Zwolle- Nola (23) is een opvallende verschijning, ze houdt erg van kleding en make up. Ze is transvrouw en zit midden in haar langgekoesterde transitie. Wat voor obstakels heeft ze moeten nemen om te staan waar ze nu staat? ‘’Toen ik begon met het dragen van make up was ik nog erg onzeker over het feit dat ik het gewoon nog niet zo goed kon, daar ben ik nu veel zekerder in’’ 

Wanneer voelde Nola zich voor het eerst niet thuis in haar lichaam 

Nola wist eigenlijk altijd al wel dat ze zich niet thuis voelde in haar eigen lichaam, toch heeft ze dat lang weten te verbergen. ‘’In mijn jeugd heb ik veel nare dingen meegemaakt, zo ben ik lichamelijk mishandeld en hebben zowel mijn moeder als mijn zusje een poging tot zelfmoord gedaan. Zoals je je misschien wel kan voorstellen had ik hierdoor altijd wel andere dingen aan mijn hoofd dat mijn genderidentiteit.’’ Terwijl ze ’s avonds in haar bed lag dacht ze er vaak aan dat ze graag wakker wou worden als meisje.   

De eerste stap naar zichzelf 

Uiteindelijk begon de identiteitsontwikkeling van Nola pas echt op haar zestiende, ze begon zich te verdiepen in bepaalde ‘queer popculture’ films. ‘’Dankzij die ontwikkeling kwam ik erachter dat ik me meer alternatief voelde dan de norm was in mijn omgeving. Vervolgens had ik in 2020 tijdens de corona lockdowns veel tijd over om mezelf te ontdekken. Ik was toen negentien en dat was eigenlijk het moment dat ik mijzelf realiseerde dat ik geen man ben.’’ op dat moment vond Nola het nog erg moeilijk om met die gedachtes om te gaan. ‘’Ik dacht bij mezelf toen dat dat maar een probleem voor later moest zijn, het voelde een beetje beangstigend.’’ Bijna een jaar later werd Nola door een vriend meegenomen naar een LHBTIQ+ feestje en dat was pas het moment dat ze voor het eerst echt kon accepteren dat ze geen man meer is. ‘’Toen ik merkte hoe ontzettend blij ik werd van dat feestje en de kleding en make-up die daarbij hoorden kon ik voor mijzelf niet meer goed praten om op de oude manier verder te leven.’’ 

Het gesprek met haar ouders 

Uiteindelijk als je in transitie wil ga je natuurlijk in gesprek met je ouders, ook voor Nola was dat de eerste stap. Vanwege de protestantse achtergrond van haar ouders vond ze dat best spannend, dat bleek uiteindelijk overbodig te zijn. ‘’Ik zei tegen mijn ouders dat ik vanavond wel mee ging om de hond uit te laten, waarschijnlijk wisten ze toen al wel dat er iets serieus aan zat te komen. Maar toen ik het eruit had gegooid hadden ze vooral heel veel vragen, ze veroordeelde het niet meteen, dat was erg fijn.’’  

Negatieve reacties 

Uit onderzoek van transgendernetwerk Nederland blijkt dat transgenderpersonen in Nederland 7 keer vaker bedreigd worden dan cisgender mensen. Helaas heeft ook Nola daar last van, toch wil ze daar wel een nuance bij plaatsen. ‘’De meest mensen zijn gelukkig geen aso’s, sterker nog de meeste mensen zijn best aardig. Het is alleen zo jammer dat één naar persoon de hele dag kan blijven hangen in je hoofd, ik denk dat het de kunst is om niet door die ene persoon een klote dag te hebben. Als ik bijvoorbeeld in de trein zit op vrijdagavond en je besluit met mij in discussie te gaan over mijn uiterlijk vind ik het vooral heel triest dat iemand daar zijn vrijdagavond aan verspilt.’’  

Geen gebruikelijke kledingstijl 

Veel transgenders vinden het moeilijk om zich te kleden hoe ze echt willen. Nola heeft geen gebruikelijke kledingstijl en kiest er dus bewust voor zich excentriek te kleden. Als voorbeeld laat Nola een foto zien die afgelopen zomer is genomen. Ze draagt een grotendeels doorschijnende top met laaghangende wijde jeans waardoor haar buik zichtbaar is. Om haar hals hangt een ketting met een kruisje. Maar waarom heef ze gekozen voor deze stijl? ‘’Ik heb absoluut nooit overwogen om mij meer naar de norm te kleden. Mijn huidige uiterlijk is wie ik ben en op het moment dat ik dat aanpas om makkelijker over straat te kunnen geef ik een stukje van mijn persoonlijkheid op. 
 

De positieve kant 

Nola heeft met haar transitie gelukkig ook veel positieve dingen meegemaakt. Zo heeft ze via LHBTI-feestjes een nieuwe vriendengroep weten op te bouwen waar ze nu ook mee samenwoont in een studentenhuis. ‘’Dankzij deze vriendengroep ben ik me absoluut een stuk comfortabeler gaan voelen in wie ik ben. Ik weet dat ik bij hun altijd echt mezelf kan zijn en dat ik me er niet voor hoef te schamen, dat voelt erg fijn.’’ Nola wil nog wat meegeven aan mensen die bang zijn of een hekel hebben aan transgenders. ‘’Ik hoef jouw respect niet, tuurlijk vind ik het fijn als mensen mij respectvol behandelen, maar dat hoeft niet. Wat ik wel graag wil is met rust gelaten worden, zolang je mij mijn leven laat lijden is er voor mij niks aan de hand. Live and let live, dat is voor mij het belangrijkste.’’