Het is op vrijdag 12 december weer tijd voor Paarse Vrijdag. Jaarlijks wordt dit op de tweede vrijdag van december gevierd op scholen door heel Nederland. De dag staat in het teken van solidariteit met de lhbtq-gemeenschap. Toch roept deze dag elk jaar weer uiteenlopende discussies het leven in; dit jaar is daar geen uitzondering op.
Nu afkeurende meningen tegenover de lhbtq-gemeenschap steeds prominenter worden, voelen veel jongeren uit de gemeenschap zich op Paarse Vrijdag extra kwetsbaar, ondanks het positieve sentiment achter deze dag. Veel mensen, zowel binnen als buiten de lhbtq-gemeenschap, pleiten ervoor om te stoppen met het vieren van Paarse Vrijdag op scholen.
Yvette van der Moolen, voorzitter van de Gender & Sexuality Alliance (GSA) op het Isendoorn College in Warnsveld, vindt dat Paarse Vrijdag vandaag de dag zeker nog nodig is, maar ziet ook in dat Paarse Vrijdag vooral negatieve ervaringen oplevert. “Lgbtq’ers voelen zich op een dag als Paarse Vrijdag gewoon steeds minder veilig op school, want in plaats van dat ze dan inderdaad geaccepteerd worden, is het een en al gescheld op de gang. Dus het resultaat was niet positief de afgelopen jaren. Vind ik dat het dan wel gevierd moet worden? Absoluut. We moeten het juist blijven vieren.” aldus Van der Moolen.
Van der Moolen benadrukt dat er onder jongeren genuanceerde visies zijn op Paarse Vrijdag; zo zien sommigen het echt niet zitten, terwijl het voor anderen niet uitmaakt. “Voor de jongeren om wie het gaat, wordt het er niet gemakkelijker op. Dat is voor mij en voor de school een van de redenen om er juist wel aandacht aan te blijven spenderen. Dat je niet voor ‘kankerhomo’ of voor wat dan ook wordt uitgemaakt, wordt uitgelachen omdat je een kleurtje in je haar hebt. Gewoon lekker jezelf mogen zijn, dat is toch een belangrijk iets om naar te streven en dat blijft het.”
Hugo Bos van Stichting Civitas Christina is voorstander van de weerstand tegen Paarse Vrijdag. “Ik denk dat Paarse Vrijdag iets is waar sowieso ouders niet op zitten te wachten. Het is niet zo dat Nederlanders het heel belangrijk vinden dat er aandacht voor is. Maar het is een ideologisch gedreven agenda die door het COC uitgevoerd wordt om een bepaalde visie op gezin en op huwelijk eigenlijk door de strot te duwen, zo ervaren heel veel leerlingen het.”
Bos vertelt dat ouders het belangrijk vinden dat hun kinderen op school leren lezen, rekenen en schrijven, in plaats van dat ze ‘ideologische lhbt-ideeën’ opgedrongen krijgen.”Mensen onderschatten de problemen die daardoor optreden. Het is niet zo dat een stel van homomannen precies hetzelfde is als een gezin van vader en moeder. En dat wordt steeds duidelijker, vooral bij transgenders. Waarbij kinderen geopereerd worden of hormonen gaan gebruiken en hopen dat ze daarna gelukkig zijn. Maar het tegenovergestelde is vaak het geval.”
Emma Rosier 
Annemarein Metz