ZUTHPEN – De rechtbank heeft donderdag 19 februari een 60-jarige man uit Barneveld veroordeeld tot een gevangenisstraf van één jaar voor het langdurig lastigvallen van zijn ex-partner. De rechters spraken hem vrij van de tweede beschuldiging, dat hij anderen zou hebben aangezet om haar iets aan te doen. “Ik heb dat niet gedaan,” hield de man vol, terwijl hij tijdens de zitting veel gebruikmaakte van zijn zwijgrecht.
Volgens het Openbaar Ministerie maakte de man “stelselmatig inbreuk op haar leven” door haar steeds opnieuw op te zoeken via de telefoon. Hij zou haar in 2023 en 2024 tientallen keren hebben gebeld, vaak zonder iets te zeggen. Soms was er wel geluid: dan hoorde ze “ik hou van je”, “ik mis je” of een bericht als “gefeliciteerd met je nieuwe relatie”. De telefoontjes komen volgens politie en aangeefster van nummers die aan hem zijn gekoppeld, onder meer een Portugees nummer waarvan hij eerder zelf zei dat het van hem was.
In de rechtszaal ontkent de verdachte dat hij zijn ex stalkte. Als de voorzitter hem vraagt: “Eigenlijk alles wat in de tenlastelegging staat, is niet gebeurd, zegt u, klopt dat?”, schudt hij vooral nee of zei: “Ik weet het niet meer.” Ook bij verklaringen van medegedetineerden, die zeiden dat zij namens hem hadden gebeld of geld aangeboden kregen om ruiten in te gooien, blijft hij op afstand. “Het zal, ik weet het echt niet”, herhaalt hij meermaals. Over gebeurtenissen in de Penitentiaire Inrichting zegt hij uiteindelijk: “Die jongens zijn niet mals. Het was geen pretje om daar te zitten.”
Zijn ex-partner laat via haar advocaat een schriftelijke verklaring voorlezen. “We hebben als gezin in een hel gezeten,” schrijft ze, doelend op de stroom telefoontjes, zelfs nadat een contact- en locatieverbod was opgelegd. Volgens haar durfden de kinderen “niet meer gewoon buiten te spelen zoals het hoort, met vriendjes”, omdat ze bang waren dat hun vader weer zou opduiken. “Sinds hij vastzit, is er meer rust, maar de angst is niet weg,” laat ze weten.
Deskundigen schetsen een zorgelijk beeld van de man. In een rapport van het Pieter Baan Centrum staat dat er sprake is van een gebrekkige ontwikkeling en een hoog risico op herhaling, terwijl hij nauwelijks wil meewerken aan onderzoek. De officier van justitie zegt: “Ik heb het gevoel dat er iemand voor mij zit die de gevolgen niet helemaal inziet” en eiste één jaar cel en tbs met dwangverpleging.
De advocaat verzet zich fel tegen die eis en spreekt van een “tunnelvisie” bij het OM en reclassering. “Het is een opgeblazen verhaal,” stelt hij, en volgens hem zijn de verhalen uit de Penitentiaire Inrichting roddels die “een eigen leven zijn gaan leiden”. Zijn cliënt werd in de gevangenis juist als kwetsbare “pinguïn” gezien, zegt hij, iemand die zelf werd misbruikt.
De rechtbank wijst tbs af en legt een lagere straf op dan was gevraagd. De man krijgt één jaar cel, een periode die hij grotendeels al in voorarrest heeft gezeten. Zijn proeftijd wordt met een jaar verlengd en het contactverbod met zijn ex-partner en kinderen met drie jaar. Als de verdachte dat verbod toch overtreedt, komt er een maand cel bij de opgelegde straf, dit kan oplopen tot zes maanden. Verdachte en OM hebben twee weken de tijd om in hoger beroep te gaan.
jazminmoralesrivera 
Enzo Aprahamian 
David Pronk