Moederdag is dé dag dat alle moeders extra in het zonnetje worden gezet. Voor Ageeth Jaasma uit Drachten is dit een dag met een dubbele lading. In 2017 is Ageeth haar zoon, René verloren door een auto-ongeluk. Ageeth deelt haar verhaal.
“Bent u de moeder van René?”
Op de vroege ochtend van 1 september werd er hard op de deur gebonsd bij Ageeth in Drachten. “Bent u de moeder van René?”, vroegen twee politieagenten. “Die woorden wil je als moeder niet horen.’’ René was onderweg naar zijn werk op de kop terechtgekomen in een sloot. Eenmaal in het ziekenhuis mocht de familie bij René kijken. “René zien liggen was voor mij een erg emotioneel moment.” Daar pakt ze haar zoon nog een keer stevig vast en zegt: “laat het leven maar los, jongen, ik houd van je.” Ze is erg dankbaar voor dat laatste moment, maar zegt ook: “je wil niet dat je kind gaat.” Een paar uur later is René overleden. Vlak daarna mocht de hele familie nog naar hem toe, “Toen hebben we als hele familie om René zijn bed heen gestaan en hebben we elkaar even vastgehouden.”
Rouw
De eerste maanden na het overlijden van René waren erg moeilijk voor Ageeth: “Die tijd werd gekenmerkt door passiviteit, ik zat op de bank en keek voor me uit.” In de eerste week na het overlijden sliepen er altijd vriendinnen bij Ageeth, die haar ook hielpen met het huishouden. “Ik kon niet eten, niet naar buiten, niet koken of naar de supermarkt.”
Plotselinge liefde
Deze periode kwam twee maanden na het overlijden tot een einde. Toen één van Ageeths vriendinnen haar meenam naar een singlesavond in de Bethelkerk in Drachten. “Ik had er eigenlijk geen zin in en zocht ook helemaal geen man”, vertelt ze. Uiteindelijk is Ageeth blij dat ze toch is gegaan, want daar ontmoette ze Jacob. Hij was de eerste man die niet naar haar kinderen vroeg, daarom begon ze er zelf over. Jacob reageerde heel anders dan de andere mannen en stelde veel vragen. Over die ontmoeting zegt ze “ik voelde meteen een soort warmte in mijn borst.’’ De avond ging snel voorbij en Ageeth had geen contact-gegevens van Jacob gekregen. Een paar dagen later kreeg ze een kaartje in haar brievenbus, Jacob had via de rouwadvertentie van René in de krant haar adres gevonden. Op het kaartje stond dat hij onder de indruk was van hun ontmoeting en stelde hij voor een keer een wijntje te drinken samen. Hierna bloeide langzaam een relatie op. Ageeth omschrijft deze omstandigheden als dubbel: “ik zat midden in het rouwproces, maar voelde me ook heel erg verliefd. Jacob heeft mij door zijn begrip en openheid enorm geholpen om met het overlijden van René om te gaan.”
“Stay Positive”
René zei eens: “Jij staat altijd zo positief in het leven mam, mijn levensmotto is vanaf nu, Stay Positive.” Ageeth vertelt over hoe speciaal René was, zijn passies en zijn aanstekelijke lach. Renés levensmotto, “Stay Positive” heeft Ageeth veel meer rust gegeven in het rouwproces. Zelfs nu, negen jaar later, gebruikt ze het nog steeds. Deze kleine herinnering aan hoe René in het leven stond, geeft haar moed in de moeilijke momenten. Ook heeft ze altijd iets roze bij zich; dit was René zijn lievelingskleur, “Zo heb ik hem altijd een beetje bij mij.”
Moederschap
Ageeth vertelt hoe het moederschap verandert na het verlies van je kind. Moederdag blijft dubbel: “Aan de ene kant is het een herinnering aan het verlies van René, maar daarnaast blijf ik ook moeder van mijn andere kind.” Hierover vertelt ze dat liefde en rouw naast elkaar kunnen bestaan. Daarnaast is deze Moederdag extra speciaal. Ageeth haar dochter Elma, is namelijk in verwachting. Volgend jaar zal Ageeth deze Moederdag niet alleen als moeder, maar ook als oma mogen vieren.
Amalia Nkomo 
mirrekleinhuis