De situatie in Iran de afgelopen weken is niet te ontwijken in het nieuws. Talloze berichten over de situatie en ontwikkelingen komen dagelijks voorbij. Iraniër Hessam Nasiri, kapper in Lemmer, vertelt dat het conflict ook binnen zijn familie voor onrust zorgt; “mijn schoonzus zei tegen mij: ‘landverrader’.”
De 32-jarige Iraniër die hier op zijn 15e is gekomen vertelt over zijn jeugd in Teheran: “ik weet vooral nog dat het leven daar moeilijk was. Dit is de afgelopen zeventien jaar alleen maar moeilijker geworden.” Zijn vader en broer vluchtte al eerder naar Europa en uiteindelijk Nederland, toen was Hessam 3. Dit omdat de vader van Hessam ‘politieke problemen’ had en het niet meer veilig was voor hem om in Iran te blijven. Voor de 3-jarige Hessam en zijn moeder was de reis te gevaarlijk. Daarom pas 12 jaar later kwamen ook Hessam en zijn moeder naar Nederland: “Zij hadden zeg maar de weg voor ons vrij gemaakt, zodat het voor ons makkelijker werd om naar Europa te komen.” Hij woont nu al lang in Nederland en kan zich zijn leven niet anders meer voorstellen. Ondanks het lang geleden is dat hij naar Nederland is gevlucht, zegt Hessam met trots en een grote lach “Ik zal altijd een Iraniër zijn, de wortel ligt daar in, de boom is hier gegroeid.” Hij vult daarop aan: “Ik zou niet mijn leven hier inruilen om terug te gaan naar Iran.”
De situatie in Iran is sinds de jaren ‘80 van de vorige eeuw behoorlijk veranderd. Van vrij land naar een land met een dictator aan de macht. Sinds 28 februari 2026 ligt Iran onder aanval van Israël en de Verenigde Staten. Op die dag werd de Ayatollah gedood door een Israëlisch en Amerikaans bombardement. Hessam vertelt, “om de mensen, het land, de kinderen ben ik niet blij wat er nu gebeurt. Maar hoe krom het ook klinkt was het wel nodig.” Volgens Hessam was de oorlog tussen Iran en Israël ‘onvermijdelijk.’ Zijn familie en hij zijn altijd vrijer geweest in de manier van denken en geloven en hebben zich altijd de rug tegen het regime gekeerd.
De oorlog zorgt voor discussies in het ouderlijk gezin van Hessam vertelt hij: “soms praat ik erover met mijn ouders of broers en dan komt daar ruzie uit omdat mijn broers een andere blik hebben erop, dat is niet leuk natuurlijk. Vaak praten we dan een dag niet en is het daarna wel weer goed, maar het zorgt wel voor onnodige onrust.” Een keer was in het bijzonder vervelend, hij werd ‘landverrader’ genoemd door zijn schoonzus, “Dat raakte mij erg.”
Hessam vreest voor zijn oude schoolvrienden en familieleden die nog in Iran wonen: “ik ben zeker bang dat hen iets overkomt. Maar ik begrijp ze wel, als ik er zelf nog had gewoond was ik ook de straat op gegaan voor het land.” Hij vindt de mensen die daar wonen en protesteren moedig, maar er zijn mensen hier in Nederland die zijn bloed laten koken; “Er zijn Iraniërs hier in Nederland, die makkelijk via sociale media dingen roepen die mensen in Iran moeten doen. Ik ben van mening dat die mensen dan zelf naar Iran moeten gaan en niet van achter een schermpje mensen mogen vertellen wat ze moeten doen.”
Ook vindt Hessam het moeilijk hoe er in het nieuws en de media over de oorlog wordt geschreven en gesproken. “Voornamelijk westerse mensen praten over de oorlog en de hele situatie, maar je hoort nooit echt een Iraniër die daar vandaan komt en het leven daar heeft meegemaakt.” Die mensen die ervaringen daar hebben kunnen het beeld van de westerse media vergroten volgens Hessam. Ook worden er veel door AI gegenereerde video’s gepost en gedeeld hierdoor krijgen mensen niet het echte verhaal mee. Hessam moet vaak zijn moeder helpen met het onderscheiden van echte beelden tegenover AI.
Al met al vindt Hessam de situatie in zijn geboorteland erg verdrietig en hij denkt en praat er iedere dag wel over, met zowel klanten als zijn vriendin en familie. Onder andere Jesse de Velde, een van Hessam’s vaste klanten vertelt dat de oorlog Hessam ‘diep raakt’. Niet alleen om het mensenleed en kinderen die geen onderdak hebben is hij verdrietig. Maar ook vanwege de geschiedenis van zijn thuisland en de historische locaties en musea, “2500 jaar geschiedenis van Iran, als dat allemaal stuk gaat is dat echt heel erg zonde… een oorlog houdt daar geen rekening mee.” Hij hoopt ook dat er snel vrede komt in Iran en dat zijn land, wat diep in z’n hart ligt, niet verder wordt verwoest.
