Agressie tegen zorgmedewerkers is een groot probleem. Uit de jaarlijkse peiling van beroepsorganisatie en vakbond NU’91 is gebleken dat er geen daling in geweld tegen zorgpersoneel is, meld ANP. Dit geld ook voor de dementiezorg.
De cijfers van het onderzoek van NU’91 geven aan dat 50% van de respondenten maandelijks of vaker met agressie tijdens het werkt te maken krijgt. 19% ervaart dit wekelijks en 6% dagelijks. In de verpleeghuizen speelt agressie dan ook een grote rol. Vooral bij de dementerenden. Bij 80% van de mensen met dementie in een verzorgingstehuis is probleemgedrag, ook wel onbegrepen gedrag of signaalgedrag genoemd, zichtbaar.
Annenynke Jansen, verzorgende IG in een verpleeghuis, werkt al jaren met dementerenden. “Ik ervaar best vaak agressie in mijn werk”, biecht ze op. Ze geeft aan dat ze zowel fysiek als verbaal geweld meemaakt. “Vooral wel verbaal. We hebben mensen die schelden en vloeken heel erg veel. En fysiek ook wel. Als ze het niet met je eens zijn, beginnen ze te slaan of te schoppen of te spugen.”. Ondanks het geweld dat Jansen meemaakt, werkt ze toch op een normale afdeling. De ernstig agressieve mensen gaan naar een speciale afdeling. Op deze afdeling zitten minder mensen en het is rustgevender ingericht.
Er zijn ook verschillende hulpmiddelen beschikbaar voor zorgverleners als Jansen. Zo heeft ze een polsalarm waar ze op kan drukken in gevaarlijke situaties. Ook kunnen bewoners medicijnen krijgen waar ze rustig van worden. Maar dit heeft volgens Jansen ook zijn nadelen. “Maar vaak heeft rustgevende medicatie wel heel veel bijwerkingen. Suf word je daar vaak van en dan kan je dus weer sneller vallen.”. Dat zorgt dan weer voor een gevaarlijke situatie voor de bewoners.
Het oplossen van het probleem van de agressie van patiënten of bewoners tegen zorgpersoneel ligt volgens Michel van Erp, werkzaam bij de zorgvakbond NU’91, bij de werkgevers. “In ieder geval zorgen dat mensen de tools hebben om alarm te slaan als het nodig is. Helaas komt het nog veelvuldig voor dat mensen dat niet hebben of het werkt niet voldoende,” geeft van Erp als mogelijke oplossing om geweld te bestrijden. Om agressie te voorkomen benoemt hij het personeelstekort. Sommige cliënten vereisen zorg van meerdere medewerkers, maar door het personeelsgebrek gebeurt dit vaak alleen. “Je hebt je ogen niet in je rug zitten, dus daar ontstaan gevaarlijke situaties op dat moment.”
Maar het agressie probleem ligt volgens van Erp niet alleen bij de werkgevers, maar ook bij de maatschappij. “Het is een maatschappelijk probleem wat we met z’n allen moeten inzien. Want door die agressie gaat ook de kwaliteit van zorg achteruit en vroeg of laat hebben we allemaal met zorg te maken.”.
Annemarein Metz 
David Pronk