‘’Ik dacht nog; ‘’dan ben ik maar degene die tegen een boom aanrijd’’, maar dat is helaas mislukt’’. Op maandagmiddag 7 augustus 2023 remt er een auto op de Nieuwe Sluisweg af om af te slaan. Kort daarna botst J. van Londen ertegenop met zijn auto. De eerste auto schuift het fietspad op en er worden drie wandelaars geraakt. Ze worden alle drie naar het ziekenhuis gebracht vanwege hun ernstige verwondingen. Een van de slachtoffers, de 74-jarige man, komt even later om het leven.
![](https://journalistiekwindesheim.nl/nwszone23-24/wp-content/uploads/sites/188/2024/06/rechtbank-1-1-1024x768.jpg)
Foto: Suus Bourgonje
Op dinsdag 7 mei staat verdachte J. van Londen voor de rechter voor dit dodelijke ongeluk. De zitting vindt plaats in Zutphen, in een kleine zaal waarin niet alleen de familie van de verdachte, maar ook van de slachtoffers aanwezig is. Verder zijn er geen getuige aanwezig bij deze zitting. Zodra de rechter het woord neemt wordt het al snel stil in de zaal.
Ze opent de zaak door te benadrukken hoe heftig deze is, waarbij ze verwijst naar alle betrokkenen. De verdachte verklaard dat hij bewust is van de ernst van deze zaak. J. van Londen heeft autisme, maar hij geeft aan dat dit geen belemmeringen zou moeten opleveren. Ook geeft hij aan dat hij wel een pauze nodig heeft.
J. reed altijd via dezelfde weg terug naar huis, dus de oorzaak van het dodelijke ongeluk is volgens de verdachte duidelijk; ‘’Ik reed eigenlijk gewoon op de automatische piloot. Daardoor had ik niet door dat de auto voor mij af ging slaan.’’ De rechter toont echter enige twijfel, omdat er informatie is dat de verdachte vlak voor het ongeluk berichten op zijn telefoon had binnen gekregen. Hij verklaart dat hij inderdaad een aantal berichten had gestuurd toen hij stilstond bij verschillende stoplichten, maar dat hij vlak voor het ongeluk niet op zijn telefoon heeft gekeken. Het zou er volgens hem niks mee te maken hebben gehad. Toch zijn er nog twijfels bij deze verklaring.
Er wordt een korte pauze ingelast zodat de verdachte even alles op een rijtje kan zetten. Eenmaal terug in de zaal begint de zitting weer en toont J. zijn spijt: ‘’ik probeerde uit te wijken, ik was nog liever zelf tegen een boom aan gereden.’’ De officier van justitie vindt dat het gaat om schuld in deze zaak omdat er zeer onvoorzichtig is gereden en het gaat om een langdurige tijd van onoplettendheid. De schuld waar het om gaat is geen opzettelijke schuld, maar een andere vorm van schuld. Toch waardeert de officier dat de verdachte laat merken hoeveel spijt hij van zijn daad heeft. Daar gaat hij rekening mee houden als hij de eis gaat opstellen. Na even overleg komt de officier op een eis van een taakstraf van 240 uur en een ontzegging van het rijbewijs van de verdachte voor 1 jaar.