Afgelopen zaterdag, 3 januari 2026, is de Venezolaanse president Nicolás Maduro door Amerikaanse militairen gearresteerd. De actie leidde tot spanningen in de regio en tot onrust op de internationale oliemarkt. Terwijl politici wereldwijd steun of kritiek uiten richting de Verenigde Staten, bereiden investeerders en handelaren zich voor op sterke prijsschommelingen. Op korte termijn kan geopolitieke onzekerheid de olieprijs opstuwen, terwijl een mogelijke versoepeling van Amerikaanse sancties op langere termijn juist kan leiden tot meer aanbod en lagere prijzen.
Venezuela beschikt over de grootste bewezen oliereserves ter wereld, geschat op ongeveer 303 miljard vaten olie, maar speelt momenteel slechts een beperkte rol op de wereldmarkt. De dagelijkse productie bedraagt circa 900.000 vaten, minder dan één procent van de mondiale productie. Daardoor blijft het directe effect van mogelijke verstoringen beperkt, terwijl volgens analisten vooral de politieke ontwikkelingen van doorslaggevend belang zijn voor de middellange termijn.
“Op korte termijn draait alles om politieke onzekerheid,” zegt Jorge León, hoofd geopolitieke analyse bij Rystad Energy. “Wanneer investeerders vrezen voor chaos of een langdurig conflict, neemt de geopolitieke risicopremie toe en kan de olieprijs tijdelijk stijgen.”
Tegelijkertijd kan een volledige machtswisseling in Caracas leiden tot een ander scenario. Volgens Arne Lohmann Rasmussen, hoofd analyse bij Global Risk Management, zou een stabieler en marktgerichter bestuur de Venezolaanse olie-industrie op termijn kunnen herstellen. “Venezuela kan over enkele jaren aanzienlijk meer olie leveren, maar dat proces verloopt traag en vereist investeringen, technologie en politieke stabiliteit.”
Een van de snelste gevolgen kan zichtbaar worden in de exportstromen. Door Amerikaanse sancties werd Venezolaanse olie de afgelopen jaren voornamelijk naar China verscheept, vaak tegen aanzienlijke kortingen. Reuters meldt dat bij een versoepeling van die sancties een aanzienlijk deel van de export opnieuw richting de Verenigde Staten kan verschuiven. Amerikaanse raffinaderijen aan de Golfkust zijn technisch goed uitgerust om zware Venezolaanse olie te verwerken, wat deze ontwikkeling economisch aantrekkelijk maakt.
China is de afgelopen jaren uitgegroeid tot de belangrijkste afnemer van Venezolaanse olie en beschouwt de ontwikkelingen dan ook als strategisch gevoelig. “Beijing veroordeelt krachtig pogingen van Washington om Venezuela te dwingen de banden met China en Rusland te verbreken ten gunste van Amerikaanse controle over de oliebronnen,” verklaarde woordvoerder Mao Ning van het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken.
De markt houdt al rekening met een wereldwijd aanbodoverschot in 2026, waardoor extra Venezolaanse vaten de prijsdruk verder kunnen vergroten. Voor exportlanden zoals Rusland, waarvan de economie sterk afhankelijk is van olie-inkomsten, kan een langdurige periode van lage prijzen grote gevolgen hebben voor de staatsbegroting. Dit effect wordt versterkt door internationale sancties en de aanhoudende oorlog in Oekraïne. De situatie wordt verder bemoeilijkt doordat Rusland een belangrijke investeerder is in Venezuela en meerdere Russische energieprojecten mogelijk gevaar lopen.
“Er is bovendien nog de kwestie van onze investeringsprojecten in dat land,” aldus de Russische investeringsstrateeg Soeverov. “Wij hebben geïnvesteerd in de Venezolaanse economie en in de olie-industrie. Nu bestaat het risico dat we deze investeringen deels of volledig verliezen.”
Volgens analisten is uiteindelijk niet zozeer de omvang van de Venezolaanse oliereserves doorslaggevend, maar vooral hoe de politieke situatie in het land zich de komende maanden ontwikkelt. Dat zal bepalen welke richting de olieprijzen opgaan.
jazminmoralesrivera 
emmastoof