Sunny Gardeur zit van de 200 jaar al bijna 40 jaar in het vak Fotografie. Hij is bekend om zijn diverse klussen, Hij neemt mij naar een plek waar het voor hem allemaal begon: langs de IJssel met een mooi uitzicht op de oude brug in Zutphen. Hier had hij zijn eerste klus als beroepsfotograaf. Een vak dat deze week precies 200 jaar lang bestaat.
Hoe ben je fotograaf geworden?
“De buurman van mijn oma is altijd een grote inspiratie voor me geweest. Hij was ontwerper en ik vond het zo vet wat hij deed, dat ik naar de kunstacademie ben gegaan om zelf ook grafische vormgeving te leren. Daar kreeg ik fotografie in mijn pakket aangeboden. Ik kwam er toen achter dat ik mensen fotograferen heel leuk vond. Ik ben meteen veel verschillende dingen gaan proberen. Mijn eigen handschrift als fotograaf vinden. Eerst veel zwart-wit en daarna juist veel kleur en licht. Uiteindelijk kreeg ik echte klussen aangeboden. Hier aan de IJssel was mijn eerste, waar ik de brug in Zutphen fotografeerde. Het lot heeft ervoor gezorgd dat ik fotograaf ben geworden en ik vond het te gek.”
Op welke foto ben je het trotst?
“Misschien wel de foto die ik hier genomen heb. Het mooie aan fotografie is namelijk de reis die je in het proces maakt. De foto die ik op deze plek 30 jaar geleden maakte, was een echt avontuur. Ik maakte een bundel van persoonlijke foto’s voor werknemers van een bedrijf, en daar moest nog een omslagfoto op. Ik vond de brug in Zutphen met de verlichting daar het perfecte plaatje voor. Het was een nachtfoto, dan houd je de lens voor driekwartier open voor één shot. Je weet dus voor een lange tijd niet wat eruit komt. Dat heeft iets onvoorspelbaars en magisch. Het is niet mijn beste foto, die moet ik nog maken.”
Welke opdracht is je het meest bijgebleven?
“Het is altijd indrukwekkend wanneer mensen die bijna overlijden mij vragen om nog een laatste portretfoto van ze te maken. Ik sprak een keer mijn oude schooljuf. Ze vertelde mij dat ze nog maar een maand had. Ik heb toen mijn hele agenda leeggemaakt en heb haar woonkamer omgebouwd tot fotostudio. Daar heb ik foto’s gemaakt van haar met haar kleinkinderen. De emotie en de intimiteit van thuis maakt veel indruk. De nabijheid en oprechtheid van iemand als persoon wordt dan allemaal vertaald in zo’n foto. De nabestaanden hebben dan nog een soort verbintenis met haar. Uiteindelijk worden we allemaal een foto.”
Hoe maak je de perfecte portretfoto?
“Het geheim van fotografie is de kans van een moment te pakken. Je moet ervoor zorgen dat dit moment zo lang mogelijk duurt, en dat doe je door je goed voor te bereiden. Weet waar je naartoe gaat en met wie. Zorg dat je geen haast hebt en de tijd neemt. Kies ook een goeie omgeving: ergens waar je goed licht hebt, een toilet, waar geen lawaai is en je het niet te koud hebt. Een foto maken is als koken: je gooit verschillende ingrediënten bij elkaar en die mix wordt de foto. Voor mij zijn de belangrijkste ingrediënten: Liefde, verbinding en oprechtheid. Met oprechtheid bedoel ik dat het klopt. Oprechtheid als een echte lach, aandacht, en geen façade. Ook ik maak namelijk gebruik van Photoshop. Als fotograaf ben je eigenlijk een oprechte leugenaar.”
Denk je dat het een uitstervend beroep is?
“200 jaar geleden was je een tovenaar als je een foto kon maken. Nu iedereen een smartphone met een camera heeft, is iedereen fotograaf. Sterker nog, sinds AI is het: wie de dikste prompt kan schrijven, maakt de beste foto. Als mensen content swipen zal het ze echt niet uitmaken of het een echte foto is of van een bot komt. Misschien dat het plaatje dat je typt er wel vetter uitziet dan het plaatje dat je maakt. Ik denk dat veel fotografie daarom vervangen gaat worden, maar bijvoorbeeld portretfotografie denk ik niet. Mensen blijven ijdele apen. Of je ervan kunt leven, dat wordt nog wel een strijd. Als je het vergelijkt met de opkomst van fotografie ten opzichte van de schilderkunst, worden fotografen nu teruggepakt. Ze waren vroeger ook bang dat als je foto’s kunt maken niemand meer zou schilderen. Maar er zijn nog steeds kunstschilders. De oprechtheid die in een foto kan zitten, is iets wat een bot nooit zal kunnen produceren. Daarom ben ik van mening dat fotografie altijd nodig zal zijn.”
Cleo van Griensven 
thomasterra