Op zijn achttiende combineert Milan Kemme topsport met zijn examenjaar op de middelbare school. Wat begon als hobby in Lelystad kreeg al snel vorm in Almere en groeide uit tot serieuze ambitie bij HV Aalsmeer. Het moment dat alles veranderde, kwam tijdens een oefenwedstrijd: Milan werd gescout.
“Vraag jezelf eerlijk af hoe graag je het wilt. Alleen dan kun je het volhouden en blijft het de moeite waard”, zegt hij.
“Tot dat moment was handbal gewoon iets wat ik ernaast deed”, vertelt Milan. “Na die wedstrijd dacht ik: misschien kan dit meer worden dan een hobby.”
Leven als topsporter
Sinds zijn overstap traint Milan vier keer per week en speelt hij één of twee wedstrijden in het weekend. Inclusief reistijd, krachttraining en voorbereiding besteedt hij bijna dertig uur per week aan zijn sport.
“Eigenlijk heb ik naast school een parttimebaan”, zegt hij lachend. “Alleen is die baan topsport.”
Zijn weken zijn strak gepland en vrije tijd is schaars. “Mijn agenda zit eigenlijk altijd vol. Als ik een avond niks heb, voelt dat bijna gek.” Toch ervaart hij juist structuur: het overzicht van trainingen, wedstrijden en schoolverplichtingen geeft hem rust.
School onder voorwaarden
Naast topsporter is Milan ook eindexamenkandidaat. Zijn school biedt speciale regelingen: eerder weg uit de les, vrij na een late uitwedstrijd en toetsen op een ander moment.
“De school wil echt meewerken”, legt Milan uit. “Maar mijn diploma halen blijft de prioriteit.”
Sport en school lopen soms in elkaar over. “Als twee dingen tegelijk niet lekker lopen, is het lastig”, zegt hij. “Na een zware training ben ik soms moe in de klas. En als het sportief minder gaat, neem ik die frustratie mee.” Toch ervaart hij weinig stress. “Het schema geeft rust. Ik weet precies waar ik aan toe ben.”
Plezier versus presteren
De grootste uitdaging is het plezier in handbal behouden. Waar hij vroeger vooral uit plezier speelde, draait het nu steeds meer om resultaat.
“Vroeger was het gewoon leuk om te spelen. Nu móét je presteren. Dat maakt het soms zwaarder”, zegt hij.
Wanneer het team minder presteert, slaat de twijfel toe. “Dan vraag ik me af: waar doe ik het eigenlijk voor?” Ondanks een minder succesvol jaar gaf Milan niet op. “Ik zag dit als mijn tweede kans. Ik wil weten hoe hoog ik kan komen. Als ik het niet probeer, zal ik het nooit weten.”
Offers brengen
Topsport betekent keuzes maken: vrijdagavond trainen, zaterdag laat thuis zijn en alcohol laten staan tijdens wedstrijdweken. Alles draait om prestaties.
“Ik merk dat het invloed heeft op mijn prestaties. Dan is de keuze snel gemaakt.”
Zijn sociale leven is veranderd, maar dat accepteert hij. “Dat is soms jammer”, zegt hij. “Maar in het team bouw je nieuwe vriendschappen op. Het is anders, maar niet per se slechter.”
Realistisch over de toekomst
Milan kijkt nuchter naar een mogelijke topsportcarrière. “Als je echt voor topsport gaat, zet je jarenlang alles in het teken van presteren. Misschien tot je vijfendertigste of veertigste. Dat is een lange tijd.”
Hij vraagt zich af of hij zijn hele leven aan sport wil wijden. “Er is meer in het leven dan sport alleen. Het gaat niet alleen om geld of zekerheid, maar ook om wat je verder nog wilt meemaken.”
Voor nu staat zijn diploma voorop. “Eerst mijn examen halen. Daarna kijk ik verder: misschien studeren, werken of een tussenjaar. Dat hangt af van hoe mijn sportieve kansen zich ontwikkelen.”
Balans en bewust kiezen
De kern van Milans verhaal draait om balans en bewust kiezen. Topsport vraagt toewijding, opoffering en mentale kracht. Voor Milan draait alles om de juiste balans: tussen school en sport, plezier en presteren, dromen en realiteit. Hij weet dat de weg naar de top offers vraagt, maar wil zichzelf later niets verwijten. Zolang hij blijft groeien – als sporter én als mens – is het voor hem de moeite waard.
arendbrandsma 
Steven Boekema 
sarahvanaken