Django de V. schuldig bevonden aan medeplegen Drentse kunstroof: “verwacht zeker geen bloemetje van het OM”

Het verweer van Vito Shukrula, voormalig advocaat van Ridouan Taghi, was geen partij voor de harde eis van de Officier van Justitie. Zijn cliënt, de 27-jarige Django de V, verwacht volgens hem “zeker geen bloemetje van het OM”, maar met een kwijt te schelden taakstraf van 40 uur was hij het toch niet eens.
Op 23 januari 2025 kreeg de V. de opdracht van Bernhard Z. om een set kentekenplaten voor hem te stelen. Z had deze naar eigen zeggen nodig voor een auto die hij zelf wilde laten ombouwen. Als de politierechter vraagt of hij hier verder nog kritische vragen bij had gesteld voordat hij het ging doen, antwoord de V: “jammer genoeg niet nee”. Hierna was het kwaad geschied. Hij reed die avond in de BMW van zijn vriendin naar Friesland en nam een willekeurige afslag die uitkwam in Witmarsum. Al vrij snel viel zijn oog op een Volkswagen waar hij de kentekenplaten afschroefde, meenam en afgaf op het adres van Z in Heerhugowaard. De 200 euro die hem voor dit klusje beloofd was kreeg hij nooit. 
Alle deze daden waren te bewijzen door camerabeelden van de V in de auto en berichten tussen hem en Z. Van ontkennen was voor de V. dus geen sprake, wel ontkent hij dat hij wist waar de kentekenplaten voor gebruikt zouden worden. Sinds de bom gebarsten is hoeft hij “nooit meer in contact te komen met meneer Z. ”, daar is hij wel klaar mee. Zoals ook zijn verdediger aangeeft is hij “in een slechte film beland”. Wat volgens hem begon met een “gering feit” is uitgelopen tot een pijnlijke, en zelfs traumatische, aaneenschakeling van gebeurtenissen. Tijdens de plotselinge arrestatie van de V. werden er meerdere wapens op hem gericht, noemt hij. Dit heeft een grote impact op hem gehad. Ook het huis van zijn ouders werd voor het onderzoek volledig overhoopgehaald. Daarbovenop kwamen nog de 77 dagen voorlopige hechtenis, waarvan een deel in beperkingen werden doorgebracht. Deze periode van totale sociale onthouding zijn hem niet in de koude kleren gaan zitten.
Dit allemaal nam Shukrula mee in zijn pleidooi. Zijn cliënt is al “volledige door de molen gehaald” en “hij wordt met de nek aangekeken door zijn omgeving voor wat hij heeft gedaan”. Om deze reden beroept hij zich op artikel 9a: een schuldigverklaring zonder strafoplegging.
Wanneer de heer Shukrula is uitgesproken, is er nog tijd voor het laatste woord van meneer de V. Hij hoopt “dat ze tot een betere beslissing komen” dan de 40 uur taakstraf. Dit mag alleen niet baten want de politierechter volgt dit op met de volgende uitspraak: “Dat vind ik geen goed voorstel.” De 40 uur blijft staan, maar hoeven niet uitgevoerd te worden omdat deze worden gecompenseerd door de tijd die de V al heeft vastgezeten. Ze acht het bewezen dat de V schuldig is aan het medeplegen van de kunstroof. De impact die de nasleep van zijn arrestatie op hem had zijn volgens haar “de gevolgen van zijn eigen gedrag”. Hiermee is de V duidelijk ontevreden, hij wil nog met zijn advocaat overleggen of hij verder wil in hoger beroep.