Het Openbaar Ministerie heeft een celstraf van vijftien maanden geëist tegen een verdachte van de inbraak in het Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden.
Vrijdagochtend verscheen een 22-jarige man uit Almere voor de rechter. Hij ontkende alle beschuldigingen. Het Openbaar Ministerie stelt dat hij, samen met nog onbekende medeverdachten, op 12 februari 2023 heeft ingebroken bij het museum.
De inbraak en gestolen kentekenplaten
De inbraak vond plaats rond 03:00 uur. De inbrekers klommen via een regenpijp naar het platte dak aan de voorkant van het museum. Daar sloegen ze een raam in om binnen te komen.
Ze hebben elf objecten gestolen. Zeven daarvan zijn inmiddels teruggevonden en vier zijn nog altijd spoorloos.
Op camerabeelden rondom het museum werden na de inbraak drie personen gespot. Ze stapten in een grijze Renault Clio. De kentekenplaten van die auto werden de dag ervoor gestolen in Akkrum en na de inbraak werden ze in Tytsjerk weggegooid.
Het bewijs
Meerdere voorwerpen die de inbrekers achterlieten in het museum zijn naar een laboratorium gestuurd, maar geen van de DNA-sporen of vingerafdrukken op deze objecten leverde een match op met de databank van de politie.
De kentekenplaten zijn wel teruggevonden in Tytsjerk. Hierop zat ducttape waarop een vingerafdruk van de verdachte is aangetroffen. Zijn vingerafdruk stond al in de databank van de politie omdat hij eerder is veroordeeld voor diefstal met een dodelijke afloop. Hij kreeg daarvoor een celstraf van acht jaar, maar is in hoger beroep gegaan. Die zaak loopt nog.
Ook heeft de verdachte op de avond van de inbraak ‘Grote Kerkstraat 9’ opgezocht, wat het adres van het keramiekmuseum is. Daarnaast bevond de telefoon van de verdachte zich tijdens de nacht van de inbraak in de buurt van het keramiekmuseum.
In maart 2024 werd de verdachte gecontroleerd bij een tankstation. Hij reed toen in een grijze Renault Clio, hetzelfde model dat de inbrekers gebruikten om te vluchten.
‘Geen sluitend bewijs’
Wat betreft de ducttape verklaarde de verdachte dat hij ducttape gebruikte voor huishoudelijke reparaties. Zijn advocaat benadrukte dat de vingerafdruk slechts bewijst dat er contact met de ducttape is geweest, maar niet aantoont wanneer en waar.
Over de zoekslagen op de telefoon zei de advocaat dat er veel straten met de naam ‘Grote Kerkstraat’ in Nederland zijn, ook nummer 9. Ook vertelde de verdachte dat hij regelmatig zijn telefoon uitleende aan mensen. Aan wie hij zijn toestel op de avond van de inbraak heeft uitgeleend, weet hij niet meer.
Zijn advocaat wees er bovendien op dat er in het museum geen DNA-bewijs is gevonden. Ze beweerde ook dat er geen bewijs is dat hij op de avond van de inbraak de bestuurder van de auto was.
Haar conclusie was heel duidelijk: “Er is simpelweg geen sluitend bewijs.”
Schadevergoeding
Het museum eist een schadevergoeding van ongeveer 390.000 euro. Volgens de officier van justitie moet een civiele rechter daarnaar kijken.
Uitspraak De rechtbank doet op 22 mei uitspraak.
neeskepleijsier 
Thijs Brink 
Asya Yavuz