Van leegte naar rust.

De zoektocht naar zingeving lijkt onder Gen Z groter dan ooit. In een generatie die opgroeit met sociale media, prestatiedruk en onzekerheid over de toekomst, zoeken steeds meer jongeren naar rust, identiteit en houvast. Opvallend genoeg vinden sommigen dat opnieuw binnen het christelijk geloof. Niet vanuit traditie of verplichting, maar vanuit een persoonlijke zoektocht. De twintigjarige Marlinde Teesink is daar een voorbeeld van.

Wie met Marlinde praat, merkt direct hoeveel geloof voor haar betekent. Niet als iets wat alleen bij de zondag hoort, maar als iets dat verweven is met haar dagelijks leven. Toch is haar verhaal geen perfect plaatje van iemand die altijd stevig in haar geloof stond. Juist de periodes waarin ze zich leeg, eenzaam en verloren voelde, spelen een belangrijke rol.

Hoewel Marlinde christelijk opgroeit, krijgen zij en haar broertjes thuis altijd de ruimte om zelf keuzes te maken. “Mijn ouders hadden nooit zoiets van: je móét geloven,” vertelt ze. Toch ervaart ze al jong iets tijdens kerkdiensten wat ze moeilijk kan uitleggen. Vooral tijdens worshipmuziek voelde ze een warmte en rust die ze nergens anders vond. “Ik snapte vaak niet eens helemaal waar de preek over ging, maar als ik muziek hoorde in de kerk, voelde ik gewoon iets.”

Dat gevoel houdt haar bezig. Uiteindelijk besluit ze zich op haar dertiende te laten dopen. “Ik wist gewoon zeker: dit is echt.”

Toch betekent die keuze niet dat alles daarna vanzelf gaat. Tijdens haar tienerjaren raakt Marlinde juist verder verwijderd van haar geloof. Ze krijgt te maken met onzekerheid, een negatief zelfbeeld en gevoelens van eenzaamheid. De coronaperiode versterkt dat gevoel alleen maar. “Ik had weinig vrienden op school en zat veel alleen thuis.”

In die periode zoekt ze afleiding in roken, drinken en een relatie die achteraf ongezond blijkt te zijn. Ze omschrijft zichzelf in die tijd als iemand die vooral probeert leegte op te vullen. “Op dat moment lijkt het iets te helpen, maar daarna voel je je eigenlijk alleen maar leger.”

Volgens Marlinde speelt die zoektocht naar rust ook mee in de groeiende interesse in geloof onder jongeren. “Er gebeurt zoveel in de wereld en iedereen zoekt toch iets om zich aan vast te houden.”

Voor haar wordt geloof uiteindelijk opnieuw dat houvast. Op een dieptepunt begint ze weer te bidden. Dit keer niet uit gewoonte, maar vanuit wanhoop. “Ik zei letterlijk: ik kan dit niet alleen.” Vanaf dat moment verandert er langzaam iets. Marlinde beschrijft hoe ze stap voor stap meer rust ervaart. “Elke keer als ik bad, voelde ik gewoon vrede terugkomen.”

Later vindt ze via evenementen als Heartbeat en jongerengroep The Unrestricted aansluiting bij andere christelijke jongeren. Daar ontdekt ze hoe belangrijk community kan zijn. “Als je mensen om je heen hebt die hetzelfde geloven, motiveert dat je om verder te groeien.”

Volgens Marlinde speelt sociale media daarin tegenwoordig ook een grote rol. Ze ziet steeds meer influencers openlijk praten over hun geloof. “Mensen worden nieuwsgierig. Ze gaan nadenken: wat geloven zij eigenlijk, en waarom?”

Voor Marlinde draait geloof uiteindelijk niet om perfect zijn. “Elke keer als ik bid of bewust met mijn geloof bezig ben, merk ik weer hoeveel rust het geeft.” Geloof is voor haar geen tijdelijke oplossing geworden, maar een manier van leven.

Misschien is dat precies waarom steeds meer jongeren zich erin herkennen: niet omdat ze zoeken naar regels of zekerheid, maar omdat ze verlangen naar rust, verbinding en betekenis in een wereld die steeds voller en sneller lijkt te worden.