Zwolle, 5 januari 2026 – Sinds 2018 heeft de wolf zich na ongeveer 150 jaar afwezigheid opnieuw in Nederland gevestigd. Een jaar later volgde een tweede wolf en in de jaren daarna groeide de populatie verder. Inmiddels telt Nederland dertien roedels en één solitaire wolvin. De meeste roedels bevinden zich op de Veluwe, maar wolven kunnen overal in het land worden waargenomen. De terugkeer van het dier heeft geleid tot een breed maatschappelijk debat.
Vooral onder veehouders zorgt de aanwezigheid van de wolf voor problemen. Wolven jagen op vee en in 2024 werden ruim 600 schapen gedood. Jehan Bouma, voormalig veehouder, besloot zijn bedrijf te beëindigen vanwege de dreiging van wolven. “Ik heb zorg voor mijn dieren, als ik ze die niet kan bieden, kan ik ze beter niet hebben. Ik wil ‘s nachts niet wakker liggen omdat ik niet weet hoe ik mijn dieren in de ochtend aantref. Op dezelfde voet doorgaan, zou zowel financieel als psychisch niet verantwoord zijn. Vrienden/collega’s hebben reeds huilend in een weiland gestaan, nadat wolven een slachting hadden aangericht. Dat wil ik niet.” In verschillende provincies kunnen veehouders subsidie aanvragen voor preventieve maatregelen, zoals wolfwerende afrasteringen. Deze subsidies dekken echter vaak slechts een deel van de kosten, waardoor niet alle schade of investeringen volledig worden gecompenseerd.
Echter is de terugkeer van de wolf wel goed voor de natuur. De terugkeer wordt door velen ook wel gezien als herstel van natuurlijke biodiversiteit, aangezien de wolf een inheemse soort is en dus van nature ook in Nederland hoort. Ook helpt de wolf om het ecosysteem in balans te brengen. Veel mensen zijn als de dood dat ze een wolf tegen het lijf lopen, maar volgens Martijn Lambregts, oprichter en voorzitter van Werkgroep Wolf Nederland hoeven we ons niet zoveel zorgen te maken: ‘De media is goed in het uitlichten van incidenten. Ongeveer 99% van de wolven weet zich goed te gedragen, echter is de overige 1% wolven die voor mens-wolf incidenten hebben gezorgd zoals het bijten van een hardloopster, het omduwen van een kind en het pakken van een jongetje.’
De wolf is in Nederland een beschermde diersoort op basis van Europese wetgeving. Dit betekent dat het dier niet zomaar mag worden gedood. Voor die ene procent die wel een gevaar voor de mens is bestaat een regelgeving waardoor hij onder strikte voorwaarden afgeschoten mag worden. Over hoe Nederland in de toekomst met de wolf moet omgaan, blijft het debat voorlopig voortduren.
Door Coen Schellevis
Isa Weustink 
Indi ten Have