Thomas (18 jaar) is transgender en wil graag bij defensie werken.
Hij doet erg hard zijn best om zijn droom, werken bij de Koninklijke Marechaussee, uit te laten komen. Je zou denken, dat doordat Thomas transgender is, het moeilijker is om bij de defensie te gaan werken. Het is niet duidelijk hoe veel mensen bij defensie nu transgender zijn, maar volgens het ministerie van defensie zijn ze altijd welkom.
Mijn keuze
“Lang heb ik getwijfeld over welke studie ik wilde doen. Uiteindelijk kwam ik politiewerk tegen. Mijn vader en mijn opa hebben ook politiewerk gedaan dus dat leek me wel leuk. Ik kwam toen ook Defensie tegen. Bij Defensie kan je een tussenjaar doen en dan zou ik dus na een jaar kunnen stoppen als ik het niks vind. Ik had mijn keuze al gemaakt toen de reclames overal kwamen te hangen en ik ze overal op sociale media zag. Voor mij heeft dat niet veel gedaan.”
“Om bij defensie te komen werken moet je meerdere tests doen. Niet alleen een fysieke test, maar ook gaan mensen van defensie met mij in gesprek om te constateren of ik het mentaal aankan. En ik denk dat ik dat wel kan. Ik haal mijn kracht uit de positieve dingen, zoals mijn vrienden en familie. Ik kan nu de negativiteit, zoals onaardige opmerkingen, beter aan de kant zetten en een plek geven. Maar ik voel niet alleen negativiteit rondom mijn transitie, doordat ik zo in een dieptepunt heb gezeten kan ik mezelf er nu makkelijker uit trekken.”
Mijn transitie
“Toen ik een jaar of 14 à 15 was begon ik na te denken over hoe het zou zijn om een jongen te zijn. Ik heb het aan mijn moeder en zussen verteld en toen zijn we dat thuis uit gaan proberen; dus dat ik een hij/hem ben en Thomas heet. Ik vond het spannend om het aan mijn moeder te vertellen, niet omdat ik bang was dat ze het gek zou vinden, maar omdat het ineens iets heel anders is. Mijn vader heb ik het later verteld, maar ook hij was er helemaal goed mee.”
“Ik heb voor ik besefte dat ik een jongen ben heel erg in een in een dal gezeten. Ik heb járen last gehad van depressie. Echt mezelf pijn doen omdat ik niet wist wie ik was. Ik was nog aan het zoeken naar wat ik wilde en wie ik ben en wat anderen van me vonden. Sindsdien ben ik mezelf gaan leren kennen als jongen. Ik had een goede therapeut die aan mijn zij stond en mijn ouders en mijn zussen die achter me stonden. Ik had ook goede vrienden waardoor ik me goed voelde. Daardoor sta ik nu stevig in mijn schoenen.”
Onze acceptatie
“Ik zie vaak in het nieuws uit Amerika bijvoorbeeld dat er geen transgenders in het leger mogen, dat ze worden opgepakt enzo. Dan voel ik me wel echt even rottig. Ik kan me echt niet voorstellen hoe heftig het is voor de transgenders daar. Maar dan denk ik ook weer, ik ben hier in Nederland en ik moet ook heel blij zijn dat dat hier niet gebeurd. Het is dus ook niet alsof ik er bang voor ben. In Nederland worden mensen ook vaker gewoon geaccepteerd en dat is wel heel fijn.”
“Ook al heeft de SHK gezegd dat LHBTIQ+ wel steeds meer geaccepteerd wordt binnen defensie, ben ik er niet bang voor. Ik heb me al voorbereid op negatieve reacties, want die zullen er altijd zijn. Het is natuurlijk wel een masculiene omgeving dus ik weet vooral niet helemaal wat ik moet verwachten, maar ik ben niet bang!”
Regels rondom LHBTIQ+ bij Defensie:
Stichting Homoseksualiteit en Krijgsmacht (SHK) is een belangrijk onderdeel van Defensie. De SHK ondersteund LHBTIQ+ Defensie-collega’s waar nodig.
Binnen Defensie is veiligheid en gelijkheid de topprioriteit.
Tijdens de fysieke en psychologische niet gekeken naar gender. Voor transgender personen maakt dit dus ook niet uit. Je wordt er dus op beoordeeld of je fit genoeg bent en of je het mentaal aan kan.
De acceptatie van LHBTIQ+ bij Defensie is nog altijd een moeilijk onderwerp, daarvoor bestaat SHK dan ook. Het doel van de SHK is om overbodig te worden.
Over slaapplekken en toiletten wordt er per persoon overlegd wat het beste voor die persoon is. Deze informatie komt van de website van Defensie. Meer informatie?:
LHBTIQ+ netwerk – WerkenbijDefensie.nl
Evi Polling 
Erica Fuchs 
joahmaas