die signalen oppikt en doorgeeft. In een tijd waarin politiek voor veel mensen ver weg voelt, kiest hij ervoor dichtbij te blijven, letterlijk tussen de mensen. Op het voetbalveld, in de klas en in gesprekken binnen de gemeente. Juist daar, in die dagelijkse contacten, ligt voor hem de waarde van betrokkenheid. Niet om het verschil in één keer groot te maken, maar om stap voor stap zichtbaar te zijn waar het nodig is.