Shahd Salloum (28) is nu bijna twee jaar in Nederland. Zij en haar man zijn geboren in Syrië, maar moesten vanwege hun geloof vertrekken. Sinds de Syrische Burgeroorlog die in 2011 begon, is het leidende geloof de Islam geworden. Nu is het aantal christenen in Syrië erg afgenomen en worden ze zwaar onderdrukt. Shahd is een van de ruim 20.000 christenen die het land hebben verlaten en naar Nederland zijn getrokken. Ondertussen is het regime in haar geboorteland gevallen en zijn er in 2025 meer dan 1 miljoen Syriërs vanuit Nederland teruggekeerd. Shahd heeft inmiddels haar leven in Nederland opgebouwd en ziet dat niet zitten. “Mijn geloof geeft me het gevoel van veiligheid en verbondenheid, maar in Syrië mochten die gevoelens er niet zijn”.
Zijn er naast jouw man anderen met jou meegekomen toen je naar Nederland verhuisde?
“Mijn man is inderdaad met mij meegegaan. Daarna zijn ook mijn broer en zus nog naar Nederland gekomen. Dat is wel heel gezellig. Ik spreek ze heel vaak. Mijn man en ik wonen vanaf het begin samen in een dorpje vlak bij Deventer. Mijn broer en zus wonen daar ook. Ik heb geen kinderen dus het is rustig in huis. De rest van mijn familie zijn daar achtergebleven. Ze mogen hier niet heen komen. Ze hebben geen paspoort, dus een visum aanvragen gaat niet. Dat vind ik wel heel jammer, maar zo zijn de regels. Ik mis ze heel erg. Gelukkig bellen we wel heel erg vaak. Ik zou ze graag naar Nederland willen halen. Ik weet dat ze in Syrië niet gelukkig zijn.”
Hoe was het om Christelijk te zijn in een moslimland als Syrië?
“Het was moeilijk, want christenen zijn met minder en worden heel erg buitengesloten. Je kunt niet tegen iedereen zeggen dat je Christelijk bent. Mijn geloof geeft me het gevoel van veiligheid en verbondenheid, maar in Syrië mochten die gevoelens er niet zijn. Ik voelde me bijna altijd onveilig. Als mensen je niet accepteren geeft dat geen fijn gevoel. Ik was wel bang voor wat er zou gebeuren als sommige mensen zouden weten dat ik Christelijk was.”
Is er wel eens iets vervelends gebeurd?
“Nee, gelukkig nooit iets ernstigs. Maar dat is vooral omdat ik er niet zo veel over praatte. Zolang ik het voor me hield en alleen over mijn geloofsovertuigingen praatte met andere Christenen was er niets aan de hand. Het gevoel om bang te zijn omdat ik anders dacht vond ik al heel vervelend.”
Was er onderling tussen Christenen in Syrië dan wel veel contact?
“Ja, dat gelukkig wel. Ik zag andere christenen vaak. We gingen samen naar de kerk en vierden feestdagen. Dat gaf me altijd een fijn gevoel. Dan voelde ik me minder alleen. Op dat soort momenten kon ik mezelf zijn en zeggen wat ik dacht zonder bang te zijn dat mensen me raar zouden vinden.”
Waarom heb je voor Nederland gekozen toen je vertrok uit Syrië?
“Omdat ik wist dat Nederland heel vrij is met geloof en vrijheid van meningsuiting. Het idee dat ik hier alles kan en mag zeggen was fijn. Dat heb ik in Syrië nooit gehad.” Nu ik hier ben is Nederland eigenlijk beter dan ik had verwacht. De mensen zijn hier heel aardig. Het is ook waar dat je hier alles kunt bespreken. Ik ben nu heel gelukkig hier. Ik ben blij dat ik hier heen ben gekomen.”
Is Nederlands leren moeilijk voor je?
“Ja, Nederlands leren is heel erg moeilijk. Het verschil tussen de en het is moeilijk. Ook heb ik moeite met sommige letters. Bijvoorbeeld de ‘g’ gaat nog niet zo goed, haha. Maar het gaat steeds beter en ik vind het wel heel leuk om Nederlands te leren. Op hogeschool Windesheim waar ik de cursus Nederlands volg is het ook leuk. Iedereen in de klas is heel aardig en ik heb al een paar vrienden gemaakt waarmee ik vaak naar school ga.”
Hoe beleef je het Christendom hier in Nederland?
“Het is hier veel fijner om christen te zijn. Ik kan nu erover praten met anderen, ook als ze zelf niet geloven. Ik leer nog wel Nederlands, dus ik vind het soms nog moeilijk om de liederen te begrijpen. Er staan vaak moeilijke woorden in, maar gelukkig gaat het steeds beter om het te begrijpen. Daarom ga ik nog niet naar de kerk. Ik heb nog niet zo veel aansluiting met andere Christenen hier. Dat is soms nog wel een beetje eenzaam. Gelukkig heb ik mijn man en broer en zus. Daardoor heb ik wel wat mensen waarmee ik hier kan praatten over het geloof. Ik denk dat er binnen het geloof niet heel veel verschillen zijn. Er zijn geen andere gebruiken of onderwerpen waar anders over gedacht wordt in Syrië. Het Christendom gaat voor mij vooral over tolerantie en vergevening. Dat is over op de wereld hetzelfde in het Christendom.”
Foto door: Reena Black
